تبلیغات
هنر گرافیک - مطالب ابر هنر
 
هنر گرافیک
فرزند هنر باش نه فرزند پدر؛که فرزند هنر زنده کند نام پدر
درباره سایت هنر گرافیک


این سایت در زمینه گرافیک و طرح های زیبا و حرفه ای گرافیکی فعالیت میکند،علاقه مندان به این رشته میتوانند به بحث و گفت و گو و تبادل نظر با همدیگر در مورد کارها بپردازند و کارهای خود را برای نمایش دادن در سایت به ایمیل honaregraphic1@gmail.com ارسال کنند.
خواهشمند است در نقد و بررسی کارها از بیان نظرات غیر هنری خودداری شود،با تشکر ازحضور گرمتان،در سایه خداوند زیبایی ها موفق و سرافراز باشید.


نحوه ارتباط با ما:
honaregraphic1@gmail.com
همچنین از طریق بخش نظرات میتوانید ایمیل خود را به صورت صحیح درج کرده و درخواست خود را ارسال کنید

با به روزترین و متنوع ترین وبگاه هنری ایران همیشه همراه ما باشید.

مدیر سایت : هنر گرافیک
آرشیو سایت هنر گرافیک
نویسندگان
سفارش طراحی کارهای گرافیکی به صورت حرفه ای
{ آمارگیر
در هنر ایران طبیعت نقشی والا داشته است. ایرانیان سعی در حفظ و نگهداری مظاهر طبیعی داشته و در میان عناصر طبیعی مورد توجه هنرمندان ایرانی، خاک جایگاهی خاص را به خود اختصاص داده است. مهم‌ترین کارماده مصرفی اشیا در زیست روزانه سفال بوده. سفال ایرانی در طول قرن‌ها بستر زایش هنر و نقوش حاصل از تأمل انسان در جهان پیرامون خود بوده است. بی‌شک از منظر متخصصان جهان باستان تکنیک و گستره‌ی زیبایی‌‌شناسی، سفال بومی ایران در میان تمدن‌های باستانی منحصر به فرد است و مراکز تولید این دست ساخته انسانی از هزاره چهارم قبل از میلاد مسیح تا قرون معاصر بی‌وقفه درگیر تولید و تکثیر در قالب‌های خلاقانه بوده‌اند.maryam salour 7 هنر مدرن ایرانی با شکل‌گیری خود از سال‌های ابتدای قرن بیستم به این متریال نگاهی ویژه داشته و هنرمندان در قالب‌های متنوعی چون مجسمه و اشیا کاربردی سعی در اجماع این میراث ارزشمند نیاکان خود داشته‌اند.
کار با خاک روی بوم‌های نقاشانی چون مارکو گرگوریان و پرویز کلانتری تا تولید مجسمه‌های سفالی پرویز تناولی همگی حاکی از این رنسانس به مواد و مفاهیم کهن دارد.این هفته شاهد برپایی نمایشگاه نقاشی و چیدمان تحت عنوان قاصدک از هنرمند صاحب نام مریم سالور بودیم. سالور را به سفالگری و مجسمه‌سازی می‌شناسیم و در تداوم کار مجسمه‌سازی با استفاده از مواد و مصالح متفاوت وی به‌سمت نقاشی سوق پیدا کرده است.
maryam salour 9 طبیعت، خاک و تجربه‌گری مهم‌ترین ارزش‌های تفکر و پویش هنری سالور می‌باشد. وی متولد سال‌های ۱۳۳۳ در تهران است و تحصیلات خود را در خارج از ایران در رشته‌های کامپیوتر و سفالگری به انجام رسانده. او از سال‌های ۱۳۶۶ تاکنون بی‌وقفه در تلاش و تولید و شکل دادن به نمایشگاه‌های خود بوده است. بررسی حجم تولیدات و تجربیات سالور در طی سی سال گذشته از حوصله این مقال خارج است؛ چراکه وسعت این فعالیت‌ها خود نیازمند زمانی بسیار است.نخستین نمایشگاه سالور در قالب مواد جدید و نقاشی در فرهنگسرای نیاوران و تحت عنوان رؤیت زمین شکل گرفت. تسلط بسیار وی در کار با سرامیک و گِل عمده آثار وی را تحت سیطره شکلی این مواد حتی در نقاشی قرار داده. مسیر سالور از سفال و اشیا به مجسمه سپس سطوح نقاشی جنبش خلاقانه‌ی او را به سمت مفاهیم غیرمادی‌تر هنر نشان می‌دهد، و امروز می‌توان نام او را در میان بنیان‌گزاران و هنرمندان سفال و مجسمه مدرن ایران قرار داد.maryam salour 11 درنمایشگاه قاصدک، سالور با ۱۲ تابلو و یک چیدمان حضور پیدا کرده است. بیانیه هنرمند سراسر شاعرانگی و مواجهه لطیف با پدیده‌ای طبیعی به‌نام قاصدک است. نگاه گفتگوگرانه و یا دوگانه‌ وی حاکی از چالش نیروهای زیستن انسان همچون خیر و شر، مثبت و منفی، و خاک و آب در بافت فکری اوست، اما در اینجا گفتگو توسط واسطی به‌نام قاصدک شکل گرفته. موجودی که در باورهای فولکلور ما پیام آور دوستان و یاران دور از هم است. این فراق و جداافتادگی دلالتی از شفافیت قدرت شهود هنرمند در تجربه زیستن و پختگی و درک مراتب شکل‌گیری زندگی است.طبیعت زندگی با لطافت ذهن سالور رقصی زیبا را شکل می‌دهند، تابلوهای هنرمند آکنده از یک حس درونی و مکاشفه‌ی درخشان همراه با شور و شیفتگی او نسبت به معرفت طبیعت است.maryam salour 22 در بررسی سیر نقاشی‌های سالور از سال‌های هشتاد تاکنون شاهد حضور این لطافت و گسترش قطعات الحاقی همچون آینه‌ها در این آثار هستیم. حضور مجدد فرم واقعگرایی همچون قاصدک، گرچه در هیئت تجریدی به نوعی تعادل بخش و بازگشت مفهومی تجربه زیبایی‌شناسانه وی است. استفاده از رنگ‌های سفال و بافت ترک خورده بستر نقاشی‌ها قوام‌بخش یگانگی و منحصر به فرد بودن آثار سالور می باشد. حضور چیدمانی از قاصدک‌های فلزی که از قلع ساخته شده‌اند در بدو ورود به نمایشگاه همراه با بازتاب نور آینه‌های نصب شده به‌عنوان دنباله‌های این قاصدک‌های در حال پرواز مخاطب را با حسی از نورهای پاییزی مواجه می‌کند.maryam salour 16 این قاصدک‌ها آنچنان که هنرمند در بیانیه خود آورده است در فضای بی‌کران می‌رقصند و می‌چرخند و با بازیگوشی زمین و آسمان را به‌هم نزدیک می‌کنند. زمین تشنه با بارش، ساقه ترد را هل می‌دهد و ساقه پیام زمین را به آسمان می‌برد. رابطه بین زمین و آسمان دوگانه ای است ، که شکل‌گیری این کارنمای سالور را محقق میکند.. قاصدک از دل خاک سربرمی‌آورد و مالامال از تجربه زیستن، به‌سمت سکوت بی‌نهایت آسمان می‌رود.



نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : مریم، هنر، تحلیل، نقد، انتقاد، هنری، گرافیکی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 24 آبان 1396
هنر گرافیک

محمد حسن جواهری (زاده ی سال ۱۳۳۴ خورشیدی) جز نسل دوم نقاشان نوگرای سمنان است. نسلی که به واسطه‌ی زیرکی والدین و مدیریت صحیح آموزشی در سال‌های دبستان به کانون پرورش فکری هدایت شدند و بازیگوشی و شیطنت‌های کودکانه‌ی خود را با رنگ و قلم مو همراه کردند. این نسل طلایی به واسطه‌ی دو معلم دلسوز (استاد یدالله درخشانی و استاد اسدالله شریعت پناهی) که خود دانش آموخته هنر بودند رشد کرد و پرورش یافت. علاوه بر جواهری، محمد علی بنی اسدی، حبیب درخشانی، رضا درخشانی، مجید درخشانی، احمد امین نظر و مسعود سعدالدین را نیز می‌توانیم نام ببریم. از این جمع جز جواهری، بقیه برای ادامه تحصیل در رشته هنر به تهران رفتند و امروز نقاشان/هنرمندان بزرگ و پر آوازه‌ای هستند، برخی در ایران و برخی در دنیا. جواهری اما به آن شهرت و آوازه نرسید اما در خاطره‌ی تاریخی ِهنرِ این شهر ماندگار شد. ماندگاری او دو دلیل اصلی دارد : اول تداوم او در راهی که انتخاب کرد یعنی هنر.mohammad hasan javaheri 3
جواهری به طور مداوم و حتی در سخت ترین سالها هم دست از نقاشی برنداشت. به پرکاری مشهور است و انرژیِ‌اش مثال زدنی. جواهری از دهه ی ۵۰ تا امروز حدود چهار دهه است که نقاشی می‌کند. دومین دلیل مانایی جواهری تاثیرگذاری او بر نسل‌های بعد از خود است. گشاده دستی او در آموزش آنچه که با تجربه و تمرین آموخته است؛ او را معلمی سخاوتمند و موثر ساخته است.
واسیلی کاندینسکی نقاش روسی سده بیستم معتقد است: «آفرینش یک اثر هنری در حکم آفرینش یک جهان است». با قدری تسامح می‌توان مهمترین آثار نقاشی جواهری در طول سه دهه‌ی اخیر را در دو حوزه‌ی «مردم نگاری» و «موضع نگاری» جای داد. مردم نگاری به معنای نماش صحنه‌های زندگی مردم عادی است. چنانچه نشانه‌ای از مضمون‌های مذهبی و اساطیری یا اشخاص معین و مشهور در آن دیده نمی‌‍شود. موضع نگاری نیز به معنای بازنمایی ویژگی‌های طبیعی و ساختمانی یک مکان معین است. موضع نگار غالبا سعی می‌کند اطلاعات دقیقی را از یک محل ارائه دهد.
اما آنچه انکار ناشدنی است اینکه جواهری در این دست از آثار از تعاریف کلاسیک عبور می‌کند و پا را فراتر از دنیای بازنمایی صرف می‌گذارد. جواهری با تجربه‌ی زیستی خود و نگاهی پیوسته به زادبوم خود به دنبال خلق جهان ذهنی و درونی است. جهانی که از میان تکیه ناسار در سمنان آغاز می‌شود و تا طبیعت بکر روستاهای فیروزکوه گسترده می‌شود. علایق و دلمشغولی‌های دیگر جواهری نیز در خلق این جهان به یاری‌اش می‌آیند. انچنانکه نقاشی‌هایش نشانه‌هایی از جواهریِ بازیگر و شاعر و گویش ور دارد. این هم آوردی علایق و انسجام آن در نقاشی‌هایش به شکلی درست و دلنشین بازنمود پیدا می‌کند. جواهری همانقدر که به گویش سمنانی علاقه دارد به خانه‌های کاهگلی و دالان‌های کهنه دژ به چشم موضاعاتی در خور توجه برای نقاشی نگاه می‌کند.mohammad hasan javaheri 5

در نمایشگاه اخیر، جواهری از دو ابزار بیانی و بصری متفاوت برای خلق دنیای خود بهره می‌گیرد. این تفاوت نه در جهت پراکندگی ذهنی نقاش بلکه در بازنمایش حالات ذهنی و حس درونی وی از سوژه‌هایی که انتخاب کرده است آشکار می‌شود.
در بخشی از آثار مخاطب با آثاری امپرسیونیستی برای نمایش طبیعت و یا منظره‌ای از معماری سنتی روبرو است. ضربه قلم‌ها با اطمینان بر بوم نشسته است و بداهگی در رنگ‌گذاری جان طراحی را در نقاشی‌ها حفظ کرده است. پالت رنگین و تنوع در بافت‌ها کسالت موضوعات تکراری را از چشم مخاطب دور نگه می‌دارد. انتخاب کمپوزوسیون‌های پویا و در عین حال منسجم، هم‌نشینی خوشآیند رنگ‌ها به علاوه بازی نور و سایه‌ها مجموعا ترکیبی لذتبخش و دلنشین به مخاطب ارائه می‌دهد، آنچنان‌که حس می‌کند در لذت تماشای جهان نقاش سهیم است. مهارت و دانش نقاشی، اولین نیاز خلق این جهان است آنچه که جواهری با تجربه و تکرار به دست آورده است. منظره پلکانی شهر فیروزکوه، کوچه‌های روستای آبخوری و خیابان امام سمنان از این دست هستند.
ناگفته پیداست که جستجوهای هوشمندانه و زیرکانه‌ی جواهری برای کشف دوباره و چندباره‌ی دنیای پیرامون، آثارش را از قاب منظره‌های عامه پسند بازاری دور کرده است و ازین لبه‌ی تیغ به سلامت عبور کرده است.mohammad hasan javaheri 4
دسته‌ی دوم آثار ارائه شده در نمایشگاه‌، آثاری اکسپرسیونیستی است. نقاش به مدد انتخاب زاویه دید خاص، پالت رنگی پر کنتراست، رنگ گذاری با لایه‌های ضخیم‌، ضربه قلم‌های درشت و محکم سعی دارد از جنبه‌های بازنمایانه‌ی اثر کم کند و لایه‌های بیانی آن را پر رنگ‌تر کند، آنچنان‌که شناخت و درک موضع یا محل در درجه‌ی دوم اهمیت قرار می‌گیرد. سوژه توسط ذهن نقاش استحاله شده است. به مدد شکل‌های رنگین سازمان‌یافته، جهان مرئی به دنیایی دیگر که در ذهن نقاش واقعیت می‌یابد، بدل شده‌است. جهان برونی در مجازی از شکل‌های رنگین و نمادین بازآفرینی می‌شود، در عین حال که می‌تواند بازتابی از جهان درونی هنرمند باشد.
اینجاست که نقاش آسمان را به رنگ زرد و اخرایی در می‌آورد و زمین را با آبی‌ها و کبود‌ها می‌پوشاند. نمایی از مسجد را انتخاب می‌کند با زوایای تند و خطوط مورب تند و تیز، و رنگ‌های خالص و درخشان. نه از سکون و سکوت آسمانی خبری هست و نه از دلنشینی منحنی رواق‌ها. آنچه دیدنی است نوعی هیجان، پویایی و دلهره است که از پشت رنگ‌های ضخیم و خالص خودی نشان می‌دهد. اینجا نیز معماری سنتی شهر از دنیای جواهری بیرون نرفته است. دالان‌های مخروبه‌ای که دهان باز کرده‌اند و گویی با رنگ‌ها و بافت‌های قلم موی نقاش به فریاد آمده‌اند. خرابه‌ها با لایه‌های پی در پی رنگ بر سر مخاطب آوار می‌شود و فرو ریختن کوچه‌های کودکی نقاش لمس می‌شود. در این آثار از خوشایندی و همنشینی لذتبخش کارهای قبل خبری نیست و همه‌ی عناصر در راستای نوعی بیانگری سامان یافته است. اگر نگوییم بیان اعتراضی، دست کم ناخرسندی از آنچه که بر سر زیست بوم نقاش آمده است نمودی پررنگ دارد.
جواهری نقاش تجربه‌ها است. آنچه دارد را با تکرار و تمرین و زندگی آموخته است و آنچه که به مخاطب ارائه می‌کند نیز بازتابی از جهان ذهنی او از زیستن است. آثارش بی‌غش است و تا به امروز رنگ و لعاب گالری داران و دلالان هنر را به خود نگرفته است. این خاصیت نقاشان شهرستانی است. با نقاشی زندگی می‌کنند و زندگی را نقاشی می‌کنند.





نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : محمد حسن جواهری نقاش زندگی | بازتاب جهان ذهنی هنرمند از زیستن، محمد، نقد، انتقاد، هنر، تحلیل،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 24 آبان 1396
هنر گرافیک
هانی نجم به درستی خود را نقاش می‌داند و مایل نیست مشخصا عنوان کیوریتور یا هر ترجمه‌ای برای این کلمه را به خود نسبت دهد. اما به هر روی، این هنرمند نمایشگاهی گروهی با موضوعیت طبیعت بیجان ترتیب داده است. هانی نجم هنرمند خلاقی است که در روند کاری خود، رویکرد متفاوتی نسبت به شیء داشته و آثار قابل توجهی با استفاده از اشیاء روزمره و یافته‌ها خلق کرده. حال در قالب یک نمایش گروهی با هدف ارائه آثاری «در سبک‌های مختلف با رویکرد معاصر و زاویه دید خاص» به دغدغه خود پرداخته است.stillLife10 استیتمنت نمایشگاه، سیر تاریخ هنری ژانر طبیعت بیجان را مرور می‌کند و از آنجا که متنی است ترجمه شده از تکه‌های مجزا و مختصر تعریف ویکیپدیا از Still Life تبدیل به یک کلی‌گویی شده که خط فکری شخصی هنربان را مشخص نمی‌کند و تنها کلیدی که به دست مخاطب می‌دهد آن است که مقصود از طبیعت بیجان در اینجا مشخصا همان Still Life بوده است. با این کلید می‌توان حضور تعدادی از آثار نمایشگاه را به پرسش کشید چرا که به وضوح موضوعی متفاوت را دنبال می‌کنند، و همین امر ضعف نظری مجموعه را به رخ می‌کشد.stillLife09 گذشته از این ضعف، حضور ۴۳ هنرمند در یک نمایشگاه گروهی باعث آشفتگی در چیدمان شده است. تعدد غیر ضروری آثار باعث شده در ظاهر با تنوع روبرو باشیم اما در واقع می‌توان تعداد زیادی از آثار را در یک دسته قرار داد. عدم طبقه‌بندی آثار در چیدمان سبب شده مخاطب با یک هرج و مرج دیداری روبرو شود. حال آنکه با دقت در انتخاب و دسته بندی درست آثار، این نمایشگاه می‌توانست تبدیل به یک کارنمای پژوهشی شود، چراکه هر چند جای سبک‌های بسیاری همچنان خالی است اما به نظر می‌رسد نمایشگاه دارای لحنی تاریخ هنری است که البته رویکرد معاصر هنر را پوشش نمی‌دهد و می‌توان گفت رویکرد مدرن بر «طبیعت بیجان» نجم غالب است. رویکرد مدرنی که در بسیاری موارد با خام‌دستی یادآور حرکت‌های مشابه در تاریخ هنر غرب است.stillLife12 اگرچه آثار قابل توجهی نیز در این نمایش گروهی به چشم می‌خورد به ویژه در میان طراحی‌ها و معدود عکس‌های نمایشگاه اما به دلیل نوع نامناسب چیدمان و نورپردازی گالری، این آثار مجال دیده شدنِ درخور نیافته‌اند. در میان آثار نقاشی که اکثریت تابلوهای نمایشگاه را به خود اختصاص می‌دهند، می‌توان تنها به یک مورد اشاره کرد که در فاصله زیادی از دیگر آثار می‌ایستد. اثر هومن بیات -که همچون دیگر تابلوهای دوتایی کاملاً غیر استاندارد نصب شده نقطه قوت نمایشگاه است. این اثر دولتی همزمان نقاشی و عکس و اساساً دیدن را به چالش می‌کشد و صرفاً به تولید فرم‌گرایانه یا نمادگرایانه همچون اغلب آثار نمی‌پردازد.stillLife21HoomanBayat هانی نجم هنرمندی است که آثارش از لحاظ زیرمتن، کارمایه و تکنیک جایگاه خود را تا حد زیادی در هنر تجسمی یافته. او با طنازی و باریک بینی انتقادی، لحن شخصی خود را تثبیت کرده؛ لحنی که در این نمایشگاه نمی‌توان رد مشخصی از آن یافت. همین فاصله گرفتن از بیان شخصی و نیز تغییر جایگاه هنرمند از نقاش به هنربان، منجر به شکل‌گیری نمایشگاهی ناموفق شده است و نشان از آن دارد که هنرمند آنجایی نیست که باید باشد.



نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : گرافیک، نقد، تحلیل، هنر، هنری، گرافیکی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 24 آبان 1396
هنر گرافیک
photo 2017 11 10 02 54 01 حافظ روحانی: انتشار کتاب «یادنامه‌ی حسنعلی وزیری» فرصتی است تا به بهانه‌ی آن به سراغ نشر پیکره و علائق پژوهشی شما برویم که در این سال‌ها انواع و اقسامش را انجام داده‌اید. با نگاهی کلی به کارنامه کاری‌تان به نظرم رسید علاقه‌ی اصلی شما در حوزه‌ی پژوهشی بر می‌گردد به معلمان هنر یا هنرمندانی که سابقه‌ و تجربه‌ی معلمی هنر داشته‌اند. بخصوص به کتاب‌ها که نگاه کردم به نظرم آمد که این نکته در آن‌ها خیلی روشن و واضح است. آیا می‌توان این را یک ایده‌ی مشخص در پژوهش‌های شما در نظر بگیریم که کتاب‌هایتان را به هم پیوند می‌زند؟ این درست است که به معلمان هنر علاقه‌مند هستید یا نه اصلاً موضوع چیز دیگری‌ست؟
– محمد حسن حامدی: یکی از ایرادهایی که به شخصه در نگارش تاریخ هنر می‌بینم، دست گذاشتن مورخین بر روی هنرمندان تثبیت شده است. برعکس تصور شما من علاقه ویژه‌ای دارم به هنرمندان کمتر شناخته شده. اصولاً برخی از هنرمندان ما هستند که خدمات گسترده‌ای داشته‌اند اما به دلایل مختلف نتیجه کارشان دیده نشده است، مثلاً در گذشته هنر به مانند امروز وجاهت اجتماعی و کاملی نداشت و این موضوع باعث می‌شد تا نام‌شان کم‌تر در جایی و یا در کتب تاریخی ثبت شود. این‌ها هنرمندانی بودند که معمولاً سفارشی کاری را قبول می‌کردند و تحویل می‌دادند و ادعایی هم برای کار خود نداشتند و بدین لحاظ و به خاطر بی ادعایی نام آن‌ها از تاریخ هنر حذف می‌شد و یا به صورت کم رنگ بود. اما وقتی به کارهایشان نگاه می‌کنیم نتیجه شگفت انگیز است.
بعضی از این‌ها هنرمندان شهرستانی بودند و کمتر در معرض دید. بعضی‌ بودند که زیر سایه هنرمندان مشهورتر، کمتر جلوه کردند. مسئله دیگر نبودن اسناد مکتوب است. در واقع نشریات در آن زمان آن‌قدر فعال نبودند و یا به این مسایل التفاط نداشتند و این باعث می‌شد نام و کار این افراد هم جایی ثبت نشود. پژوهش‌های من بیشتر پیرامون احوال و آثار این اشخاص است.
با این حال وقتی پژوهش می‌کنید و به دانه درشت‌ها می‌رسید باز متوجه می شوید درباره آنها هم کم کار شده من حتی معتقدم که در خصوص استاد کمال الملک هم کار جامعی نشده. بر همین منوال روی شاگردانش هم کم‌ کار شده؛ به طور مثال میرزا اسماعیل آشتیانی که معاون استاد کمال المک بود و خدماتی را در جایگاه خود انجام داد، در موردش کار خاصی تاکنون نشده. فقط در مجلات ممکن است چیزی پیدا شود.
در یکی از همین پژوهش‌ها که برایم بسیار دل‌انگیز شد به کشف آدمی به نام «مهدی تائب» رسیدم که حقیقتاً هنرمندی بی‌بدیل است. وقتی به دایره‌المعارف هنر نگاه می‌کنید جز چند سطری چیزی در موردش نمی‌بینید، اما به آثارش که نگاه می‌کنید- آثاری که مغفول مانده و من به آن‌ها دست پیدا کردم- دنیای غریبی از توانمندی در هنر نقاشی می‌بینید. علی‌رغم آن‌که او نقاش خوبیست، عکاس یگانه‌ای هم بود، شاعر و موسیقی‌دان بود و خوشنویسی هم می‌کرد و اصولاً از تبار یک خاندان هنری می‌آمد؛ برادرش هادی خان تجویدی بود که بنیانگذار مکتب نگارگری تهران است؛ اما به طرز ناباورانه‌ای نامش مغفول مانده. زمانی که نکوداشتی برای او برگزار کردم، دیدم مرور صرف بر روی آثار و احوالش و برگزاری چند سخنرانی و یک نمایشگاه مقطعی کم است و باید کارهای بیشتری کرد تا نام و آثار او وضوح بیش‌تری پیدا کند. دنباله کار را گرفتم و نهایتاً کتاب «مهدی تائب» از سلسله کتاب‌های گلستان هنر به قلم نوه‌ی وی آقای فرید تائب منتشر شد.
در یکی از همین پژوهش‌ها با هنرمندی آشنا شدم به نام میرزا یدالله کجوری که روحانی بود و خوشنویسی می‌کرد و از شاگردان برجسته‌ی عمادالکتاب به شمار می‌آمد و از طرفی سمت استادی دروس حکمت و فلسفه را در دانشگاه تهران داشت و انسان بسیار فرهیخته بوده اما زمانی که از دار دنیا می‌رود از حافظه‌ی تاریخی ما هم حذف می‌شود.
حدود دو ماه پیش «موزه‌ی خوشنویسی ایران» افتتاح شد؛ که بنده بانی تاسیس آن بودم. در جریان خرید آثار به قطعه‌ای برخوردیم که شخصی به نام «ابولقاسم لاریجانی» آن را خوشنویسی کرده بود و نوشته بود که اگر اساتید عظام خط من را تایید می‌کنند زیر این برگه را مهر تأیید بزنند و بیست و هفت نفر آن برگه را تأیید کرده بودند. خط این هنرمند را که نگاه می‌کردی، بسیار عالی بود اما وقتی کتاب مرجع «احوال و آثار خوشنویسان» اثر مرحوم مهدی بیانی را نگاه می‌کنید، نامی از او در میان نیست و هیچ در جای دیگری هم نیست. دوست پژوهشگر و هنرمندم آقای محمد جواد جدی که کتاب «دانشنامه مهر و حکاکی» را نوشته، این سند برایش جالب شد. سند را از من خواستند و من تصویری با کیفیت تهیه کردم و به ایشان دادم و از دل همین سند، یک کتاب تهیه شد که به نام «ابولقاسم لاریجانی» در همین نشر پیکره به چاپ رسید.
من فکر می‌کنم که سهم عمده‌ای از تاریخ هنر بر عهده‌ی کسانی است که در واقع تاریخ هنر از نام آنها گذشته و علایق شخصی من نیزکشف همین‌ شخصیت‌هاست.
حافظ روحانی: کشف همین کسانی که مهر تاریخ بر پیشانی‌شان نخورده به نوعی به ما کمک می‌کند تا جریانات هنری ادوار مختلف تاریخ را بازسازی کنیم؟ یا پیدا کردن این‌ها باعث می‌شود تصویر جامع‌تری به تاریخ هنر بیاندازیم؟ یا در واقع کمک می‌کند در چشم انداز هنر خودمان سراغ آدم‌هایی برویم که تا به حال ندیدیم که سازنده و شکل‌دهنده جریانات بدنه‌ی هنری ما هستند یا برعکس، جز کسانی هستند که اتفاقاً از جریان اصلی و بدنه دور بودند؟
– محمد حسن حامدی: تاریخ هنر شامل سه دوره است: آغازین و اوج و افول. طبیعتاً تاریخ هنر نسبت به اوج‌ها توجه بیش‌تری نشان می‌دهد بدین سبب زمینه‌های پیدایی و دوران پایانی یک دوره از تاریخ هنر کم‌تر مورد توجه قرار می‌گیرد. هنرمندانی که حرفش را زدیم در پیدایی جریانات هنری مؤثر بودند و گاهی هم نقطه‌ی پایان یک راه را گذاشته‌اند. دیدن همه‌ی این‌ها می‌تواند ساحت کلی تاریخ هنر را مشخص کند. ولی زمانی که فقط به اوج‌ها توجه می‌کنیم پاره‌های از این‌ها مغفول می‌ماند؛ مثلاً «حبیب محمدی» از هنرمندان قابل تأمل روزگار ماست. او در رشت کار و زندگی کرده و تحصیلاتش در روسیه تحصیل بوده. ما کم‌تر به او پرداخته‌ایم ولی همین شخص استاد «بهمن محصص» بوده که توانسته هنر معاصر ایران را به جایگاه رفیع‌تری برساند. ما باید این پدیده‌ها را در کنار آن‌ها ببینیم تا درک بیش‌تری درمورد جریانات هنری داشته باشیم.
مسئله‌ی مهم دیگر این است که این‌ها داشته‌های فرهنگی ماست. گاه این ثروت و داشته فرهنگی، خیلی خیلی بزرگ است مانند بهمن محصص و گاهی هم کم‌رنگتر مانند حبیب محمدی اما نمی‌شود با غفلت از سر همین مقدار هم گذشت. به نظرم هرچقدر در احوال این‌ها کنکاش کنیم بخشی از آن ثروت و داشته فرهنگی مان را حفظ و حراست کرده‌ایم. از طرف دیگر وقتی در احوالات و آثار این افراد دقت می‌کنیم، مطالعه و بررسی تاریخ هنر برای‌مان شیرین می‌شود. یعنی برخلاف معرفی نسبتاً خشک یک دایره‌المعارف، با مطالعه‌ی دقیق‌تر در جلوه‌های دیگر زندگی این هنرمندان، به شیرینی و حلاوت تاریخ پی می‌بریم و لذت بیشتری از مطالعه و درک آن می‌بریم.
حافظ روحانی: پس باید این‌ها را بشناسیم تا بدانیم تاریخ هنر یعنی چه و بدانیم که نقاط قوت چگونه شکل گرفتند و این‌که این سیر چگونه رخ داده؟
– محمد حسن حامدی: بله
حافظ روحانی: به نظر می‌رسد که گشتن دنبال این آدم‌ها به یک شور و علاقه‌ی فراوان نیاز دارد. چطور این‌ افراد را پیدا می‌کنید؟ اسناد چگونه جمع‌آوری می‌شوند؟ چقدر در مورد این افراد سند وجود دارد؟
– محمد حسن حامدی: اسناد دیر یاب هستند ولی موجود‌اند اما این‌که در کجا هستند، نکته دیگری است. اسناد به سختی به دست می‌آیند اما به دست آمدن‌شان گاه به مثابه‌‌ یک کشف است. زمانی که درگیر مسایل اجرایی و خرید آثار موزه‌ی خوشنویسی ایران بودم، آثار از جاهایی سر بر می‌آورد که شگفت زده می‌شدم همان موقع به این نتیجه رسیدم که اگر در همین کوچه‌ی پشتی کاری از کمال‌الدین بهزاد باشد اصلاً جای تعجب نیست! بعضی خانواده‌ها این‌ قیبل آثار را از گذشته‌های دور گردآوری و نگهداری کرده‌اند، اما شاید کاربرد و طریقه‌ی مصرف‌شان را بلد نیستند ولی به هر ترتیب نگهداری و حراست شده و زمانی نیز هویت حقیقی‌شان را پیدا خواهند کرد.
حال برای این‌که صحبت‌هایمان به کتاب حسنعلی خان وزیری گره بخورد، باید به نحوه‌ی دست یافتن به اسناد او بپردازم که این هم‌ چنین حکایتی داشت. سال ۱۳۹۰ بود که پیشنهاد تأسیس موزه‌ی مکتب کمال‌الملک را به سازمان زیباسازی شهر تهران دادم و آن‌ها هم پذیرفتند. بنا شد تا قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری این موزه را به سرانجام برساند. شروع کردیم به جستجو و خرید آثار. در طول مسیر هرچه پیش می‌رفتیم نام حسنعلی خان وزیری به عنوان یک فرد کلیدی در مکتب کمال الملک بیش‌تر به چشم می‌آمد. او اولین نفری بود که در مدرسه ثبت نام کرد. اولین فارغ التحصیل بود و اولین معلمی بود که برای آن مکتب برگزیده شد. ضمناً وی اولین کسی بود که زندگی نامه‌ی استاد کمال‌الملک را نوشت. و البته فعالیت‌های خاص و ویژه‌ای هم در کارنامه‌اش ثبت است. با این همه هرچه پیش می‌رفتیم آثار، سند و یا عکسی از حسنعلی خان به دست نمی‌آمد و من همیشه فکر می‌کردم اگر این موزه بدون آثار یا نشانی از حسنعلی خان وزیری افتتاح شود، یک ستون این موزه ناقص خواهد بود. خوشبختانه در روزهای انتهایی یک نفر دو تابلو نقاشی از او آورد که خریداری شد. این‌ها رفت روی دیوار و موزه افتتاح شد. بعد از گذشت یک سال و نیم تلفنم زنگ خورد و کسی که پشت خط بود به من گفت من دختر حسنعلی خان وزیری هستم.خب این مسئله سرنخی شد تا من به خاندان وزیری برسم و با اسناد متنوع و آثار متعدد روبرو شوم. البته در خصوص ایشان قبل از این هم چند برگ سند را در میان اوراق استاد ابوالحسن خان صدیقی پیدا کرده و مطلبی هم در مجله‌ی بخارا نوشته بودم. اما وقتی منابع به این حد رسید، برایم مقدور شد که کتابی مشخص در خصوص استاد وزیری داشته باشیم که نتیجه‌اش شد کتاب «یادنامه حسنعلی وزیری» در ۴۰۰ صفحه.
حافظ روحانی: اسناد در چه حد بود؟ کاملاً پازل زندگی او را تکمیل می‌کرد؟
– محمد حسن حامدی: پژوهش هیچ وقت به مسئله‌ی قطعی و نقطه‌ی پایانی خود نمی‌رسد. شما هر پژوهشی که بکنید در دنباله ممکن است اسناد و اطلاعات دیگرتری پیدا شوند که تکمیل کننده مباحث شما باشند. مثلاً در این‌ کتاب سه نامه از کمال‌الملک به حسنعلی خان چاپ شده ولی خانواده می‌گفتند که هفت نامه دیگر هم هست که نمی‌دانیم کجا مانده. من تا آخرین روز چاپ کتاب منتظر ماندم تا بلکه نامه‌ها پیدا شوند که نشد. طبیعتاً اگر روزی هم پیدا شود باید در جایی به چاپ برسد تا اطلاعات این کتاب و این شخص کامل‌تر گردد.
وزیری کتابی به نام «کالبدشناسی» نوشته که در همین کتاب آن را چاپ کرده‌ام. متن کتاب به صورت دست‌نویس بود و خواندش هم سخت. اما وقتی نگاه می‌کنم که وی چنین کتابی را بین سال‌های ۱۳۲۵ تا ۱۳۳۰ نوشته و تا سال ۹۶ خوانده و منتشر نشده واقعاً قلب آدم به درد می‌آید چراکه کتابی با این اطلاعات وسیع و دقیق می‌توانست برای سالیان سال خوراک دانشکده‌های هنری ما باشد و متأسفانه نشد و الآن که دیگر آناتومی مسأله‌ی دانشکده‌ها نیست، این کتاب منتشر می‌شود.
من فکر می‌کنم از این دست اوراقی که می‌تواند به فرهنگ و هنر ما چیزهایی را اضافه کنند، بسیار است. و این مسئله در همه شهرهای ما وجود دارد.
پدر و مادر من اهل استهبان فارس هستند، اما من شیراز به دنیا آمده‌ام. مادربزرگم در استهبان زندگی می‌کرد و ما برای دیدار به آن‌جا می‌رفتم. یادم می‌آید یک خطاط در آنجا بود که کفاف کل کارهای شهر را می‌داد و شاگردانی هم داشت. اگر اشتباه نکنم حدود سال‌ ۶۵ فوت کرد. همیشه در خاطرم هست که نام او را در حد یک صفحه هم که شده در جایی ثبت کنم تا از خاطره ها بیرون نرود.
حقیقت این است که گاهی اوقات اطلاعات ما از هنرمندان به چندین جلد کتاب‌ کشیده می‌شود، مثلاً استاد کمال‌الملک که ده پانزده کتاب در موردش هست. بعضی از هنرمندان تکلیفشان در یک کتاب مشخص می‌شود اما برخی نیز در یک پاراگراف خلاصه می‌شوند اما مسئله مهم این است که از این یک پاراگراف هم نباید درگذشت و فراموش کرد؛ این‌ها ثروت فرهنگی ما هستند و نباید از آن‌ها غفلت کرد. مردم ایران از این منظر که حافظه تاریخی‌شان ضعیف است، شهرت دارند و عملاً می بینیم که با گذشت یکی دو نسل همه چیز فراموش می شود. شخصا فرزند هنرمندی را دیدم که همه چیز پدرش را فراموش کرده بود.
اخیرا کتاب «خوشنویسان استانبول» را در نشر پیکره منتشر کردیم که زندگی و آثار صد هنرمند خوشنویس عثمانی در آن ثبت شده. از این تعداد ما می‌دانیم که آرامگاه ۸۰ نفرشان کجاست، چون اهمیت داشته در جایی ثبت شده. اما راجع‌به خوش‌نویسان خودمان حتی در مورد آ‌ن‌هایی که سلطان‌الکتاب بودند و در رده‌های بالا خوشنویسی می‌کردند، ما نه تنها از تاریخ فوتشان خبری نداریم بلکه در خصوص محل وفات و آرامگاه‌شان، اطلاعات و چیزی نمی‌دانیم.
حافظ روحانی: کمال الدین بهزاد هم سرش تردید است دو قبر به نامش وجود دارد.
– محمد حسن حامدی: من چند سال پیش در مجله بخارا با استناد به تصویری عنوان کردم که قبر او در شهر هرات است ولی وقتی به تبریز می‌روید جایی هست که می‌گویند مزار کمال‌الدین بهزاد اینجاست که البته نیست.
حافظ روحانی: اصولاً این هنرمندان به خصوص حسنعلی خان وزیری تصوری از جایگاهش در تاریخ داشتند؟ آیا جایگاه تاریخی دغدغه‌اش بود؟ آیا با توجه به اسنادی که پیدا کردید، آیا مسئله‌اش این بوده که باید کارهایش را ثبت کند؟
– محمد حسن حامدی: از حفظ کردن نامه‌های کمال‌الملک و آثار و نامه‌ها و رونوشت برداشتن از بعضی نامه‌ها چنین بر می‌آید که تا حدود زیادی واقف به جایگاه فرهنگی و هنری خودش بوده اما در عین حال زندگی پر افت و خیزی داشته؛ گاه تلخی روزگار خیلی اثرگذار بوده و به گمانم او را از صرافت خیلی چیزها انداخته. او هم مانند کمال‌الملک از زمانی به شغل کشاورزی مشغول شد و از سال ۱۳۱۶ در روستای گلابدره اقامت گرفت. اگرچه همواره نقاشی هم می‌کرد ولی دیگر به فکر معلمی و نمایشگاه گذاشتن نبوده. حسنعلی خان اولین کسی در ایران بود که آثارش را دراروپا و آمریکا به نمایش گذاشت؛ بین سال‌های ۱۳۱۱تا ۱۳۱۳ در چند کشور نمایشگاه می‌گذارد. اما دربازگشت از زن و زندگی و از دنیا دلزده می‌شود و در گلابدره برای خودش کلبه می‌سازد و مشغول کشاورزی می‌شود. فقط گاهی که در دانشگاه تهران جلسه و یا سخنرانی داشت، حضور پیدا می‌کرده و اغلب هم در خلوت خود، کتاب‌هایش را می‌نوشته و خیلی هم آدم تو چشمی نبوده. برعکس میرزا اسماعیل آشتیانی که در واقع بعد از وزیری اعتبار معاونتی کمال‌الملک را پیدا کرد و بعد از کمال‌الملک قطبی شد و محل مراجعه برای اهالی نقاشی گردید در حالی که می‌توانست این قطب وزیری باشد که البته به خاطر نوع زندگی‌اش این طور نشد.
حافظ روحانی: شهرت طلب نبود؟
– محمد حسن حامدی: نه، و به نوعی عارف مسلک هم بود. از جایی شروع کرد به خواندن حافظ و مثنوی مولوی. روحیه شاعرانه‌ای و مشغله‌های ذهنی متنوعی داشت. در نظر داشت شرح زندگی حافظ را از دل غزل‌های حافظ بیرون بکشد و در میان اوراقش، حاشیه‌نویسی‌هایی بر اشعار حافظ دارد اما فرصت نکرد این‌ها را به جمع‌بندی برساند.




نوع مطلب : گفت و گو با هنرمندان، 
برچسب ها : گفت و گو، هنر، هنرمند، هنرمندان، ه، ن، ر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 22 آبان 1396
هنر گرافیک

این مجموعه مصاحبه‌ها می‌تواند شاهدی بر دانش کیوریتوریال و کیوریتینگ و کیوریتورشیپ در ایران باشد. به گونه‌ای طرح ریزی شده‌اند تا تعاریف و دیدگاه‌های موجود از یک کیوریتور، نحوه کار او، جایگاه این دانش در ایران و تجربیات مربوط به آن و غیره را جمع بندی کرده و آن ها را ارائه دهد.

zarvan roohbakhshan 1

زروان روح بخشان، کیوریتور، هنرمند عکاس و منتقد هنری است. او مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشکده‌ی هنرهای زیبا، دانشگاه تهران وکارشناسی گرافیک از دانشکده‌ی هنر دانشگاه علم و فرهنگ تهران دارد.
او سابقه تدریس فلسفه هنر، نقدادبی، نقد هنر، تاریخ تحلیلی هنر، مبانی هنرهای تجسمی در کلاس‌های آزاد دایر در دانشکده‌های هنرهای زیبا و موسسات فرهنگی و هنری بسیاری دارد. همچنین مدرس  در دانشگاه علم و فرهنگ تهران، برای رشته‌‌های گرافیک و نقاشی از سال ۱۳۹۲ تا کنون می‌باشد.
روح بخشان به تدوین، انتشار مقاله، یادداشت و نقد در زمینه­ی هنرهای تجسمی و ادبیات در نشریات مختلفی اعم از فصلنامه‌ها ، هفته‌نامه‌ها، روزنامه‌ها  پرداخته است و ارائه چندین سخرانی درباره‌ی عکاسی و هنر معاصر، فلسفه هنر معاصر، کیوریتوری و ژانر عکاسی معاصر و حضور در پنل‌ها و بررسی نمایشگاه‌های مختلف را در رزومه خود دارد.
نمایشگاه‌های عکس روح بخشان  شامل پنج نمایشگاه انفرادی و بیش از سی نمایشگاه گروهی است و فعالیت‌های کیوریتوری او شامل چندین نمایشگاه انفرادی نقاشی و نمایشگاه‌های گروهی عکس، نقاشی، چیدمان، سرامیک، مجسمه و ویدئو و پرفورمنس در ایران و خارج از ایران می‌شود.

پگاه  بهروزفر: تعریف کیوریتوریال از دید شما چیست؟

زروان روحبخشان: نمی‌توان این عبارت را جدا از کیورتینگ و کیوریتورشیپ تعریف کرد. کیوریتوریال به شکلی از دانش برمی‌گردد و با ارجاع به مقاله‌ای از گرویس که اشکان صالحی در ماهنامه گلستان ترجمه کرده بود (که در آن به کاسه توالت دوشان اشاره می‌شد و اینکه چطور مارسل دوشان بدون قصد قبلی، کیوریتور کار خود بوده است و مرتکب امر کیوریتوریال شده است، همان‌گونه که در کیوریتورشیپ تعمداً اثر هنری را زمینه مند می‌کنیم و موقعیت دیگری به آن می‌دهیم.) می‌توان گفت که کنش کیوریتوریال در حوزه نظری و کیوریتینگ در حوزه عملی است.

لازم هست این را بدانیم که ریشه کیوریتور از واژه کورا در لاتین است که معنای نمک سود کردن، تیمار کردن، مراقبت کردن، درمان  پیدا کردن، چاره ای پیدا کردن، محافظت کردن ونگهبانی است. کیوریتور کسی است که به شکل کلاسیک عهده دار نگهداری از آثار است؛ مراقب و مسئول است. کیوریتور به معنای مدیر و ناظر یک جریان است که در موزه‌ها، گالری‌ها، کتابخانه‌ها یا آرشیوها مسئول و متخصص توصیف و توضیح و مراقبت از آنها است و مثلاً اگر مسئول آثار باستانی است، حتما دانش باستان شناسی دارد. در واقع بخشی از کیوریتورهای امروزی مسئول طبقه بندی داده‌های دیجیتالی هستند و در موزه‌های بزرگ گروهی مسئول دیتابیس موزه هستند که مسئولی‌تهای متفاوتی هم دارند.

پگاه بهروزفر : وضعیت کیوریتینگ را در ایران چگونه می بینید؟

زروان روحبخشان: خیلی تفاوتی ندارد. شیوه‌های خیلی متفاوت و متضادی داریم که مانند کار یک هنرمند است. همانطور که تفاوت در کار هنرمندان وجود دارد، کار کیوریتورها هم چه در تکنیک و چه در شکل ارائه با یکدیگر متفاوت است.
کیوریتور ممکن است فقط مسئول نگهداری باشد ولی در سازمان‌های بزرگتر، کوـ کیوریتورهایی هستند که در کنار یا زیر دست کیوریتورها کار می کنند؛ بخوانید دستیار کیوریتور.
تنها موزه‌ای که در ایران به شکل جدی و البته با کلی حرف کیوریتور دارد موزه ملک است و به این دلیل است که این موزه سرمایه خصوصی دارد.
در جاهایی مثل موزه هنرهای معاصر که ما توقع داریم، خبری از کیوریتوری نیست، البته پروژه هایی بوده که کیوریتور داشته ولی موزه کیوریتور مشخصی ندارد در حالیکه این برای موزه واجب است.
ژانر هنر معاصر بسیار کیوریتور می طلبد ، چون خیلی از آثار معنای گنگی دارند و یا با تکثر زیادی در آثار روبه رو هستیم که معنا را مبهم می‌کند. بنابراین کیوریتور در این میانه می‌تواند زمینه ساز باشد.
در هنر معاصر فضای نمایشگاه بسیار مهم است و فضا قسمت بزرگی از مواجهه است و
در یک اثر هنری بسته به شیوه و فضای طراحی شده برای ارائه و تم نمایشگاه (کنار هم قرار دادن یک سری از آثار) معنا تغییر می‌کند.
گاهی کیوریتور زمینه‌هایی که به یک اثر چسبیده را بسترزدائی می‌کند و یک خوانش جدید ایجاد می‌کند و این نشان دهنده اهمیت کار کیوریتور است که اگر کارش را به درستی انجام ندهد ممکن است تاثیرگذاری و یا معنای یک اثر را خدشه دار کند.
گاهی کیوریتور یک موضوع را انتخاب می‌کند و به جمع آوری آثار می‌پردازد، حالا یا در این بستر جدید معنایی پیدا می‌کند و یا تبدیل می‌شود به نمایشگاه گروهی- دورهمی که لایک جمع می‌کند.
شیوه دیگری که خیلی از کیوریتورهای حرفه ای کار می کنند، شیوه امیرعلی قاسمی است می‌توان این شیوه را به نام او رقم زد که این روش برشی از بضاعت موجود است.
در این روش کیوریتور موضوعی را انتخاب می‌کند و فارغ از اینکه این آثار خوب هستند یا نه و یا کنار هم معنای یکدیگر را تایید می‌کنند یا تخریب ، هرآنچه با آن موضوع مرتبط است را به نمایش درمی‌آورد و این در واقع کیوریتوری با شیوه آرشیوی است.
پگاه بهروزفر: چه منابعی را برای شناخت این دانش معرفی می کنید؟

زروان روح بخشان: مجموعه مقالات بوریس گرویس که اشکان صالحی ترجمه کرده است از منابع خوب موجود است؛ کتاب قدرت هنر را پبشنهاد می‌کنم که در آن علاوه بر کیوریتور، از منتقد و هنرمند و… هم تعاریفی وجود دارد که به عنوان یک کیوریتور باید این تعاریف و نسبت آن‌ها را باهم نیز بدانیم. کتاب‌هایی که رویکرد انتقادی نسبت به هنر دارند معمولاً کیوریتورها را هدف می‌گیرند و در این امر موثر هستند، که کتاب هنر معاصر جولیان استالابراس، ترجمه احمدرضا تقا از این دسته است. و در نهایت یک کیوریتور خوب باید دانش تاریخ هنر، کمی جامعه شناسی، کمی روانشناسی را دارا باشد. کتاب‌هایی در این زمینه و  فلسفه و نقد هنر نیز می‌تواند مفید واقع شود.

پگاه  بهروزفر: آیا یک کیوریتور یک هنرمند است؟

زروان روحبخشان: پروژه‌هایی اتفاق افتاده‌اند که به مثابه یک اثر هنری دیده می‌شوند. به شکلی که در مخاطب این تفکر را ایجاد کند که شاهد یک اثر هنری است. این در حالی است که مجموعه‌ای حاصل از جمع آوری آثار هنرمندان مختلف است، ولی بر اساس نحوه کیوریتینگ آن، به مثابه یک اثر هنری دیده می‌شود و گویی که در این صورت می‌توان کیوریتور در مقام یک هنرمند حاضر شده است. اما اساساً کیوریتور هنرمند نیست.

zarvan roohbakhshan 2 1024x682 پگاه بهروزفر: حوزه کار کیوریتور را در چه حدی می دانید؟ یا یک کیوریتور چقدر اجازه دخالت در آثار هنرمندان دارد؟

زروان روح بخشان : حد وحدود مشخصی ندارد ولی طبعاً کیوریتوری که شیوه کارش مداخله در اثر هنری است، در نهایت هم نمی‌تواند به شکل فیزیکال در کار دست ببرد. کیوریتور می‌تواند با هنرمند صحبت کند یا کارهای مشابه را به او نشان دهد ولی نمی‌تواند قلم به دست بگیرد و در یک مجوعه نقاشی نقش آفرینی کند. کیوریتور ایده را مطرح کرده و آن را می‌پروراند، نمایشگاه را طرح‌ریزی می‌کند اما انگار یک قابلیت رازآلود جادویی در آن چیزی که می‌توان به آن ناهنر گفت وجود دارد، که از طریق نمایش دادن به هنر تبدیل می‌شود و این ویژگی مخصوص هنرمند است و کیوریتور نهایت مداخله‌اش تا مرز این اتفاق است. هنرمند بر اساس قواعد اجتماعی‌، سیاسی یا حتی تجاری و برمبنای مناسبات زیبایی شناسی زمانه اثرش را شکل می‌دهد ، ممکن است که نظر کیوریتور را در کارش دخیل کند ولی نهایت مداخله کیوریتور هم در همین حد است که البته گروهی از هنرمندان هم همین حد را هم نمی‌پذیرند. این شکل از مداخله در پروژه‌های آرشیوی و جمع بندی دیده نمی‌شوند و نمایشگاه بر اساس آنچه هست پیش می‌رود. بخشی از مداخله در زمان چیدمان نهایی است و حتی طراحی نور هم شامل این چیدمان می‌شود. کیوریتور اثر هنری را زمینه‌مند می‌کند و خوانش دیگری را ممکن می‌سازد. می‌توان گفت: کیوریتوری از زدن میخ بر دیوار شروع می‌شود و گاه به همان جا هم ختم می‌شود.

پگاه بهروزفر: در یک جمع‌بندی مهمترین ویژگی‌های یک کیوریتورحرفه‌ای چیست؟

زروان روح بخشان: از نظر من مهمترین ویژگی دانش است، دارا بودن دانش تئوریک نسبت به موضوع و توانایی عملی کردن حدی از آن دانش تئوریک که البته بعید است‌که کسی بتواند صد درصد آن دانش را عملی کند. سطح مطالعه بالا، خصوصاً در زمینه موضوع پروژه از دیگر ویژگی‌ها است. حتماً باید با فضای هنری زمان خودش آشنا باشد و باید حدی از مناسبات بازار را بشناسد؛ چه بخواهد با آن همراه شود چه بخواهد بر ضدش عمل کند. کیوریتور باید یک رویکرد انتقادی داشته باشد، یا دارای نگاه انتقادی باشد و باید نسبت به رسانه و مدیومی که کار می‌کند نیز آگاهی لازم را داشته باشد.

معمولاً در سطح بین‌المللی، کیوریتورها مدرک تحصیلی جدی در حوزه کاری خودشان دارند. خیلی‌ها دکترای فلسفه یا نقد هنر دارند یا مدارک کارشناسی ارشد در حوزه تاریخ هنر یا مردم شناسی یا جامعه شناسی و به همین دلیل هم محل ارتزاق آنها جای دیگری است. از یک کیوریتور انتظار می‌رود که در حوزه کار خودش به شکل تئوریک هم مشغول باشد به طور مثال نشست برگزار کند و یا مقاله منتشر کند یا گروهی از مقالات را حول و حوش یک ایده در کنفرانس‌ها ارائه کند.

پگاه  بهروزفر: امرار معاش  یک کیوریتور چگونه است ؟

زروان روح بخشان: کیوریتور در واقع دو شغله است و در واقع درآمد اصلی او از جای دیگری است. زمانی که به عنوان کیوریتور سفارشی از گالری، موزه یا جایی گرفته شود که بودجه‌ای را برای این کار مشخص کرده، خب دستمزد مشخصی به کار تعلق می‌گیرد که بر اساس قرارداد تعیین می‌شود. به نظر من تنها کیوریتورهای عجیب درصدی از فروش را مطالبه می‌کنند زیرا درصد فروش  ممکن است در نحوه ارائه یا انتخاب آثار موثر باشد. اما اساساً کیوریتور پاره وقت مطلوب برای درآمد مالی پروژه‌ای که طرح می‌کند، دندان تیز نمی‌کند.





نوع مطلب : گفت و گو با هنرمندان، 
برچسب ها : گفت‌وگو با زروان روح بخشان، رویکرد انتقادی کیوریتور، گفت و گو، رویکرد، هنر، گرافیک، هنرگرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 22 آبان 1396
هنر گرافیک

مجسمه های عظیم تونی کرگ مجسمه ساز انگلیسی- آلمانی  با عنوان “ریشه‌ها و سنگ‌ها” در موزه هنرهای معاصر تهران از سه شنبه ۲ آبان به نمایش درمی‌آیند.

1a 1024x1024

مجسمه‌های تونی کرگ، محصول ساختارهای درونی و هندسی‌ای هستند که منجر به ساخت احجامی می‌شود که ما می‌توانیم آن‌ها را باز‌شناسیم و با آن‌ها ارتباط برقرار کنیم. مجسمه‌های چندشکل کرگ، جنبه‌هایی از رابطه‌ی میان نیروی دورنی مواد و واکنش ذهنی ما به اشکال بنیادین را نمایان می‌کنند. از نظر هنرمند این رابطه، جوهره‌ی مجسمه‌سازی، و همچنین جوهره‌ی همه تجربیات ما در جهان است. کار کرگ سرشار از جنبش، رشد، پویایی و حسی از شگفتی نسبت به امکانات ظاهرا نامحدود اشکال تندیس‌گون است. کرگ نه تنها طبیعت و نیروهای انرژی که در جهان یافت می‌شوند را مورد توجه قرار می‌دهد، بلکه به واقعیت بسط یافته‌ای اشاره دارد که ما بواسطه‌ی تکنولوژی و چشم‌اندازهای چندگانه‌ای که شتاب زندگی مدرن فراهم می‌کند، تجربه‌‌شان می‌کنیم. 1b 817x1024 علی محمد زارع سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران خبر داد مجسمه های تونی کرگ که عموما آثاری بزرگ و سنگین است با کامیون به ایران منتقل می شوند و حدود ۸۰ اثر از وی در موزه هنرهای معاصر تهران و سپس بخشی از این آثار به ترتیب در موزه هنرهای معاصر اصفهان و موزه هنرهای معاصر کرمان به نمایش در می آید.

این نمایشگاه با حمایت اسپانسر خصوصی برگزار می شود و انتخاب نمایشگاه آثار تونی کرگ ماحصل اطلاعات و شناخت مدیر مرکز هنرهای تجسمی و به انتخاب وی صورت گرفته است.

این نمایشگاه با حضور تونی کرگ تا ۲ بهمن ماه در موزه هنرهای معاصر برقرار است.





نوع مطلب : گرافیک محیطی، 
برچسب ها : هنر، تجسمی، هنرگرافیک، گرافیک، هنری، گرافیکی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 21 آبان 1396
هنر گرافیک
خوشنویسان سایر کشورها درصدد این هستند که خط نستعلیق را به نام کشور خودشان ثبت کنند

57574804 سایت تندیس به نقل از ایسنا: عضو شورای عالی انجمن خوشنویسان ایران در مراسم هفته خوشنویسی گفت: من با شرکت در رویدادهای مهم، خوشنویسی جهان دریافتم، خوشنویسان سایر کشورها درصدد این هستند که خط نستعلیق را به نام کشور خودشان ثبت کنند و برای این موضوع در تلاش هستند.


برای مشاهده کامل پست به ادامه مطلب مراجعه کنید...



ادامه مطلب(کلیک کنید)


نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : خبر، اخبار، گرافیکی، گرافیک، هنر، خوشنویسی، خط،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 21 آبان 1396
هنر گرافیک

حروف کهن‌سال
بازسازی و تبدیل قلم‌های قدیمی (Retuch) به فونت‌های کامپیوتری سال‌هاست که از سوی طراحان در سراسر جهان رواج دارد. قلم‌هایی که برای مثال از روی دست‌خط افراد مشهور، سنگ قبرهای قدیمی، کتاب‌ها و مطبوعات قدیمی و… استخراج و بازسازی می‌شوند. در این پروژه، «استودیو دفتر» طی تلاشی ۲ ساله، دو قلم قدیمی را که با روش حروف‌چینی سربی استفاده می‌شدند را بازسازی کرده و در اختیار طراحان گرافیک و سایر علاقمندان قرار داده است. ردپای فونت‌هایی که امروز «استودیو» و «دفتر» نامیده شده‌اند را می‌توان از پیش از دهه‌ی ۱۳۲۰ شمسی (حدود ۷۵ سال قبل) تا اوایل دهه‌ی ۶۰ (که بیشتر در آگهی‌های عمومی مورد استفاده قرار می‌گرفتند)، مشاهده کرد. طراح و یا طراحان هر دو قلم ناشناسند.

برای مشاهده کامل پست به ادامه مطلب مراجعه کنید...


ادامه مطلب(کلیک کنید)


نوع مطلب : تایپوگرافی و کالیگرافی، 
برچسب ها : تایپ، هنر، تایپوگرافی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 20 آبان 1396
هنر گرافیک

طراحی بسته بندی همیشه شامل چالش ها و ایده پردازی هایی است که در صورت موفق بودن، تاثیر چشمگیری در موفقیت برند یا محصول خواهند داشت و البته بالعکس آن باعث تخریب و شکست محصولاتی حتی بسیار با کیفیت و مرغوب در بازار مصرف خواهد شد. ” احسان اکبری” طراح پروژه امروز است با مجموعه ای که در بخش حرفه‌ایرویداد بسته ها مورد تقدیر قرار گرفته است.

« چالش این پروژه زمانی آغاز شد که سفارش دهنده به دنبال ارائه مفاهیم و ارزش های مختلفی برای محصول خود و بالطبع انتقال این مفاهیم و فاکتورهای کیفی محصول به مخاطب و مصرف کننده بود. اولین و بارزترین مسئله در طراحی بسته بندی آجیل و میوه خشک “مسترناتس”، نشان دادن کیفیت بالای محصول به مصرف کننده بود. مسئله ای که در بسیاری از برندها قابل رویت و مشاهده نیست و به همین دلیل سهم عمده بازار آجیل و تنقلات را محصولات فله به خود اختصاص داده اند. با مشاوره و همکاری کارفرما ظرف هایی از جنس پت و شفاف در دو سایز برای این منظور انتخاب کردیم تا مصرف کننده قادر به مشاهده کیفییت محصول داخل بسته باشد. همین طور برای استفاده راحت تر و جلوگیری از نفوذ هوا و در نتیجه حفظ کیفیت آجیل ها، در زیر درب پلاستیکی سفید رنگ، درب Easy Open (کنسروی) تعبیه شده است.

چالش بعدی تعریف هویت و شخصیت برند و محصولات بود. شخصیتی که تا حد زیادی کلاسیک، موقر، اصیل و قابل اطمینان و البته به روز و با قابلیت برقراری ارتباط با مصرف کننده امروز باشد. این صورت مسئله خط مشی اصلی در طراحی لوگو و تایپوگرافی های روی بسته بندی قرار گرفت. استفاده از تصاویر مزارع به صورت سیاه و سفید نیز تاحد زیادی تداعی گر این شخصیت بود که علاوه بر معرفی حال وهوای برند، تا حدی به دنبال ارائه مفهوم طبیعی و سالم بودن محصول با استفاده از این تصاویر بودیم.

برای مینیمال تر کردن و همچنین ارائه حس تمیزی و کیفیت، از رنگ سفید به عنوان رنگ قالب لیبل ها استفاده شد.
در نهایت تعداد ۱۰ محصول برای ارائه و عرضه در ابزار مصرف تهیه و تدارک گردید که در ادامه به زودی این سبد محصولات تا ۳۰ عنوان افزوده خواهد شد. ضمن اینکه در حال آماده سازی محصولات در بسته های پیلوپک برای مصرف تک نفره هم هستیم.»






نوع مطلب : بسته بندی، 
برچسب ها : بسته بندی، هنر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 20 آبان 1396
هنر گرافیک

برندگان رقابت بین المللی لاکپشت طلائی روسیه (GOLDEN TURTLE 2017) اعلام شدند.

مراسم افتتاحیه فستیوال بین المللی حیات وحش “لاکپشت طلایی ۲۰۱۷” در نمایشگاه “کراسنای پرسنیا(Krasnaya Presnya)” برگزار شد و در این مراسم برندگان بخش های عکاسی، نقاشی و دیزاین اعلام شدند. در بخش پوستر( سری) نفر اول Pen-Kuei Xiao از تایوان ، نفر دوم فرزاد سعیدی از ایران و نفر سوم Agnieszka Dajczak  از لهستان انتخاب شدند.

این رقابت امسال در سه بخش عکاسی، هنرهای زیباو گرافیک دیزاین با حمایت فدراسیون ملی روسیه، وزارت فرهنگ و وزارت منابع طبیعی روسیه برگزار شد و برندگان در هر بخش از این فستیوال علاوه بر نشان و جوایز و هدایای ارزشمند از طرف حامیان مالی جشنواره مبلغ ۱۰۰۰ دلار به عنوان جایزه نقدی دریافت خواهد نمود.

یادآور می شود رقابت بین المللی لاکپشت طلایی روسیه ۲۰۱۷ به عنوان بزرگترین پروژه بین المللی فرهنگی- زیست محیطی مسکو، از تاریخ ۱۴ اکتبر تا ۵ نوامبر در نمایشگاه “کراسنای پرسنیا (Krasnaya Presnya)” در مسکو روسیه و پس از آن به صورت دوره ای در دیگر شهرهای کشور روسیه به نمایش در خواهد آمد. همین نمایشگاه از ۱۰ ام تا ۱۹ ام نوامبر در فضای آرت پلی در سنت پترزبورگ نیز برگزار خواهد شد.
سایت جشنواره: www.wncontest.ru






نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : خبر، اخبار، گرافیک، گرافیکی، خبر گرافیکی، هنری، هنر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 17 آبان 1396
هنر گرافیک

نمایشگاه گروهی تصویرسازی «یادگاری» به یاد بانو توران میرهادی برگزار می شود.

در نمایشگاه گروهی تصویرسازی یادگاری آثاری از مهشید آسوده‌خواه، نگین احتسابیان، بنفشه احمدزاده، عطیه بزرگ سهرابی، مرجان ثابتی، هدا حدادی، پژمان رحیمی‌زاده، فرشید شفیعی، مریم طباطبایی، کمال طباطبایی، حسن عامه‌کن، نجوا عرفانی، کیوان عسگری، عطیه مرکزی، مانلی منوچهری و مرجان وفائیان به نمایش درخواهد آمد که به کوشش کیوان عسگری گرد آمده است.

توران میرهادی استاد برجسته ادبیات کودکان ایران، در سال ۱۳۰۶شمسی در تهران زاده شد و در ۱۸ آبان ۱۳۹۵ جهان فانی را ترک گفت. میرهادی در سال ۱۳۲۵ به فرانسه رفت و در رشته روان‎شناسی تربیتی در سوربن و همزمان در رشته آموزش پیش از دبستان و ابتدایی در کالج سوینه پاریس درس خواند. در سال ۱۳۳۴ به نام برادر از دست رفته‌اش، کودکستان فرهاد و بعدها، دبستان و راهنمایی فرهاد را بنیاد نهاد.

این نمایشگاه توسط شورای کتاب کودک و با همکاری فرهنگنامه کودکان و نوجوانان از جمعه ۱۹ آبان ۹۶ تا ۲۹ آبان‌ در گالری ویستا برگزار می شود.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : هنر، گرافیک، مهلت،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 17 آبان 1396
هنر گرافیک

طراح پوستر وحید بهرامی





نوع مطلب : پوستر، 
برچسب ها : پوستر، طراح، طراحی، هنر، گرافیک، گرافیکی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 17 آبان 1396
هنر گرافیک

« استیکرهای درسی گاج، بخشی از طراحی منحصر به فرد و مرتبط با فضای کتاب های آموزشی این انتشارات است که گروه طراحی گاج ،آنها را در جهت استفاده در کتاب های کمک درسی وشبکه های اجتماعی طراحی کرده و به این مجموعه اختصاص داده است.
تکیه کلام ها، عبارات و جمله ها به همراه تصویرهای متناسب با آنها و مبتنی بر محتوای هر درس(علوم ، ریاضی و فارسی ) است که با چاشنی طنز موجب ترغیب و علاقه مندی دانش آموزان به مطالب درسی شده و در مکالمه های روزمره آنها در شبکه های اجتماعی قابل استفاده است.
همچنین استیکری بودن این تصویرها، امکان استفاده‌ی آنها را در صفحه‌ی مورد نظر هر مبحث، جلد کتاب ها، وسایل دانش آموز و…را فراهم می‌کند که علاوه بر آموزشی بودن آن، جنبه سرگرمی نیز دارد.»

مدیراین پروژه: حامد حاجی محمدی، تصویرگر سعید شمس، طراح گرفیک؛ احسان عباسی و علیرضا بخشی، تایپوگرافر؛ احسان عباسی وایده پرداز و کپی رایتر آن احسان مرادی بوده است.
برای دانلود استیکرها اینجا را کلیک کنید.

۰۱





نوع مطلب : پیکتوگرام، 
برچسب ها : استیکر، شکلک، پیکتوگرام، گاج، قلم چی، هنر، هنری،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 14 آبان 1396
هنر گرافیک

جیل فرنچ (Jill Ffrench) هنرمند استرالیایى تبار، با ساخت عروسك هاى كوچك و پرجزییات، احساساتش را درباره پرندگان و مخصوصا طاووس ها بیان می كند. پرهاى معروف این پرنده با دست و كاملا با دقت دوخته شده است. همه ى این مدل ها در فروشگاه etsy موجود است.





نوع مطلب : گرافیک محیطی، 
برچسب ها : گرافیک، محیطی، طاووس، هنر، گرافیکی، گرافیست،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 14 آبان 1396
هنر گرافیک

فایرفاکس در تازه ترین اقدام خود دست به اصلاح و طراحی مجدد لوگوی خود کرده است. به عنوان یكى از لوگو هاى برجسته، فایرفاكس در حال حاضر فرصت این را دارد تا كمى از جزییات لوگوى خود كم كند.
لوگوى جدید علاوه بر سادگى، گرافیك بسیار خوبى دارد. تا قبل از این آپدیت متوجه رنگى بودن این لوگو نبودیم!
تغیرات در دم آن را به شعله شبیه كرده است. یكى از ویژگى هاى فایرفاكس این است كه میتواند رنگ فایرفاكس هاى مختلف را تغیر دهد كه همه ى آن ها خیلى جالب هستند. این به روز رسانى دوست داشتنى نشان میدهد كه چقدر كاربران خودش رو دوست دارد.

 

 





نوع مطلب : آرم(نشانه تصویری)، 
برچسب ها : موزیلا، فایرفاکس، آرم فایر فاکس، لوگو، آرم، هنر، گرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 13 آبان 1396
هنر گرافیک

« مجموعه یوزنت در شهر شاهرود قرار دارد و در حوزه‌ی نت و فضای مجای فعالیت می‌نماید. نام مجموعه، معرف “یوز” ایرانی و از سوی دیگر بیان‌گر کاربر است. بر این اساس و با توجه به نوع فعالیت و انتظارات سفارش دهنده، پرسشنامه‌ای در سه سطح مدیران ارشد، مدیران میانی و کارشناسان طراحی گردید و از آن‌ها خواسته شد تصویری که از این نام در ذهن آن‌ها نقش می بندد بیان نموده و هم چنین انتظاراتی که از هویت بصری نشان در ذهن دارند را بیان نمایند.

پس از استخراج و طبقه‌بندی اطلاعات و تحقیق پیرامون موضوع مورد سفارش، شرکتی هم نام با عنوان مجموعه یافت شد که تلاش گردید تا مسیر هویت بصری این دو مجموعه را از یکدیگر مجزا و تأکید را بر خواسته‌ها و تصورات دهنی مجموعه قرار داد. لازم به ذکر است این امر باعث می‌شود که طرح به سرعت مورد پذیرش قرار گیرد و آن را ماحصل تصور ذهنی خود می‌دانند.»

این پروژه در استودیو الف با مدیریت هنری «مزدک کیانی» و ایده پردازی «حسام بیک محمدی» و طراحی فونت «وحید نوروزی» انجام شده است.






نوع مطلب : آرم(نشانه تصویری)، 
برچسب ها : هنر، گرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
جمعه 12 آبان 1396
هنر گرافیک

کتاب بدون کلام «آدامس» پروژه شخصی یک تصویرگر است که سال۹۶ و با تکنیک اکریلیک اجرا شده است. کتابهای تصویری از آن دست ژانرهایی هستند که با وجود محبوبیت در دنیا جایگاه ناچیزی در بین هنرمندان و ناشران ایرانی دارند.
« کتاب های تصویری بدون کلام توانسته اند جایگاه ویژه ای در صنعت نشر جهانی پیدا کنند اما متاسفانه در ایران به دلیل عدم شناخت کافی از کارکردهای این کتاب ها، این نوع ادبی بسیار مهجور مانده. به دلیل علاقه شخصی ام به این کتاب ها بود که تصمیم گرفتم دست به تجربه ای جدید بزنم. در حال خواندن مجله ” عروسک سخنگو” داستانی توجه ام را جلب کرد و در نهایت آن را با تغییراتی تبدیل به داستانی تصویری با سوژه ای زیست محیطی کردم و حدود یک ماه و نیم ساخت آن را کامل کردم.

برای مشاهده کامل پست به ادامه مطلب مراجعه کنید...


ادامه مطلب(کلیک کنید)


نوع مطلب : تصویرسازی، 
برچسب ها : آدامس، صورتی، پروانه، مطلق، پر، پ، هنر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 7 آبان 1396
هنر گرافیک

فراخوان سه سالانه بین المللی Eco-poster منتشر شد.


برای اولین بار در تاریخ سه‌سالانه‌ی « بلوک چهارم » ، که مشکلات و اغلب رابطه غم انگیز میان انسان و طبیعت را در قالب پوستر نشان می‌دهد ، ما تلاش کردیم تا زیست‌بوم جهان را از چشمان یک زن، مادر و یک محافظ ببینیم و حس کنیم. کسی که باید به دنیای اطراف ما با چشم عشق و صلح و امید نگاه کند. تمام طراحان می‌توانند در این سه‌سالانه بدون هیچ محدودیتی شرکت کنند. اما تنها زنان طراح مشهور جهان به عنوان هیئت داوران بین الملل و کمیته‌ی انتخاب دعوت می شوند. سه سالانه X International Eco-Poster بلوک چهارم الهام گرفته از زیبایی، صلح، خلوص، عشق، خلاقیت و تفکر است. 
کانسپت سه‌سالانه به این موضوعات اختصاص یافته‌است: 
زنان – زندگی دادن، بوجود آوردن صلح و خلاقیت
کودکان – آینده و امید
گربه ها))) – به عنوان نماد نگرش به طبیعت زنده، عشق، مراقبت و درک دوطرفه

نامزدهای مسابقه:

1- زنان / صلح
پوسترهایی که به صلح، به عنوان شرط ضروری زندگی بشر در روی زمین، می‎پردازند. صلح و محیط زیست، دو بخش حیاتی یک جهان هماهنگ هستند. ما جنگ نمی‌خواهیم – ما صلح می‌خواهیم!
2- کودکان / امید
پوسترهایی که به کودکان به عنوان آینده بشریت، اختصاص یافته‌اند. این آثار تفکر طبیعت‌دوستانه را به مخاطبان جوان معرفی می‌کنند، پوسترهایی که بزرگترها را تشویق می‌کنند که اهمیت بدهند.
3- گربه ها))) عشق
پوسترهایی که انعکاس دهنده‌ی زیبایی دنیای اطراف ما هستند، انسانیت و مهربانی و خواستار همزیستی مسالمت‌آمیز و رفتار درست انسانی با بقایای طبیعت در زندگی شهرنشینی.
4- پروژه مخصوص هنر اطلاعات
برای اولین بار، در طول سه سالانه یک گردهم‌آیی ۴۸ ساعته برگزار خواهد شد. طراحان و متخصصین آی-تی دعوت شده‌اند تا باهم بر روی پروژه‌های مشترکی در مورد محیط زیست و مشکلات اجتماعی: تقابل بین انسان و طبیعت، محیط شهری و روستایی، همکاری کنند.

شرایط ثبت نام

مرحله اول

فایل آثار ( سایز: ۳۰ سانتی متر در قسمت بزرگ، 300 dpi، مود رنگی RGB و با فرمت , EPS, TIFF, JPEG, ) را ایمیل کنید و فرم ورودی را پر نمایید. آدرس ایمیل: association4block@gmail.com

مرحله دوم

لیست آثار برگزیده در سایت 4block-design.org منتشر خواهد شد، که خالق هر کدام ازین آثار از طریق ایمیل مطلع می‌گردد. بعد از آن نمونه‌های چاپ شده‌ی آثار همراه با فرم‌های اصلی پر شده باید با پست ارسال شوند.

شرایط مشارکت
هنرمندان منفرد درست به مانند تیم‌های خلاقیت، می‌توانند در این رقابت شرکت کنند. تعداد آثار نمایشگاه محدود نیست.

عضویت در سه سالانه رایگان است
تکنیک چاپ آزاد است.
حداقل سایز ۹۰ *۶۰ سانتی متر
دوره‌ی خلق آثار ۲۰۱۵-۲۰۱۷. لطفا فایل‌های خود را به زبان انگلیسی با این فرمت نامگذاری کنید: نام ـ نام خانوادگی ـ کشور

دریافت پذیرش نهایی
فایل‌های الکترونیک: 
۳۱ دسامبر ۲۰۱۷ معادل یکشنبه 10 دی ماه 1396

جوایز:

جایزه بزرگ، دیپلم افتخار و هدایای ویژه در هر بخش

کاتالوگ:

همراه با انتشار نتایج سه‌سالانه، یک دفترچه راهنمای تصویری و یک رونوشت الکترونیکی نیز چاپ خواهد شد.


اعضای هیئت ژوری بین‌الملل:

آلیس توملو ( امریکا )
پریسا تشکری ( ایران )
مایا ولنا ( لهستان ) 
پائولا تراخسلر (سوییس )
تاتیانا برزونوا ( اوکراین )

کمیته انتخاب آثار:

الیونا سولومدینا ( اوکراین )
زوزانا میتوسینکووا ( اسلوواکی )
داریا تیتارنکو ( اوکراین )
ناتالیا ولشینسکایا ( روسیه )
اولنا فورنینی ( اوکراین )

راه‌های تماس:

Mobile: +380 67 571 40 51
E-MAIL: association4block@gmail.com
facebook.com/the4thblock 
4block-design.org





نوع مطلب : فراخوان (مسابقات)، 
برچسب ها : فراخوان، مسابقه، هنر، گرافیک، هنری، هنرمند، طراحی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 7 آبان 1396
هنر گرافیک

انجمن هنرهای تجسمی روایت فتح برگزار می کند

بخش‌های شرکت در مسابقه و موضوعات:

بخش پوستر:

پایان تروریسم

بخش کارتون:

پایان تروریسم

حلب آزاد شد

موصل آزاد شد

بخش کاریکاتور:

بنیامین نتانیاهو، دونالد ترامپ، آنگ سان سوچی، محمدبن سلمان

شرایط شرکت در مسابقه:

هر شرکت‌کننده می‌تواند در هر بخش حداکثر ۳ اثر ارسال کند.

آثار ارسالی نباید قبلاً برنده جایزه‌ای شده باشد.

آثار با اجرای دیجیتال باید با فرمت png یا jpg و رزولوشن (وضوح) dpi۳oo و طول یا عرض ۳۰۰۰ پیکسل ارسال شود.( در بخش پوستر بعد از تایید در مرحله اول، پوستر لایه باز در اندازه ۵۰در ۷۰ سانتیمتر باید ارسال شود.)

ارسال (نام و نام‌خانوادگی، آدرس پستی، آدرس ایمیل، تلفن، عکس و سوابق کاری) در قالب فایل word توسط هنرمند الزامی است.

به هنرمندانی که آثارشان در کاتالوگ چاپ شود نسخه‌ای از کاتالوگ اهدا خواهد شد.

اهدای جوایز برگزیدگان ایرانی منوط به حضور آنان در مراسم اختتامیه است.

جوایز شرکت در مسابقه:

به نفرات اول تا سوم هر بخش به شرح زیر جوایزی تعلق خواهد گرفت.

بخش کارتون:

جایزه اول: ۲۰۰۰ دلار به همراه تندیس و لوح تقدیر

جایزه دوم: ۱۵۰۰ دلار به همراه تندیس و لوح تقدیر

جایزه سوم: ۱۰۰۰ دلار به همراه تندیس و لوح تقدیر

بخش کاریکاتور:

جایزه اول: ۲۰۰۰ دلار به همراه تندیس و لوح تقدیر

جایزه دوم: ۱۵۰۰ دلار به همراه تندیس و لوح تقدیر

جایزه سوم: ۱۰۰۰ دلار به همراه تندیس و لوح تقدیر

بخش پوستر ( نگاه طنز هنرمندان گرافیست):

۵ جایزه دو میلیون تومانی به همراه تندیس و لوح تقدیر

داوران مسابقه:

آقایان محمدحسین نیرومند، مسعود نجابتی و محمدرضا دوست‌محمدی از ایران، سیلوانو ملو از برزیل و آلکساندرفالدین از روسیه

مهلت ارسال آثار برای شرکت در مسابقه:

۱۵ دی‌ماه ۱۳۹۶

نشانی ارسال آثار هنری:

info@resistart.ir





نوع مطلب : فراخوان (مسابقات)، 
برچسب ها : کارتون، کاریکاتور، هنر، فراخوان، مسابقه،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 6 آبان 1396
هنر گرافیک
طراحان گرافیک سال‌ها است دریافته اند که تنها دو نشانه‌ تصویری برای القای هر پیامی کافی است. بنابراین اصلی‌ترین تلاش آن‌ها نخست، یافتن دو نشانه مرتبط با پیام مد نظر و سپس ایجاد ارتباط بین این دو نشانه است. هدف اصلی جلد یک کتاب «دستور العمل‌های فیل آبی برای ایده یابی» روش‌های دستیابی به نشانه‌های مرتبط است که پیوند متداعی را ایجاد می کنند و درجلد دوم کتاب «دستورالعمل‌های «رنه ماگریت» به فیل آبی برای ایده یابی» به چگونگی همجواری تا جانشینی دو نشانه مرتبط اشاره دارد که پیوند عینی نشانه را ایجاد می کنند. گرچه دو نشانه در چهار وضعیت طرد، تلفیق، تطبیق و انطباق پیوند عینی می یابند اما، درعرصه هنر گرافیک حداقل با ۵۰ موقعیت برای دو نشانه روبروئیم. جلد دوم کتاب فیل آبی به بررسی موقعیت‌های منطقی دو نشانه در هنر طراحی گرافیک می پردازد.



نوع مطلب : آموزش، 
برچسب ها : معرفی کتاب، فیل آبی، ایده یابی، ایده، ایده ها، هنر، گرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 6 آبان 1396
هنر گرافیک

گالری فردا در روندی ادامه دار اقدام به نمایش نادیده‌هایی از اساتید و بزرگان هنر ایران کرده‌است. پیش از این در نمایشگاهی با عنوان از طراحی تا نقاشی به نمایش آثار فرامرز پیلارام پرداخته و اینک در تازه‌ترین نمایشگاه خود، آثار منصور قندریز را به تماشا گذاشته‌است.


برای مشاهده کامل پست به ادامه مطلب مراجعه کنید...


ادامه مطلب(کلیک کنید)


نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : آثار منصور قندریز، آثار، منصور، قندریز، هنر، هنری، گالری،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 2 آبان 1396
هنر گرافیک
طبق آمار سازمان جهانی حفاظت از منابع طبیعی حدود ۱۶ هزار گونه از حیوانات و گیاهان در خطر انقراض‌اند و بسیاری از اکو‌سیستم‌ها، تالاب‌ها، جنگل‌ها و … در حال انحطاط و تخریب هستند.
اما تخریب محیط زیست در واقع به چه معناست؟ یکی از مهم‌ترین کارکردهای اکوسیستم‌ها کمک به کاهش فقر و افزایش فرصت‌های توسعه اقتصادی برای جوامع است.
azarsharifi 100x140 4 و هنگامی که این چرخه‌های حیاتی دچار نقصان و تخریب شوند، اولین بازخورد آن از دست رفتن بخشی از چرخه زندگی مادی انسان است که به طبع آن کل چرخه دچار آسیب‌دیدگی شده و به مرور از حرکت باز می‌ایستد.
این به این معناست که از بین رفتن جنگل‌های گلستان همان اندازه که بر یک شهروند گرگانی تأثیر می‌گذارد بر ساکنین تهران، اصفهان، شیراز، بندرعباس و حتی نیویورک تأثیر خواهد گذاشت. انبوه سیل‌ها، خشکسالی‌ها، رانش زمین، طوفان‌ها و گردبادها، ریزگرد و هزارها مصیبت طبیعی دیگر که روزانه در سرتاسر کره زمین مشاهده می‌شود؛ حاصل و نتیجه حرص، طمع و بی مسئولیتی بشر است؛ نسبت به آن‌چه به او داده شده‌.
azarsharifi 100x140 2 در نمایشگاه وارونگی، آذر شریفی نقاشی‌های خود را با محور تخریب محیط زیست به تماشا گذاشته‌ است.
۸ تابلو رنگ و روغن در ابعاد نسبتاً بزرگ در فضایی سورئالیستی که همنشینی نامأنوس طبیعت را با دست ساخته‌های انسان نشان می‌دهد، در زمینی صاف و بی درخت که گاهاً تکه تکه شده و در هوا پراکنده گشته است.
azarsharifi 130x180 شریفی در آثار خود بر مثله شدن و از بین رفتن تأکید ورزیده و عناصر حیوانی و طبیعی در آثارش در برابر دست‌ساخت‌های انسانی، خرد و نحیف شده‌اند.
حیوانات اعم از اهلی و وحشی در میان فضاهای ناکجایی سرگردانند و جهان اطرافشان مملو است از اشیایی که در فضا معلق مانده‌اند. تعلیقی که در فضای امروزین انسان پدید آمده و حاصل قطع ارتباط او با مبدأ آفرینش خود است.
azarsharifi 100x140 3 فضاها نیز اغلب ابری و گرفته هستند که با حذف شفافیت رنگ‌ و تسلط ته‌مایه رنگ خاکستری بر همه رنگ‌ها و اشیاء نمود یافته در تصویر اتمسفری غمگین و ناتمام را به نقش درآورده‌ است. او همچنین از وارونگی به طور مستقیم در آثار استفاده کرده تا وجوه فراواقعی و رویاگونه آن را تقویت کند.azarsharifi 100x130 انبوه حیواناتی که در تصویر سرگردان هستند، اغلب حیوانات اهلی را شامل می‌شوند و تراکم کم آنان در منظره بسته شاید اشاره‌ای است به زوال آنان.
اما آن‌چه بیشتر تکرار شده و در آثار این مجموعه قوام یافته‌است، نگاه به حیوانات به طور کلی و به عنوان نمایندگان طبیعت و گونه‌های جانوریست، که هم‌نشینی‌شان با عناصری آلوده کننده مانند لاستیک و قوطی‌کنسرو نشان دهنده چالش آنان با تأثیرات تخریب کننده انسانی است؛ که با فاصله و جدا از انسان به تصویر در آمده‌.
شریفی از واژه آنتروپومورفیسم در بیانیه خود بهره برده که به معنی انسان انگاریست، نوعی تلقی انسان‌گونه از طبیعت که آن را به قالب انسانی درآورده و با معیارهای انسانی می‌سنجد.
azarsharifi 100x140 به دلیل عدم حضور انسان، رویکرد مستقیمی به این انگاره در آثار این کارنما دیده نمی‌شود. اما اثرات آن قابل رؤیت است. در واقع موجودیت خود انسان حذف شده و پسماندهای او برجای مانده‌است و این بدین معنی است که نقاش نیز انسان را بخشی از طبیعت نمی‌داند و اثرات انسانی ناشی از جدا انگاری خود انسانی با طبیعت است. وقتی طبیعت و عناصر درون آن به «دیگری» بدل می‌شوند و انسان خود را از منشأ زیستی خود جدا می‌کند، حساسیت و علاقه او نسبت به آن از بین می‌رود و رابطه‌اش براساس نیاز تعریف می‌گردد و همین منظر برتری طلبانه است که به بریدن بن از سر شاخه منجر گشته‌.
به عبارتی هنگامی که انسان جهان را با محک خود سنجید و آن را در بازتاب خود معنا کرد، گسست بین او و طبیعت رخ داد، که نتیجه آن همان چیزی است که امروزه شاهد آن هستیم. طبیعتی ویران شده و انسانی سرگردان.




نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : تحلیل، گرافیک، آثار، هنر، طبیعت، نقاشی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 30 مهر 1396
هنر گرافیک
kiarash mosayebi 8 در تعریف سونات گفته شده، فرمی در موسیقی است که برای نواختن همزمان یک یا گروه کوچکی از سازها تنظیم می‌گردد که در کنار هم درباره یک موضوع یا حس خاص صحبت می‌کنند. حسی از درد، عشق، رنج و غیره. حسی که در میان سازها تقسیم می‌شود و همانطور که همه آن‌ها بار آن را به دوش می‌کشند همه بخشی از یک موسیقی یکپارچه و یکدست هستند.
در نمایشگاه سونات زخم، هنربان، رامین سعیدی سعی کرده با کنار هم گذاشتن عکس‌های کیارش مسیبی و تک گویی‌های عاشقانه رولان بارت، نشانه‌شناس فرانسوی سوناتی را تنظیم کند. مسیبی در بیانیه با اشاره به جمله بارت «که عکس را باید به مثابه یک زخم کاوش کرد» به دنبال زخم‌های خود در دل آثار مسیبی رفته‌است.
kiarash mosayebi 3 کیارش مسیبی متولد ۱۳۶۹ است و از سال ۹۲ به عکاسی تئاتر اشتغال دارد. مسیبی در این کارنما ۱۲ عکس از میان ۷۰۰۰ فریم عکاسی خود از صحنه نمایش را به دست سعیدیان سپرده است تا از میان آن‌ها به دنبال مفهومی شخصی شده برود و رامین سعیدیان نیز احساس درونی خود را با جملاتی عاشقانه از متفکری گره زده است که تاملاتش پیرامون پدیده‌ای به نام عکس جهان عکاسی را زیر و زبر کرد. آقای بارت در کتابی که پیرامون عکاسی نوشت با عنوان «اتاق روشن» که ترجمه شده‌است، به رابطه بسیار شخصی و درونی هر فرد انسانی با عکس پرداخت و آن را به دو سطح عمومی و خصوصی تقسیم بندی کرد. این رابطه که توسط تصویر ایجاد می‌شود، برخاسته از همه کلیت یک عکس است که در عین نشان دادن چیزی که روزی بوده و واقعیت داشته است، آن را از واقعیت خود تهی می‌کند.kiarash mosayebi 5 در این نمایشگاه که با ۱۲ تابلو در ابعاد ۵۰*۷۰ سانتی‌متر و رنگی ارائه شده‌است، مسیبی لحظات جدا افتاده‌ از یک نمایش را به ما نشان می‌دهد، نمایشی که ما چیزی از آن را نمیبینیم بلکه تنها لمحه‌ای از وقوع یک لحظه را شاهد هستیم که حسی را در ما بر می‌انگیزد. این درحالی است که ما از اصل قضیه دور هستیم و در عین حال با تصویری مواجهیم که به دلیل موضوع خود بازنمایی از واقعیتی در مرتبه دوم است. واقعیت نخست واقعیت زندگیست که در تئاتر به صحنه رفته‌است و واقعیت دوم تئاتر است که توسط مسیبی به عکس تبدیل شده است. و البته در این میان واقعیت سومی نیز پدیدار می‌شود. نمایشگاهی که در آن تعدادی عکس با کارماده مشخص، از نظرم فرم و شکل قرار دارند و فرد دیگری بر آن شرحی نوشته است که خود این شرح از جای دیگری نقل می‌شود.kiarash mosayebi 7 بنابراین مخاطب قرار است در ورود به نمایشگاه در برابر همه این لایه‌های اثر قرار بگیرد، اما این اتفاق نمی‌افتد. مخاطب مجموعه‌ای از عکس‌های تئاتر را می‌بیند با نوشته‌هایی ریز و کوچک بدون هیچ‌گونه تاکیدی بر آن و تصاویری که البته به دلیل نورپردازی خاص تئاتر و رنگ و جلای صحنه در نگاه اول زیبا هستند، اما ترکیب‌بندی‌های مرکزی تکرار شونده و عدم استفاده از هرگونه امکانی که رسانه عکس در اختیار عکاس قرار می‌دهد و بسنده کردن به گرفتن عکس درست و جدا ماندن از پرورش خلاقیت عکاسانه در همان ابتدا به نمایشگاه صدمه می‌زنند.
در بیانیه نمایشگاه بر رابطه عکاسی و تئاتر و همنوایی آن با نت ادبیات اشاره شده، که آن هم به دلایلی که ذکر شد در تحقق خود ناکام مانده‌است و نمایش از عکس‌ها پیش است، عکس خود را به بازنمایی صرف محدود کرده‌اند و ما را از آن خود نمی‌کنند.
kiarash mosayebi 6 مشکل دیگر جداماندن ارتباط بین سایر قطعات، یعنی عکس و ادبیات است که در تنظیم موسیقیایی این سونات مشکل ایجاد کرده‌ است.
اما نکته برجسته اراده به انجام این عمل به طور کلی است. سعیدیان طبق متد بارت قاعدتا عکس‌هایی را انتخاب کرده که او را زخم زده‌اند، یعنی با دیدن آن حسی در عمق قلب او برانگیخته شده و او را وادار کرده‌است تا درباره آن عکس بیاندیشد بنابراین می‌توان ایراد اشکالات فنی به عکس‌ها را کنار گذاشت، اما در مورد پیوند نوشتار و عکس که او با دقت و حساسیت از کتاب « سخن عاشق» استخراج کرده، نمی‌توان اغماز را پذیرفت، این پیوند سست و ناپایدار است و بیننده را با خود همراه نمی‌کند و او را به خواندن و اندیشیدن و مقایسه تشویق نمی‌کند. کاری که از آن انتظار می‌رود بیش از شرحی ساده بر عکس یا توضیحی پیش پا افتاده است، زیرا قرار است این جملات در همنوایی با تصویر کلیتی جدید بیافرینند، همچون یک سونات موسیقی که در همنوایی سازها ایجاد می‌شود و نواختن یک ساز به تنهایی همان حس یا مفهوم را منتقل نمی‌کند.
نمایشگاه سونات زخم به هر روی تلاشی در جهت حرکت از نمایش عکس صرف و بدون هدف است به سوی افق‌های بلندتر و کیانوش مسیبی با تجربه نمایشگاه‌های گروهی و فعالیت در زمینه عکاسی تئاتر در کنار فرد دیگری که هنربانی نمایشگاه خود را به او سپرده است، قدمی بزرگ در جهت دستیابی به این مهم برداشته و امید است با تداوم به نتیجه مورد نظرش دست یابد.




نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : عکس، ادبیات، هنر، نقد، تحلیل، تجزیه و تحلیل، آثار،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 30 مهر 1396
هنر گرافیک
در پارکینگ پروانه من بسیاری از تصاویر را که کسی به دنبال آن نیست خریداری می‌کنم. عکس‌های قدیمی، تصاویر خانوادگی بی‌ارزش، مکان‌های نامعلوم یا تبلیغات قدیمی، فیلم‌ها و کارت پستال‌های ساده و دیده نشده.
این تصاویر را تهیه می‌کنم تا در کنار هم به بازی خودم مشغول باشم؛ بازی جذابی که می‌تواند خلاقانه داستان‌سرایی ذهن رویاپرداز من را تقویت کند.arman stepanian 5 وقتی در لابه‌لای جعبه‌ها و اثاث کهنه و آلات دست‌ساز و صفحه‌های گرامافون هزاران شیئ تزئینی به دنبال این تصاویر می‌گردم. هیجان برخورد با این تصاویر ذهن من را به خود مشغول می‌کند و این‌که تصویر بعدی چه می‌تواند باشد؛ شمایلی چاپ شده در قاب چوبی یا خانواده‌ای که دیگر اثری از آنان نیست‌: بی‌نام و نشانی بودن آن‌ها جذابیتی ندارد ولی وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند، با بیش‌پا افتادگی خود داستانی را شکل می‌دهند که فواصل مفقود آن را ذهن من پر می‌کند. آن‌چه در ذهن من رخ می‌دهد به نوعی نوستالژی آغشته است که بسیاری از عکاسان درگیر آن هستند چرا که ذاتاً عکاسی نعش‌کش است و جنازه‌ی اتفاق و زمان حال را برای آینده حمل می‌کند. اما وقتی رویاپردازی به این خصلت عکاسی اضافه شود،حاصل متفاوت می‌گردد، چیزی از جنس تصویرسازی یا عکاسی صحنه‌آرای و یا هرآنچه که از عکاسی لحظه‌ای می‌تواند وسیع‌تر گردد. به نوعی باز عکاسی از عکس رخ می‌دهد. عکسی جامد، یا صحنه‌ای که عکس شده است. آرمان استپانیان از عکاسانی است که با من در این رفتار مشترک است؛ رفتار بازخوانی عکس‌ها، در مجموعه‌های متعددی که طی سی سال به نمایش گذارده. از نمایشگاه سال ۱۳۶۵ لهستانش تا امروز او این عادت را به دوش کشیده و از آن لذت برده است.
نمی‌دانم اگر سارکوفسکی زنده بود، این را عکاسی می‌دانست یا نه، ولی قدر مسلم دنیا آن را هنر می‌داند. گاهی در بعضی مجلات داخلی می‌گردید و اسم چند نفر را می‌بینید که در کل ده سال تولید، ده هزار بار اسمشان تکرار می‌شود ولی اسم یک نفر یا نیست، یا خیلی کم‌تر آمده است.
اما چه باک، استپانیان آن‌قدر کار کرده و نمایشگاه داشته است که نام او ثبت شده، چه بخواهیم و چه نخواهیم. عکاسانی از جنس او که کم‌تر از آکادمی‌های الکن عکاسی فارغ‌التحصیل شده‌اند، خیلی بیشتر دیده شده‌اند و در دنیا مطرح گردیده‌اند. استپانیان فارغ‌التحصیل گرافیک است. با تصویر و دنیای دیجیتال عکاسانه خیلی راحت‌تر برخورد می‌کند و حقیقت انقلاب کداک برایش حال و هوایی هنری داشته و توان ترجمه‌ی احساسات خود را بر روی کاغذ آرت پرینت به خوبی داراست.
arman stepanian 4 جنس عکاسی استپانیان کم‌تر به دوربین وابسته است؛ چرا که او مانند یک راهنما عمل می‌کند. تصور کنید کسی شما را صدا می‌زند، به جایی می‌برد، به یک قبرستان قدیمی و وادارتان می‌کند در مقابل تصویر نصب شده روی سنگ قبر از زاویه‌ای به‌خصوص قرار گرفته، آن‌را بررسی نمایید. در این زمان او شی‌‌ای کنار تصویر می‌گذارد، او سعی می‌کند با این عمل چه چیزی را نشان دهد؟ مرگ را؟ یا زیبایی مرگ را؟ ولی قطعاً هیچ‌کس نمی‌تواند لحظه‌ی اتفاقات منجر به مرگ را حدس بزند؛ حتی در جبهه‌ی جنگ عکس سرباز تیر خورده‌ی کاپا چرا مهم است؟ چون کاپا در درون خود توانسته بود با لحظه‌ی مرگ عجین شود نوعی مراقبه و حضور است که عکاسی خبری را شأن می‌دهد و عکاسی مستند در روایت زمان‌های از دست رفته‌ی زندگی شأن می‌گیرد. فروکاستن مرگ و زندگی‌ بیش‌تر امری فلسفی و پدیداری است تا ارایه‌ی زیبایی .اما زیبایی و امید قطعاً با تفکر ناب و عامدانه ایجاد می‌گردد. این تفکر از جنس عقل‌گرایی جزمی علمی نیست، از جنس بازخوانی نیّت هنر برای زیستن است. این پاسخی است؛ به این‌که عکاسی تنها هنر نیست، بلکه فن است. عکاسی استپانیان و امثال او هنر خالص است که امر فنی را ذیل خود قرار می‌دهد. اما دوربین لایکا واجب است برای حضور عکاسی مستند و خبری…arman stepanian 1 سنت عکاسی استپانیان تنها متعلق به روزهای پست‌مدرن نیست. به خصوص در ایران عکاسان نقاشی‌ مانند مهدی طائب و بسیاری از شاگردان عکاسی دهه‌های نخست حضور عکاسی، همگی از نقاشان و هنرمندانی بودند که در این عرصه صحنه‌آرایی کردند و از نقاشی‌های خود عکس می‌گرفتند و این عکس‌ها را مجدداً دست‌کاری می‌کردند، مانند بعضی از عکس‌های استپانیان که چیدمان میوه‌های سزان و یا تابلوی مونه در آن بازخوانی شده است. عناصر چیدمانی عکس‌های وی غالباً با انسان همراه است و قطعاتی که در جایگاه منفرد گهگاه متنی مستقل به‌شمار می‌روند؛ زنی نشسته روی صندلی با چادر و پوشش سنتی در مقابل تصویر زنانی از زمانی دیگر و یا ماهی مرده بر روی قاب شکسته و منهدم شده. این متون در کنار هم مفاهیم بنیادینی خلق می‌کنند، هنرمند علاقه‌ وافری دارد به بازنگری در تاریخ و گاهی تاریخ هنر. این‌که استپانیان ارمنی است قطعاً در نگرش او به مقولات تاریخی حائز اهمیت است. حضور و نقش اقوام ارمنی در سرنوشت سرزمین ایران قطعاً امری مسلم است. مهاجرت‌های متعدد آنان از کوه‌های آرارات به گوشه و کنار این جغرافیا نشان از ارزش والای فرهنگ‌ساز تمدن ایران دارد. آن هم در جهانی که ادیان سامی ستون فقرات تمدن‌های رقیب را شکل بخشیده‌اند. و مسیحیت و اسلام در نبردی دائم به سر می‌بردند که وجود اقوام مسیحی در اقلیم مسلمانان ایرانی حاکی از حضور تکثر و غنای فرهنگ این سرزمین است.arman stepanian 2 در آخرین مجموعه‌ای که استپانیان در گالری افرند تحت عنوان «آرامستان» ارائه داد، بازگشتی به تاریخ و تأکید بر ریشه‌های ارامنه در ایران دارد، اگرچه خود او مرگ‌اندیشی را محور می‌داند و می‌گوید که در گذشته آن‌کس که به عکاس‌خانه‌ می‌رفت و عکسی می‌گرفت می‌اندیشید که این عکس شاید روزی عکس روی سنگ قبر او شود، ولی امروز دیگر کم‌تر این مفهوم در ذهن سوژه‌ی عکاس دیده می‌شود. وی از سویی معتقد است این عکس‌ها بازخوانی کاراکتر روانی مردان و زنان در ۵۰ سال پیش است.
روحیه‌ی شاعرانه‌ی وی آغشته به لحن قومی ارامنه است. این هنر قرن‌هاست که برای حضور خود در فرهنگ ایرانی رنج برده است و امروز با شدت گرفتن روند مهاجرت ارامنه به غرب، استپانیان اندوه خود را بیان می‌کند. آیا مخاطب او تنها ایرانیان مسلمان هستند؟ او سعی دارد که ریشه‌های فرهنگی و وابستگی‌های ارامنه به این خاک را یادآوری کند.
تصاویر مجموعه‌ی «آرامستان» عمدتاً شامل یک عنصر الحاق شده بر روی عکس سنگ قبر در قبرستان ارامنه است. این‌که شناسایی اولیه با عکس رخ می‌دهد امری مشخص است؛ اما عکاسان و نقاشان مایل به شناختی ژرف‌تر از ظاهر و نمای خارجی آدم‌ها هستند. زمانی که یوسف کارش از فاکنر عکس می‌گیرد قواعد عکاسی پرتره را برهم می‌زند، چرا که فاکنر هم قواعد نوشتاری زمان خود را برهم زده است.
arman stepanian 3 اما استپانیان با قرار دادن اشیا در کنار تصویر فرد متوفی سعی در روایت‌پردازی شخصی دارد. تکیه‌ی او بر شناخت عمیق انسان‌هاست. او هویت آنان را بازسازی می‌کند. همان زیستن در روزگاران گذشته و امروز، که به واقع یادآوری حقیقت بودن و رفتن است.
پرسوناژهای این هنرمند پرکار ایرانی در میان تاریخ و زندگی، تأویل‌پذیری هویت را به چالش می‌کشد. نوستالژی با طعم مدرن با این اشیا و موقعیت‌ها قابل بازخوانی است، گویا هویت ما دستخوش چالشی است که تنها با چاشنی این طنز و مطایبه‌ی استپانیان می‌توان تأمل و توجه مخاطب را جلب نمود.




نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : آرمان استپانیان | هرچه پیش‌پا افتاده‌تر بهتر، تحلیل، گرافیک، گرافیست، هنر، هنری، هنرگرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 30 مهر 1396
هنر گرافیک
نمایشگاه همفشردگی با رویکرد نظری و آموزشی

density 18

به نقل از هنرآنلاین: جاوید رمضانی در گفت‌وگو با هنرآنلاین در مورد نمایشگاه‌های گروه «من» گفت: «این مجموعه ۶ سال است مشغول فعالیت است و این تیم بر یک هستی‌شناسی فردی استوار است. در هر نمایشگاه به مقولاتی که در سطح جامعه مطرح است مانند مصرف‌گرایی، ارتباط درونی با هستی و… پرداخته شده است.»

density me 5

او با بیان اینکه «من» ارجاع به خود است، افزود: «در هنر معاصر اینکه فرد تجربه زیسته خود را صادقانه در هنر ارائه دهد اهمیت زیادی دارد. بنابراین هویت هنر ما با مفاهیم درونی ما شکل می‌گیرد، نه با مظاهر و مفاهیم اجتماعی. بنابراین نمایشگاه‌های این مجموعه بر همین مسئله تکیه دارد و هنرمندان آن تلاش می‌کنند این رویکرد را در هنر تجسمی ما قوام دهند.»

رمضانی در مورد نحوه شکل‌گیری هر مجموعه از آثار گفت: «در طول سال با تعدادی از دوستان جلسات هفتگی داریم و آنها در مورد آثار خود با من صحبت می‌کنند تا لحن کار خود را پخته‌تر کنند یا در فضای حرفه‌ای بتوانند کار خود را بهتر ارائه دهند. در طول سال بررسی می‌کنیم که آثار این هنرمندان چقدر به هویت فردی آنها ارتباط دارد و در نهایت آنها نظام فکری پیدا می‌کنند. حاصل این یک سال کار در نهایت در قالب یکی از مفاهیمی که در اجتماع یا در میان متفکرین مطرح است ارائه می‌شود.»

او در مورد نمایشگاه اخیر این گروه گفت: «همفشردگی یا چگالی سنگین و زیاد، موضوعی است که مطرح شده و هر کدام از دوستان از زاویه خود به آن نگاه کرده است. امروزه تحرک در جامعه زیاد است و گاه این تحرک باعث اصطکاک می‌شود که می‌تواند مثبت یا منفی باشد. هنرمند نمی‌تواند از جامعه جدا باشد. او باید مسائل جامعه را درک کند و این درک در اثر هنری او دیده شود.»

رمضانی افزود: «هر هنرمند با توجه به نحوه بیان خود مدیای مورد نظر را انتخاب کرده و برای اثر خود استیتمنت مجزا نوشته است. این نمایشگاه رویکرد نظری و آموزشی دارد و تلاش کردیم نمایشگاهی به وجود بیاید که بازتاب زمان و مکان باشد و وجوهی درونی را برای مخاطب آشکار کند.»

او با اشاره به استیتمنت اصلی نمایشگاه که با اشاره به مفاهیم فیزیک نوشته شده است گفت: «در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که نیاز داریم به منطق عقلانی و علمی تکیه کنیم. همچنین می‌توانیم یک مفهوم علمی مانند همفشردگی را به عنوان یک صنعت ادبی در یک نمایشگاه هنری به کار ببریم. گاه کیوریتور یا هنرمند نیاز دارد به مفاهیمی خارج از فضای شاعرانه و هنری توجه کند، اما به جز استیتمنت علمی که من نوشتم، بیانیه‌های هنرمندان در مود آثارشان ساده و قابل فهم است. آثار نمایشگاه نیز پیرو نظام روشنفکری نیست بلکه نظام تجسمی در آن مطرح است و شفاف و مستقیم حرف خود را می‌زند. این نمایشگاه ارائه دهنده هنری است که مرتبط با جامعه است و بیشتر متوجه اعتلای انسانی است.»

نمایشگاه من ۶ با عنوان «همفشردگی» تا ۲۴ مهرماه در گالری چهار به کار خود ادامه خواهد داد. علاقه‌مندان می‌توانند هر روز به جز شنبه‌ها از ساعت ۱۱ تا ۲۰ به نشانی خیابان شریعتی، نرسیده به پل سیدخندان، کوچه اشراقی، شماره چهار مراجعه کنند.

در این نمایشگاه شانزده هنرمند آثار خود را در زمینه‌های عکس، نقاشی، چیدمان، طراحی، چاپ و … به نمایش گذاشته‌اند. نمایشگاه «همفشردگی» آثاری از سحر افتخارزاده، سارا بافتی‌زاده، نیلوفر تقی‌پور، زینب ثقفی، مسعود جزنی، سارا حسینی، هانیه دربندی، محدثه شادمهر،  مریم صفرزاده، دینا صنیعی، مانی کومار، امیر کوشامنش، حامد نورایی، علی نورپور، مهدی نعمتی و علی یحیایی در آن به نمایش گذاشته شده است.





نوع مطلب : گفت و گو با هنرمندان، 
برچسب ها : گفتگو، گفت و گو، هنر، هنرآنلاین، جاوید رمضانی، جاوید، رمضانی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 29 مهر 1396
هنر گرافیک

جشنواره ی ملی عکس مازندران با محورهای آداب و رسوم و آیین، محیط زیست، اماکن تاریخی و چشم اندازهای شهری و طبیعی; به همت موسسه ی فرهنگی-هنری کمال الملک و از تاریخ ۷ الی ۱۴ دی ماه سال جاری، در موزه گالری “دی دی” برگزار خواهد شد. مازندران، به لحاظ شرایط آب و هوا و موقعیت جغرافیایی; سالانه پذیرای گردشگران داخلی و خارجی بسیاری می باشد.
به همین مناسبت، با ناصر شاکری; عکاس، نقاش، طراح گرافیک و دبیر کمیته ی داوران این جشنواره، گفتگویی کرده ایم:

ناصر شاکری، از برگزاری جشنواره ی ملی عکس مازندران می گوید…

0DSC6258

جناب شاکری، لطفا درباره ی این جشنواره و بانیان برگزاری آن توضیح دهید.

جشنواره ملی عکس مازندران با تلاش و پیگیری مجدانه ی آقای بخشی; دبیر جشنواره و مدیر موسسه ی کمال الملک، همچنین با حمایت و همکاری جناب آقای جاودانی; مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران و جناب امیرنیا; ریاست ارشاد شهرستان آمل، به میزبانی آمل برگزار می شود.
البته برای جذب حامی مالی این کار فرهنگی، همچنان در حال مذاکره با چند شرکت مطرح اقتصادی هستیم!
شهرهای شمالی ایران عزیز به ویژه مازندران از گذشته ی بسیار دور، همواره مورد توجه عکاسان و هنرمندان تجسمی بوده اند! شاهد این مدعا چاپ کتابهای بسیاری با محوریت این موضوع در کشور است.
البته در همه ی این کتابهای چاپ شده، صرفا از آثار یک یا دو عکاس استفاده شده است! یعنی یا سفارشی بودند، یا با هدف ارج نهادن به هنرمندان عکاسی که مازندران نگاری می کردند، نگاهی تزئینی داشتند!
در حقیقت منطق چند وجهی ما این نکات بوده است که هم کتابی جامع و ماندگار از این هنرمندان زحمت کش چاپ و توزیع کنیم و هم با قرار دادن این کتابها به سازمانهای مرتبط و شهرداریها و غیره، کمکی در برطرف کردن نازیبایی‌ها کرده باشیم!
همچنین به نقاط زیبا جهت حفظ و نگهداری از آنها توجه کنیم!
همانطور که مستحضر هستید; این جشنواره شامل چند محور و بخش است که توضیحات کامل و دقیق آن در متن فراخوان آمده است.

آیا تا به حال، نمونه ی چنین جشنواره ای را در زمینه ی عکس در کشور داشتیم؟

از این دست فعالیتهای عکاسی، همیشه و در همه جای ایران و یا دنیا برگزار شده و می شود.
ولی مشخصا با موضوع مازندران تا به امروز در چنین اندازه و ابعادی نداشتیم .

برگزاری چنین جشنواره هایی را تا چه اندازه در پیشرفت صنعت و یا هنر عکاسی مؤثر می بینید؟!

جشنواره های عکاسی همیشه کمک کننده و معرف عکاسها بوده است.
عکاس های جوان برای حضور در این جشنواره ها، صاحب انگیزه می شوند و همچنین برای عکاسان صاحب سبک و مطرح که به صورت حرفه ای به فعالیت در حوزه ی عکاسی می پردازند; جهت ارائه ی بهتر و دیده شدن آثارشان، بستر و فضایی ایجاد می شود.
بی گمان در جشنواره ی پیش رو، تمام ویژگی های تخصصی هنر عکاسی لحاظ شده است.
همچنین عکاسانی که در حوزه ی عکس مازندران فعالیت حرفه ای و حتی آماتور کرده اند، در چنین جشنواره ای بهتر دیده می شوند.

شرایط فراخوان:

photography alert 3





نوع مطلب : فراخوان (مسابقات)، گفت و گو با هنرمندان، 
برچسب ها : جشنواره ملی عکس مازندران در موزه دی دی| گفتگو با ناصر شاکری دبیر کمیته داوران، هنرمند، هنر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 29 مهر 1396
هنر گرافیک

Marina Abramović

در هفته‌ی فرِیز، مارینا آبرامویچ عصاره هنر و زندگی خود را در یک شیرینی ماکارون فشرده کرد!

با این خبر علاقه‌مندان ماکارون در تمام دنیا ذوق کردند! هنرمند بزرگ مارینا آبرامویچ به تازگی نسخه شخصی خود از لذتی فرانسوی را ارائه کرده است. شب پیش در لندن، روزنامه‌نگاران و منتقدان غذا در تجملی‌ترین مرکز خرید شهر جمع شدند تا پیش نمایش این اثر را از پرفورمنس هنرمند صرب در یک زمینه‌ی کاملاً تازه ببینند.

Marina Abramović2 آبرامویچ که خودش در این نمایش حضور نداشت از طریق یک سیستم صوتی صحبت می‌کرد. هرچند عجیب به نظر می‌رسند، اما ماکارون‌ها در Harrods در کنار سایر آثار هنری وی برای فروش گذاشته شده بودند.

آبرامویچ اولین کسی است که در یک مجموعه با نام «پرتره‌ی شیرینی» که متعلق به مشاور هنری رافائل کاستوریانو است شرکت می‌کند. وی با نام کریم آرت Kreëmart قنادی‌های لوکس را با هنرمندان معاصر به همکاری وا می‌دارد تا آثاری هنری را با استفاده از شکر و شیرینی خلق کنند.
Marina Abramović6

از نظر مفهومی این پروژه همخوانی بسیاری با علاقه‌مندی آبرامویچ به ناملموس‌ها دارد. وی بیان کرد: «کارهای من در خیلی از موارد غیر مادی هستند، چون پرفورمنس غیر مادی است، یعنی مفهومی و محدود در زمان است. کار کریم‌ آرت بر روی مدیوم شیرینی نیز کاملا غیرمادی است؛ چون خورده و نابود می‌شود. چیزی که باقی می‌ماند خاطره چیزی است که خورده شده است.»

ماکارون‌های آبرامویچ که در جعبه‌های مثلثی شکل سه تایی عرضه می‌شود در فرآیندی پیچیده توسط کاستوریانو درست شده است که خاطرات و هویت آبرامویچ را به یک تجربه خوراکی تبدیل می‌کند.
Marina Abramović1 ماکارون های مارینا آبرامویچ چه طعمی دارد؟ شیرینی‌های او به رنگ آبی پروسی که هم یادآور خاطرات وی از والدینش است و هم یادآور رنگ اقیانوس. شیرینی‌ها بر روی زبان یک لکه آبی رنگ به جا می‌گذارند. هریک از شیرینی‌ها با نماد خانوادگی آبرامویچ که یک گرگ در حال خوردن یک گوسفند است مهر شده و یکی از آنها در یک ورقه طلایی پیچیده شده است. طعم شیرینی‌ها مانند خود هنرمند قوی هستند و به مذاق هر کسی سازگار نیست.

« مادربزرگ من اول صبح قهوه درست می‌کرد. هیچ وقت به کسی اعتماد نداشت تا قهوه آماده بخرد. خودش دانه‌های سبز را می‌خرید و آنها را بو می‌داد. عطر قهوه در تمام خانه می‌پیچید.» این را آبرامویچ زیرلبی در حالی که داشت برای یک عکس تبلیغاتی یکی از شیرینی‌هایش را گاز می‌زد گفت. « و بعد بوی ریحان و آویشن تازه و دانه‌های هل را به یاد می‌آورم و همچنین بوهایی از سفرهایم برای دیدن آتشفشان‌ها، آبشارها و همچنین احساساتی را به یاد می‌آورم که در صبح زود هنگامی که در کنار اقیانوس خط افقی که دریا را به اقیانوس و اقیانوس را به آسمان ‌پیوند می‌زد می‌دیدم. همه این‌ها در ماکارون‌های من هستند.»

لازم به ذکر است فقط ۲۵۰ جعبه از این ماکارون‌ها موجود است.
Marina Abramović3





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : هذیان‌های مارینا آبرامویچ، مارینا، آبرامویج، هنر، پرفورمنس، هنر زنده، اجرای زنده،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 27 مهر 1396
هنر گرافیک
انجمن تصویرگران ایران

files home wwww122471987a3c29d4ec7eb438d853d6cc8ef

انجمن تصویرگران ایران برنامه‎های هفته تصویرگری ۹۶، را که از ۷ تا ۱۵ آبان در خانه هنرمندان ایران برگزار می‎شود، اعلام کرد.
به گزارش روابط‎عمومی انجمن تصویرگران ایران، بر اساس برنامه اعلامی، هفته تصویرگری که به طور سالانه برگزار می‎شود امسال شاهد برگزاری سه نمایشگاه خواهد بود.

“ما تصویرگر خود هستیم” یکی از این نمایشگاه‎ها است که با موضوع اتوپرتره‌های تصویرگرانه، ویژه اعضای انجمن تصویرگران ایران و با نمایشگاه‌گردانی گلبرگ کیانی برگزار می‎شود.

“تصویرگران شهر” نمایشگاه بعدی است که در امتداد مجموعه نمایشگاه‌های “جهان تازه تصویرگری” با نمایشگاه‌گردانی اردشیرمیرمنگره، به گزیده‎ای از آثار اعضای انجمن تصویرگران ایران در پروژه‌های هنرهای شهری سازمان زیباسازی شهر تهران از سال‌های ۹۰ تا ۹۶ می‎پردازد. نشستی هم با همین عنوان به منظور بررسی این آثار برگزار خواهد شد.

نمایشگاه دیگر با عنوان “نشان آبان” گزیده آثار غلامعلی مکتبی، محمدعلی بنی‌اسدی وغزاله بیگدلو، سه هنرمند تصویرگر برگزیده نشان آبان سال ۱۳۹۵، را با نمایشگاه‌گردانی حدیثه قربان به نمایش خواهد گذاشت.

برنامه دیگر هفته تصویرگری همایش “کتاب‌های تصویری” است که با دبیری علی بوذری، در قالب ارائه مجموعه مقاله‎ها، سخنرانی‎ها و پنل آزاد درباره کتاب‌های تصویری، ژانرها و گونه‌های آن برگزار می‎شود.

گردهمایی افتتاحیه هفته تصویرگری امسال با برگزاری نوبت دوم مجمع عمومی عادی سالانه انجمن تصویرگران ایران در روز ۷ مهر همراه خواهد بود و مراسم پایانی آن نیز با اهدای نشان آبان، معرفی اعضای افتخاری جدید، تجلیل از نام‌آوران تصویرگری، تجلیل از ستاد هفته تصویرگری و گرفتن عکس یادگاری و سرو کیک هفته تصویرگری ۹۶همراه خواهد بود.

شورای‌ سیاستگذاری این هفته را، به ترتیب الفبا، علی بوذری، هدا حدادی، محسن حسن‌پور، عاطفه شفیعی‌راد، کمال طباطبایی، کیانوش غریب‌پور(دبیر و مدیر هنری)، حدیثه قربان (دبیر اجرایی)، مجید کاظمی وعلی هاشمی‌شهرکی تشکیل می‎دهند. همچنین پگاه حسینی،دستیار دبیر و حنانه ملک‌پور و مجید فخار زواره، مسئول دبیرخانه و ستاد هستند.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : هفته تصویرگری، خانه هنرمندان، خانه هنرمند، خانه، هنرمند، هنر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 25 مهر 1396
هنر گرافیک

پوستر نمایش کمدی «پابرهنه در پارک» به کارگردانی مریم باقری که از ۲۰ مهرماه در تماشاخانه پایتخت روی صحنه می‌رود، توسط مازیار قنبری طراحی شده است.

در خلاصه داستان این نمایش آمده است: پل و کوری براتر زوج جوانی هستند که پس از گذراندن ماه عسل به آپارتمان کوچک، سرد و خالی‌شان در طبقه پنجم ساختمانی قدیمی می‌روند. ماجراجویی و پر شر و شور بودن کوری مقابل آرامش و خونسردی پل که وکیل دعاوی تازه‌کار است به همراه شرایط نامساعد خانه، همسایه‌های عجیب‌ و غریب به دعوایی سخت و رفتن شوهر از خانه منجر می‌شود و…





نوع مطلب : پوستر، 
برچسب ها : پوستر نمایش، پابرهنه در پارک، پوستر پابرهنه در پارک، پوستر، هنر، گرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 20 مهر 1396
هنر گرافیک

طراح پرتغالى Y & R، براى لیگ ملل یك هویت رنگى را طراحى كرده است به طورى كه همه ى ٥٥ عضو یوفا دربرابر یكدیگر رقابت میكنند.

اتحادیه ى فوتبال اروپا(UEFA) هویت بصرى جدید را براى مسابقات جدید لیگ ملى، نشان داده است.
این مسابقات در سال ٢٠١٨ آغاز خواهد شد و همه ى ٥٥ عضو یوفا در برابر تیم هاى مخالف به طور مساوى به عنوان بخشی از لیگ رقابت خواهند كرد. این مسابقات به تیم ها این امكان را میدهد تا در لیگ برتر ارتقا یابد.

مشاوره ى Y&R میگوید كه این لوگو، الهام گرفته از رنگ پرچم هاى تمام ٥٥ كشور رقابت كننده است.

هلدر پومبینهو(Hélder Pombinho)، مدیر خلاقیت Y&R میگوید هویت بصرى رنگى “پویا” است.

هدف از طراحى این نماد هاى مثلثى كه به سمت بالا و پایین حركت میكند، این است تا نشان دهد كه تیم ها در لیگ میتوانند ارتقا یابند.
این مسابقات در ماه سپتامبر ٢٠١٨ شروع خواهد شد.






نوع مطلب : آرم(نشانه تصویری)، 
برچسب ها : طراحی، طراح، برند، لوگو، آرم، هنر، گرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 18 مهر 1396
هنر گرافیک


( کل صفحات : 21 )    1   2   3   4   5   6   7   ...