تبلیغات
هنر گرافیک - مطالب هفته چهارم مهر 1396
 
هنر گرافیک
فرزند هنر باش نه فرزند پدر؛که فرزند هنر زنده کند نام پدر
درباره سایت هنر گرافیک


این سایت در زمینه گرافیک و طرح های زیبا و حرفه ای گرافیکی فعالیت میکند،علاقه مندان به این رشته میتوانند به بحث و گفت و گو و تبادل نظر با همدیگر در مورد کارها بپردازند و کارهای خود را برای نمایش دادن در سایت به ایمیل honaregraphic1@gmail.com ارسال کنند.
خواهشمند است در نقد و بررسی کارها از بیان نظرات غیر هنری خودداری شود،با تشکر ازحضور گرمتان،در سایه خداوند زیبایی ها موفق و سرافراز باشید.


نحوه ارتباط با ما:
honaregraphic1@gmail.com
همچنین از طریق بخش نظرات میتوانید ایمیل خود را به صورت صحیح درج کرده و درخواست خود را ارسال کنید

با به روزترین و متنوع ترین وبگاه هنری ایران همیشه همراه ما باشید.

مدیر سایت : هنر گرافیک
آرشیو سایت هنر گرافیک
نویسندگان
سفارش طراحی کارهای گرافیکی به صورت حرفه ای
{ آمارگیر

elahe farmanian 1
در نمایشگاه اخیر گالری بن، الهه فرمانیان ماحصل سه سال نقاشی خود را به تماشا گذاشته‌است. در این کارنما با عنوان «دگردیسی» فرمانیان نقاشی‌های فیگوراتیو خود با ته مایه اکسپرسیو را که در طیف گسترده‌ای از خاکستری‌های رنگی به تصویر درآمده‌اند به مخاطب عرضه کرده‌است.
جهان در نقاشی‌های الهه فرمانیان از تصویر چهره زنی در میان جمع آغاز می‌شود، این چهره که می‌توان گفت محور تمام آثار اوست و بعضا شاید نقطه شروع تابلو نیز باشد، گاه به شکلی کاملا واقع‌گرا و گاه به صورتی رها و بدوی ظاهر می‌شود. زنی که در بیشتر آثار در مرکز قاب قرار گرفته و یا به نحوی در نقطه تمرکز تابلو واقع شده‌است. این تصویر در بیشتر آثار تکثیر می‌گردد و به شکل صورت‌های کوچکی در گرداگرد تصویر محوری یا صورتکان ریزی که تمام پس زمینه را پر کرده‌اند ادامه می‌یابد. این صورت‌ها گاهی به شخصیت‌هایی جاندار بدل می‌شوند و گاهی تنها بازتاب صورت شخصیت اصلی هستند. به صورتی که گویی دگردیسی تصویر مرکزی را نمایش می‌دهند.elahe farmanian 2
وقایع و رخدادهای زندگی، یا به عبارتی «زوال» حاصل از زمان، موضوع پیوسته آثار فرمانیان است. او دگردیسی و اضمحلال حاصل از گذشت زمان را بر چهره شخصیت‌های آثارش می‌نشاند و برای این‌کار از ترکیب چاپ و آکریلیک و همچنین رنگمایه‌های خاکستری گسترده سود می‌برد.
فرمانیان از واژه «هنردرمانی» برای برخی از آثارش استفاده می‌کند، گویی رنج حاصل از وقایعی که او را عمیقا متاثر کرده‌اند را با لایه‌های برهم نهاده رنگی التیام می‌بخشد. به همین دلیل نیز تم روایی در برخی از آثار او دیده می‌شوند.گویی او دست‌اندرکار گفتن قصه‌ای است که به واسطه نقاشی برای مخاطب گفته می‌شود. به طور کلی آثار فرمانیان در مرز باریکی بین تصویرسازی و نقاشی حرکت می‌کند، مانند آثار شاگال که نه به طور کامل به روایت داستانی تن می‌دهد و نه به طور کامل از آن مبرا هستند.

elahe farmanian 4 او که در گذشته نیز تجربه تصویرسازی را در کارنامه کاری خود داشته است در این نمایشگاه نیز در برخی از آثارش به سمت روایت می‌رود، اما به دلیل درونی شدن و شخصی شدن موضوع، اثر به طور کامل به تصویرسازی بدل نمی‌شود بلکه در جایی در میانه آن می‌ایستد یعنی می‌تواند با برانگیختن تخیل به مخاطب اجازه دهد از حد روایت فراتر رود و در میان لایه‌های بر هم گذاشته شده رنگ و بافت جستجوی حسی و عقلی خود را دنبال کند. این انگیختن نیز حاصل برهم زدن قطعات روایت است. به عبارتی فرمانیان به دلیل شخصی‌تر کردن موضوع تابلوهایش سعی نموده هرچه بیشتر بر احساسات خود از وقایع تاکید کند و تخیل واقعه را بر عهده مخاطب گذاشته است.elahe farmanian 5
در واقع فرمانیان آثارش را بر مبنای برون ریز لایه‌های متناوب احساسات فردی شکل می‌دهد، به گونه‌ای که از برایند آن یک لحظه یا خاطره تولید می‌شود اما اتصال آن با گذشته و آینده‌اش نا معلوم است و ازین جهت روایت آن در حوزه تخیل باقی می‌ماند و اثر از تصویرسازی دور می‌شود. به همین سبب فیگورهایی که در آثار فرمانیان حضور دارند در عین اینکه دارای شخصیت هستند اما در بستر اثر قصه نمی‌گویند.
از دیگر شباهت‌های آثار فرمانیان به شاگال استفاده از فرم‌های منحنی، و رها و ترکیب بندی سیال و مشابه صحنه تئاتر است.elahe farmanian 3
علاقه فرمانیان به تئاتر در شکل‌گیری فضای آثارش نقشی اساسی دارد. این علاقه به ویژه در دو اثر از نمایشگاه مشخصا دیده می‌شود. حضور عناصر مرتبط با تئاتر، نورپردازی متمرکز مانند صحنه نمایش و انبوه چهره‌های تماشاچیان در این دو اثر، به وضوح نشانگر رابطه او با تئاتر است که در آثار شاگال نیز بسیار دیده می‌شود.
فرمانیان به تکثیر و تعدد در بیشتر آثار خود پرداخته‌ا‌ست. انسان در برخی از آثار او تبدیل به موتیف شده و در برخی دیگر به صورت همزاد یا چهره‌های گوناگون یک شخصیت محوری درآمده‌است که در نحوه طراحی نیز از یک الگو پیروی می‌کند و نتیجه حاصل در فرم نیز مشابه است.
نکته جا مانده از آثار فرمانیان فضا است. او در تنوع و گسترش فرم همچنین در ایجاد بافت‌های چندلایه بصری به خوبی عمل می‌کند، اما از این ویژگی برای فضاسازی کمتر بهره می‌یرد و می‌توان گفت عمق در بسیاری از آثار او کم و محدود است. آثار همچنین در محدوده شخصیت اصلی تصویر بسته می‌شوند و در بیشتر آثار فضای منفی حول این شخصیت و تمرکز بر او می‌ماند.elahe farmanian 7
در برخی آثار نیز شخصیت‌هایی درون قاب حضور دارند که از پشت فیگور پیش‌زمینه به ما می‌نگرند و شاید به « از یاد رفته» هایی اشاره می‌کنند، که فرمانیان در بیانیه خود از آن نام برده‌است. افرادی که در حاشیه قرار گرفته‌اند و در جایی دورتر از ما حضور دارند. افرادی که به او یا خاطره‌ای بستگی دارند و حضورشان مانند شخصیت‌های دیگر خنثی نیست. این تصاویر اغلب در کل تابلو کنش‌گر بوده و واکنش بصری مخاطب را بر می‌انگیزند، توجه او را به خود جلب می‌کنند و در تقابل و تبادل انرژی با فیگور اصلی تابلو هستند.
فرمانیان با سطوح بازی چندگانه‌ای انجام می‌دهد، او از سطح برای درهم بردن و یا تفکیک کردن فضاهای میان خیال و واقعیت و یا درون و بیرون استفاده می‌کند، اما همان‌طور که گفته شد این فضاسازی را به تکامل نمی‌رساند. آثار او نمایش درونیات پیوسته فردی و احساسات برانگیخته شده از بیرون هستند، که به شدت او را متاثر کرده‌اند و او توانسته با کمک رنگ و بوم به این احساسات، جسمیت ببخشد.elahe farmanian 6
الهه فرمانیان متولد ۱۳۶۳ و دانش‌آموخته رشته گرافیک است. او شانزده سال پیاپی را به آموختن نقاشی و تصویرسازی مشغول بوده و در سال ۹۴ به عنوان نفر اول جشنواره شروه و در سال ۹۶ به عنوان نفر اول جشنواره صلح برگزیده شده‌است.
در این نمایشگاه فرمانیان نشان داده‌است که همزمان با توانایی تکنیکی، توانسته است، پل میان جهان فردی و جهان بیرون را نیز برقرار سازد و برای وقایع روزانه، اندوه‌ها و تجربه‌هایش مابه ازایی تصویری خلق نماید.





نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : الهه فرمانیان با مجموعه دگردیسی | نقد نمایشگاه نقاشی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 30 مهر 1396
هنر گرافیک
طبق آمار سازمان جهانی حفاظت از منابع طبیعی حدود ۱۶ هزار گونه از حیوانات و گیاهان در خطر انقراض‌اند و بسیاری از اکو‌سیستم‌ها، تالاب‌ها، جنگل‌ها و … در حال انحطاط و تخریب هستند.
اما تخریب محیط زیست در واقع به چه معناست؟ یکی از مهم‌ترین کارکردهای اکوسیستم‌ها کمک به کاهش فقر و افزایش فرصت‌های توسعه اقتصادی برای جوامع است.
azarsharifi 100x140 4 و هنگامی که این چرخه‌های حیاتی دچار نقصان و تخریب شوند، اولین بازخورد آن از دست رفتن بخشی از چرخه زندگی مادی انسان است که به طبع آن کل چرخه دچار آسیب‌دیدگی شده و به مرور از حرکت باز می‌ایستد.
این به این معناست که از بین رفتن جنگل‌های گلستان همان اندازه که بر یک شهروند گرگانی تأثیر می‌گذارد بر ساکنین تهران، اصفهان، شیراز، بندرعباس و حتی نیویورک تأثیر خواهد گذاشت. انبوه سیل‌ها، خشکسالی‌ها، رانش زمین، طوفان‌ها و گردبادها، ریزگرد و هزارها مصیبت طبیعی دیگر که روزانه در سرتاسر کره زمین مشاهده می‌شود؛ حاصل و نتیجه حرص، طمع و بی مسئولیتی بشر است؛ نسبت به آن‌چه به او داده شده‌.
azarsharifi 100x140 2 در نمایشگاه وارونگی، آذر شریفی نقاشی‌های خود را با محور تخریب محیط زیست به تماشا گذاشته‌ است.
۸ تابلو رنگ و روغن در ابعاد نسبتاً بزرگ در فضایی سورئالیستی که همنشینی نامأنوس طبیعت را با دست ساخته‌های انسان نشان می‌دهد، در زمینی صاف و بی درخت که گاهاً تکه تکه شده و در هوا پراکنده گشته است.
azarsharifi 130x180 شریفی در آثار خود بر مثله شدن و از بین رفتن تأکید ورزیده و عناصر حیوانی و طبیعی در آثارش در برابر دست‌ساخت‌های انسانی، خرد و نحیف شده‌اند.
حیوانات اعم از اهلی و وحشی در میان فضاهای ناکجایی سرگردانند و جهان اطرافشان مملو است از اشیایی که در فضا معلق مانده‌اند. تعلیقی که در فضای امروزین انسان پدید آمده و حاصل قطع ارتباط او با مبدأ آفرینش خود است.
azarsharifi 100x140 3 فضاها نیز اغلب ابری و گرفته هستند که با حذف شفافیت رنگ‌ و تسلط ته‌مایه رنگ خاکستری بر همه رنگ‌ها و اشیاء نمود یافته در تصویر اتمسفری غمگین و ناتمام را به نقش درآورده‌ است. او همچنین از وارونگی به طور مستقیم در آثار استفاده کرده تا وجوه فراواقعی و رویاگونه آن را تقویت کند.azarsharifi 100x130 انبوه حیواناتی که در تصویر سرگردان هستند، اغلب حیوانات اهلی را شامل می‌شوند و تراکم کم آنان در منظره بسته شاید اشاره‌ای است به زوال آنان.
اما آن‌چه بیشتر تکرار شده و در آثار این مجموعه قوام یافته‌است، نگاه به حیوانات به طور کلی و به عنوان نمایندگان طبیعت و گونه‌های جانوریست، که هم‌نشینی‌شان با عناصری آلوده کننده مانند لاستیک و قوطی‌کنسرو نشان دهنده چالش آنان با تأثیرات تخریب کننده انسانی است؛ که با فاصله و جدا از انسان به تصویر در آمده‌.
شریفی از واژه آنتروپومورفیسم در بیانیه خود بهره برده که به معنی انسان انگاریست، نوعی تلقی انسان‌گونه از طبیعت که آن را به قالب انسانی درآورده و با معیارهای انسانی می‌سنجد.
azarsharifi 100x140 به دلیل عدم حضور انسان، رویکرد مستقیمی به این انگاره در آثار این کارنما دیده نمی‌شود. اما اثرات آن قابل رؤیت است. در واقع موجودیت خود انسان حذف شده و پسماندهای او برجای مانده‌است و این بدین معنی است که نقاش نیز انسان را بخشی از طبیعت نمی‌داند و اثرات انسانی ناشی از جدا انگاری خود انسانی با طبیعت است. وقتی طبیعت و عناصر درون آن به «دیگری» بدل می‌شوند و انسان خود را از منشأ زیستی خود جدا می‌کند، حساسیت و علاقه او نسبت به آن از بین می‌رود و رابطه‌اش براساس نیاز تعریف می‌گردد و همین منظر برتری طلبانه است که به بریدن بن از سر شاخه منجر گشته‌.
به عبارتی هنگامی که انسان جهان را با محک خود سنجید و آن را در بازتاب خود معنا کرد، گسست بین او و طبیعت رخ داد، که نتیجه آن همان چیزی است که امروزه شاهد آن هستیم. طبیعتی ویران شده و انسانی سرگردان.




نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : تحلیل، گرافیک، آثار، هنر، طبیعت، نقاشی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 30 مهر 1396
هنر گرافیک
kiarash mosayebi 8 در تعریف سونات گفته شده، فرمی در موسیقی است که برای نواختن همزمان یک یا گروه کوچکی از سازها تنظیم می‌گردد که در کنار هم درباره یک موضوع یا حس خاص صحبت می‌کنند. حسی از درد، عشق، رنج و غیره. حسی که در میان سازها تقسیم می‌شود و همانطور که همه آن‌ها بار آن را به دوش می‌کشند همه بخشی از یک موسیقی یکپارچه و یکدست هستند.
در نمایشگاه سونات زخم، هنربان، رامین سعیدی سعی کرده با کنار هم گذاشتن عکس‌های کیارش مسیبی و تک گویی‌های عاشقانه رولان بارت، نشانه‌شناس فرانسوی سوناتی را تنظیم کند. مسیبی در بیانیه با اشاره به جمله بارت «که عکس را باید به مثابه یک زخم کاوش کرد» به دنبال زخم‌های خود در دل آثار مسیبی رفته‌است.
kiarash mosayebi 3 کیارش مسیبی متولد ۱۳۶۹ است و از سال ۹۲ به عکاسی تئاتر اشتغال دارد. مسیبی در این کارنما ۱۲ عکس از میان ۷۰۰۰ فریم عکاسی خود از صحنه نمایش را به دست سعیدیان سپرده است تا از میان آن‌ها به دنبال مفهومی شخصی شده برود و رامین سعیدیان نیز احساس درونی خود را با جملاتی عاشقانه از متفکری گره زده است که تاملاتش پیرامون پدیده‌ای به نام عکس جهان عکاسی را زیر و زبر کرد. آقای بارت در کتابی که پیرامون عکاسی نوشت با عنوان «اتاق روشن» که ترجمه شده‌است، به رابطه بسیار شخصی و درونی هر فرد انسانی با عکس پرداخت و آن را به دو سطح عمومی و خصوصی تقسیم بندی کرد. این رابطه که توسط تصویر ایجاد می‌شود، برخاسته از همه کلیت یک عکس است که در عین نشان دادن چیزی که روزی بوده و واقعیت داشته است، آن را از واقعیت خود تهی می‌کند.kiarash mosayebi 5 در این نمایشگاه که با ۱۲ تابلو در ابعاد ۵۰*۷۰ سانتی‌متر و رنگی ارائه شده‌است، مسیبی لحظات جدا افتاده‌ از یک نمایش را به ما نشان می‌دهد، نمایشی که ما چیزی از آن را نمیبینیم بلکه تنها لمحه‌ای از وقوع یک لحظه را شاهد هستیم که حسی را در ما بر می‌انگیزد. این درحالی است که ما از اصل قضیه دور هستیم و در عین حال با تصویری مواجهیم که به دلیل موضوع خود بازنمایی از واقعیتی در مرتبه دوم است. واقعیت نخست واقعیت زندگیست که در تئاتر به صحنه رفته‌است و واقعیت دوم تئاتر است که توسط مسیبی به عکس تبدیل شده است. و البته در این میان واقعیت سومی نیز پدیدار می‌شود. نمایشگاهی که در آن تعدادی عکس با کارماده مشخص، از نظرم فرم و شکل قرار دارند و فرد دیگری بر آن شرحی نوشته است که خود این شرح از جای دیگری نقل می‌شود.kiarash mosayebi 7 بنابراین مخاطب قرار است در ورود به نمایشگاه در برابر همه این لایه‌های اثر قرار بگیرد، اما این اتفاق نمی‌افتد. مخاطب مجموعه‌ای از عکس‌های تئاتر را می‌بیند با نوشته‌هایی ریز و کوچک بدون هیچ‌گونه تاکیدی بر آن و تصاویری که البته به دلیل نورپردازی خاص تئاتر و رنگ و جلای صحنه در نگاه اول زیبا هستند، اما ترکیب‌بندی‌های مرکزی تکرار شونده و عدم استفاده از هرگونه امکانی که رسانه عکس در اختیار عکاس قرار می‌دهد و بسنده کردن به گرفتن عکس درست و جدا ماندن از پرورش خلاقیت عکاسانه در همان ابتدا به نمایشگاه صدمه می‌زنند.
در بیانیه نمایشگاه بر رابطه عکاسی و تئاتر و همنوایی آن با نت ادبیات اشاره شده، که آن هم به دلایلی که ذکر شد در تحقق خود ناکام مانده‌است و نمایش از عکس‌ها پیش است، عکس خود را به بازنمایی صرف محدود کرده‌اند و ما را از آن خود نمی‌کنند.
kiarash mosayebi 6 مشکل دیگر جداماندن ارتباط بین سایر قطعات، یعنی عکس و ادبیات است که در تنظیم موسیقیایی این سونات مشکل ایجاد کرده‌ است.
اما نکته برجسته اراده به انجام این عمل به طور کلی است. سعیدیان طبق متد بارت قاعدتا عکس‌هایی را انتخاب کرده که او را زخم زده‌اند، یعنی با دیدن آن حسی در عمق قلب او برانگیخته شده و او را وادار کرده‌است تا درباره آن عکس بیاندیشد بنابراین می‌توان ایراد اشکالات فنی به عکس‌ها را کنار گذاشت، اما در مورد پیوند نوشتار و عکس که او با دقت و حساسیت از کتاب « سخن عاشق» استخراج کرده، نمی‌توان اغماز را پذیرفت، این پیوند سست و ناپایدار است و بیننده را با خود همراه نمی‌کند و او را به خواندن و اندیشیدن و مقایسه تشویق نمی‌کند. کاری که از آن انتظار می‌رود بیش از شرحی ساده بر عکس یا توضیحی پیش پا افتاده است، زیرا قرار است این جملات در همنوایی با تصویر کلیتی جدید بیافرینند، همچون یک سونات موسیقی که در همنوایی سازها ایجاد می‌شود و نواختن یک ساز به تنهایی همان حس یا مفهوم را منتقل نمی‌کند.
نمایشگاه سونات زخم به هر روی تلاشی در جهت حرکت از نمایش عکس صرف و بدون هدف است به سوی افق‌های بلندتر و کیانوش مسیبی با تجربه نمایشگاه‌های گروهی و فعالیت در زمینه عکاسی تئاتر در کنار فرد دیگری که هنربانی نمایشگاه خود را به او سپرده است، قدمی بزرگ در جهت دستیابی به این مهم برداشته و امید است با تداوم به نتیجه مورد نظرش دست یابد.




نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : عکس، ادبیات، هنر، نقد، تحلیل، تجزیه و تحلیل، آثار،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 30 مهر 1396
هنر گرافیک
در پارکینگ پروانه من بسیاری از تصاویر را که کسی به دنبال آن نیست خریداری می‌کنم. عکس‌های قدیمی، تصاویر خانوادگی بی‌ارزش، مکان‌های نامعلوم یا تبلیغات قدیمی، فیلم‌ها و کارت پستال‌های ساده و دیده نشده.
این تصاویر را تهیه می‌کنم تا در کنار هم به بازی خودم مشغول باشم؛ بازی جذابی که می‌تواند خلاقانه داستان‌سرایی ذهن رویاپرداز من را تقویت کند.arman stepanian 5 وقتی در لابه‌لای جعبه‌ها و اثاث کهنه و آلات دست‌ساز و صفحه‌های گرامافون هزاران شیئ تزئینی به دنبال این تصاویر می‌گردم. هیجان برخورد با این تصاویر ذهن من را به خود مشغول می‌کند و این‌که تصویر بعدی چه می‌تواند باشد؛ شمایلی چاپ شده در قاب چوبی یا خانواده‌ای که دیگر اثری از آنان نیست‌: بی‌نام و نشانی بودن آن‌ها جذابیتی ندارد ولی وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند، با بیش‌پا افتادگی خود داستانی را شکل می‌دهند که فواصل مفقود آن را ذهن من پر می‌کند. آن‌چه در ذهن من رخ می‌دهد به نوعی نوستالژی آغشته است که بسیاری از عکاسان درگیر آن هستند چرا که ذاتاً عکاسی نعش‌کش است و جنازه‌ی اتفاق و زمان حال را برای آینده حمل می‌کند. اما وقتی رویاپردازی به این خصلت عکاسی اضافه شود،حاصل متفاوت می‌گردد، چیزی از جنس تصویرسازی یا عکاسی صحنه‌آرای و یا هرآنچه که از عکاسی لحظه‌ای می‌تواند وسیع‌تر گردد. به نوعی باز عکاسی از عکس رخ می‌دهد. عکسی جامد، یا صحنه‌ای که عکس شده است. آرمان استپانیان از عکاسانی است که با من در این رفتار مشترک است؛ رفتار بازخوانی عکس‌ها، در مجموعه‌های متعددی که طی سی سال به نمایش گذارده. از نمایشگاه سال ۱۳۶۵ لهستانش تا امروز او این عادت را به دوش کشیده و از آن لذت برده است.
نمی‌دانم اگر سارکوفسکی زنده بود، این را عکاسی می‌دانست یا نه، ولی قدر مسلم دنیا آن را هنر می‌داند. گاهی در بعضی مجلات داخلی می‌گردید و اسم چند نفر را می‌بینید که در کل ده سال تولید، ده هزار بار اسمشان تکرار می‌شود ولی اسم یک نفر یا نیست، یا خیلی کم‌تر آمده است.
اما چه باک، استپانیان آن‌قدر کار کرده و نمایشگاه داشته است که نام او ثبت شده، چه بخواهیم و چه نخواهیم. عکاسانی از جنس او که کم‌تر از آکادمی‌های الکن عکاسی فارغ‌التحصیل شده‌اند، خیلی بیشتر دیده شده‌اند و در دنیا مطرح گردیده‌اند. استپانیان فارغ‌التحصیل گرافیک است. با تصویر و دنیای دیجیتال عکاسانه خیلی راحت‌تر برخورد می‌کند و حقیقت انقلاب کداک برایش حال و هوایی هنری داشته و توان ترجمه‌ی احساسات خود را بر روی کاغذ آرت پرینت به خوبی داراست.
arman stepanian 4 جنس عکاسی استپانیان کم‌تر به دوربین وابسته است؛ چرا که او مانند یک راهنما عمل می‌کند. تصور کنید کسی شما را صدا می‌زند، به جایی می‌برد، به یک قبرستان قدیمی و وادارتان می‌کند در مقابل تصویر نصب شده روی سنگ قبر از زاویه‌ای به‌خصوص قرار گرفته، آن‌را بررسی نمایید. در این زمان او شی‌‌ای کنار تصویر می‌گذارد، او سعی می‌کند با این عمل چه چیزی را نشان دهد؟ مرگ را؟ یا زیبایی مرگ را؟ ولی قطعاً هیچ‌کس نمی‌تواند لحظه‌ی اتفاقات منجر به مرگ را حدس بزند؛ حتی در جبهه‌ی جنگ عکس سرباز تیر خورده‌ی کاپا چرا مهم است؟ چون کاپا در درون خود توانسته بود با لحظه‌ی مرگ عجین شود نوعی مراقبه و حضور است که عکاسی خبری را شأن می‌دهد و عکاسی مستند در روایت زمان‌های از دست رفته‌ی زندگی شأن می‌گیرد. فروکاستن مرگ و زندگی‌ بیش‌تر امری فلسفی و پدیداری است تا ارایه‌ی زیبایی .اما زیبایی و امید قطعاً با تفکر ناب و عامدانه ایجاد می‌گردد. این تفکر از جنس عقل‌گرایی جزمی علمی نیست، از جنس بازخوانی نیّت هنر برای زیستن است. این پاسخی است؛ به این‌که عکاسی تنها هنر نیست، بلکه فن است. عکاسی استپانیان و امثال او هنر خالص است که امر فنی را ذیل خود قرار می‌دهد. اما دوربین لایکا واجب است برای حضور عکاسی مستند و خبری…arman stepanian 1 سنت عکاسی استپانیان تنها متعلق به روزهای پست‌مدرن نیست. به خصوص در ایران عکاسان نقاشی‌ مانند مهدی طائب و بسیاری از شاگردان عکاسی دهه‌های نخست حضور عکاسی، همگی از نقاشان و هنرمندانی بودند که در این عرصه صحنه‌آرایی کردند و از نقاشی‌های خود عکس می‌گرفتند و این عکس‌ها را مجدداً دست‌کاری می‌کردند، مانند بعضی از عکس‌های استپانیان که چیدمان میوه‌های سزان و یا تابلوی مونه در آن بازخوانی شده است. عناصر چیدمانی عکس‌های وی غالباً با انسان همراه است و قطعاتی که در جایگاه منفرد گهگاه متنی مستقل به‌شمار می‌روند؛ زنی نشسته روی صندلی با چادر و پوشش سنتی در مقابل تصویر زنانی از زمانی دیگر و یا ماهی مرده بر روی قاب شکسته و منهدم شده. این متون در کنار هم مفاهیم بنیادینی خلق می‌کنند، هنرمند علاقه‌ وافری دارد به بازنگری در تاریخ و گاهی تاریخ هنر. این‌که استپانیان ارمنی است قطعاً در نگرش او به مقولات تاریخی حائز اهمیت است. حضور و نقش اقوام ارمنی در سرنوشت سرزمین ایران قطعاً امری مسلم است. مهاجرت‌های متعدد آنان از کوه‌های آرارات به گوشه و کنار این جغرافیا نشان از ارزش والای فرهنگ‌ساز تمدن ایران دارد. آن هم در جهانی که ادیان سامی ستون فقرات تمدن‌های رقیب را شکل بخشیده‌اند. و مسیحیت و اسلام در نبردی دائم به سر می‌بردند که وجود اقوام مسیحی در اقلیم مسلمانان ایرانی حاکی از حضور تکثر و غنای فرهنگ این سرزمین است.arman stepanian 2 در آخرین مجموعه‌ای که استپانیان در گالری افرند تحت عنوان «آرامستان» ارائه داد، بازگشتی به تاریخ و تأکید بر ریشه‌های ارامنه در ایران دارد، اگرچه خود او مرگ‌اندیشی را محور می‌داند و می‌گوید که در گذشته آن‌کس که به عکاس‌خانه‌ می‌رفت و عکسی می‌گرفت می‌اندیشید که این عکس شاید روزی عکس روی سنگ قبر او شود، ولی امروز دیگر کم‌تر این مفهوم در ذهن سوژه‌ی عکاس دیده می‌شود. وی از سویی معتقد است این عکس‌ها بازخوانی کاراکتر روانی مردان و زنان در ۵۰ سال پیش است.
روحیه‌ی شاعرانه‌ی وی آغشته به لحن قومی ارامنه است. این هنر قرن‌هاست که برای حضور خود در فرهنگ ایرانی رنج برده است و امروز با شدت گرفتن روند مهاجرت ارامنه به غرب، استپانیان اندوه خود را بیان می‌کند. آیا مخاطب او تنها ایرانیان مسلمان هستند؟ او سعی دارد که ریشه‌های فرهنگی و وابستگی‌های ارامنه به این خاک را یادآوری کند.
تصاویر مجموعه‌ی «آرامستان» عمدتاً شامل یک عنصر الحاق شده بر روی عکس سنگ قبر در قبرستان ارامنه است. این‌که شناسایی اولیه با عکس رخ می‌دهد امری مشخص است؛ اما عکاسان و نقاشان مایل به شناختی ژرف‌تر از ظاهر و نمای خارجی آدم‌ها هستند. زمانی که یوسف کارش از فاکنر عکس می‌گیرد قواعد عکاسی پرتره را برهم می‌زند، چرا که فاکنر هم قواعد نوشتاری زمان خود را برهم زده است.
arman stepanian 3 اما استپانیان با قرار دادن اشیا در کنار تصویر فرد متوفی سعی در روایت‌پردازی شخصی دارد. تکیه‌ی او بر شناخت عمیق انسان‌هاست. او هویت آنان را بازسازی می‌کند. همان زیستن در روزگاران گذشته و امروز، که به واقع یادآوری حقیقت بودن و رفتن است.
پرسوناژهای این هنرمند پرکار ایرانی در میان تاریخ و زندگی، تأویل‌پذیری هویت را به چالش می‌کشد. نوستالژی با طعم مدرن با این اشیا و موقعیت‌ها قابل بازخوانی است، گویا هویت ما دستخوش چالشی است که تنها با چاشنی این طنز و مطایبه‌ی استپانیان می‌توان تأمل و توجه مخاطب را جلب نمود.




نوع مطلب : تحلیل کارهای گرافیکی، 
برچسب ها : آرمان استپانیان | هرچه پیش‌پا افتاده‌تر بهتر، تحلیل، گرافیک، گرافیست، هنر، هنری، هنرگرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 30 مهر 1396
هنر گرافیک

تابلوی «دو خواهر» طی ۸۰ ساله گذشته در موزه شیگاگو نگهداری میشود
موزه شیکاگو اعلام کرده نقاشی «رنوار»ی که در برج «دونالد ترامپ» نصب است، اصل نیست.

Pierre Auguste Renoir

به گزارش ایسنا، «بی.بی.سی» نوشت: «تیم اوبراین» زندگینامه‌نویس «دونالد ترامپ» ـ رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا ـ گفته که او ادعا دارد نقاشی امپرسیونیسیتی‌اش اصل و از کارهای «پیر ـ آگوست رونوار» است.

این در حالی است که موسسه هنری «شیکاگو» اعلام کرده تابلوی «دو خواهر» طی ۸۰ ساله گذشته در گالری این موزه نگهداری می‌شده است و مسلما نقاشی «ترامپ» اصل نیست.

این تابلو در سال ۱۹۳۳ به موزه «شیکاگو» هدیه شده است. مالک این اثر آن را به قیمت ۱۰۰ هزار دلار از یک حراجی خریداری کرده بود. صاحب قبلی هم که دلالی هنری بوده، آن را در سال ۱۸۸۱ مستقیما از «رنوار» ـ نقاش برجسته فرانسوی ـ خریده است.

نویسنده کتاب زندگینامه «دونالد ترامپ» در مصاحبه‌ای که اخیرا با «ونیتی فر» داشته، گفته که رئیس جمهور آمریکا ادعا دارد نقاشی «رنوار»ش اصل است. «اوبراین» تعریف کرده زمانی که در حال نگارش کتاب «هنر دونالد بودن» بودم، در سفری که با جت شخصی «ترامپ» داشتم، در تراس خانه چشمم به این تابلو خورد و از او سوال کردم. او در جواب من گفت: می‌دانی، این یکی از کارهای اصل «رنوار» است.

«اوبراین» گفت که او روز بعد هم این ادعا را تکرار کرد و من به او گفتم: من در شیکاگو بزرگ شده‌ام، اسم این اثر رنوار «دو خواهر» است و روی دیوار موسسه هنری شیکاگو آویزان است. این تابلو اصل نیست.

این نویسنده در ادامه گفت که نقاشی «دو خواهر» تقلبی بعدها به برج «ترامپ» منتقل شد و در اولین مصاحبه او پس از پیروزی در انتخابات، می‌شد آن را در پس‌زمینه تصویر دید.

چندی پیش «دونالد ترامپ» از «اوبراین» به خاطر این که او میزان ثروتش را تنها ۱۵۰ میلیون دلار اعلام کرده بود، شکایت کرد و درخواست غرامتی پنج میلیارد دلاری داد. اما سرانجام دادگاه به نفع «اوبراین» رای داد.

«پیر ـ آگوست رنوار» (۲۵ فوریه ۱۸۴۱ – ۳ دسامبر ۱۹۱۹) نقاشی فرانسوی بود که در لیموژ فرانسه به دنیا آمد و از جوانی نقاشی را آغاز کرد. او بعدها به پاریس آمد و در آن‌جا یک گالری دایر کرد و به ترسیم صورت اشخاص مشغول شد. حیات هنری او نخست تحت تاثیر هنر چینی بود. «رنوار» سپس به سبک نقاشانی همچون «سیسیلی» و «کلود مونه» که از بنیانگذاران مکتب امپرسیونیسم در نقاشی بودند، پیوست. این نقاشان درآثار خود سوژه‌های طبیعی و فضای آزاد را با نور و رنگ طبیعی انتخاب می‌کردند. آثار «رنوار» به آثار تابستانی معروف است و از شفافیت و نور و سایه‌روشن‌های روزهای تابستان برخوردار است.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : موزه شیکاگو تابلوی اگوست رنوار ترامپ را تقلبی دانست، موزه، شیکاگو، موزه شیکاگو، تابلوی اگوست، اگوست،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 29 مهر 1396
هنر گرافیک
نمایشگاه همفشردگی با رویکرد نظری و آموزشی

density 18

به نقل از هنرآنلاین: جاوید رمضانی در گفت‌وگو با هنرآنلاین در مورد نمایشگاه‌های گروه «من» گفت: «این مجموعه ۶ سال است مشغول فعالیت است و این تیم بر یک هستی‌شناسی فردی استوار است. در هر نمایشگاه به مقولاتی که در سطح جامعه مطرح است مانند مصرف‌گرایی، ارتباط درونی با هستی و… پرداخته شده است.»

density me 5

او با بیان اینکه «من» ارجاع به خود است، افزود: «در هنر معاصر اینکه فرد تجربه زیسته خود را صادقانه در هنر ارائه دهد اهمیت زیادی دارد. بنابراین هویت هنر ما با مفاهیم درونی ما شکل می‌گیرد، نه با مظاهر و مفاهیم اجتماعی. بنابراین نمایشگاه‌های این مجموعه بر همین مسئله تکیه دارد و هنرمندان آن تلاش می‌کنند این رویکرد را در هنر تجسمی ما قوام دهند.»

رمضانی در مورد نحوه شکل‌گیری هر مجموعه از آثار گفت: «در طول سال با تعدادی از دوستان جلسات هفتگی داریم و آنها در مورد آثار خود با من صحبت می‌کنند تا لحن کار خود را پخته‌تر کنند یا در فضای حرفه‌ای بتوانند کار خود را بهتر ارائه دهند. در طول سال بررسی می‌کنیم که آثار این هنرمندان چقدر به هویت فردی آنها ارتباط دارد و در نهایت آنها نظام فکری پیدا می‌کنند. حاصل این یک سال کار در نهایت در قالب یکی از مفاهیمی که در اجتماع یا در میان متفکرین مطرح است ارائه می‌شود.»

او در مورد نمایشگاه اخیر این گروه گفت: «همفشردگی یا چگالی سنگین و زیاد، موضوعی است که مطرح شده و هر کدام از دوستان از زاویه خود به آن نگاه کرده است. امروزه تحرک در جامعه زیاد است و گاه این تحرک باعث اصطکاک می‌شود که می‌تواند مثبت یا منفی باشد. هنرمند نمی‌تواند از جامعه جدا باشد. او باید مسائل جامعه را درک کند و این درک در اثر هنری او دیده شود.»

رمضانی افزود: «هر هنرمند با توجه به نحوه بیان خود مدیای مورد نظر را انتخاب کرده و برای اثر خود استیتمنت مجزا نوشته است. این نمایشگاه رویکرد نظری و آموزشی دارد و تلاش کردیم نمایشگاهی به وجود بیاید که بازتاب زمان و مکان باشد و وجوهی درونی را برای مخاطب آشکار کند.»

او با اشاره به استیتمنت اصلی نمایشگاه که با اشاره به مفاهیم فیزیک نوشته شده است گفت: «در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که نیاز داریم به منطق عقلانی و علمی تکیه کنیم. همچنین می‌توانیم یک مفهوم علمی مانند همفشردگی را به عنوان یک صنعت ادبی در یک نمایشگاه هنری به کار ببریم. گاه کیوریتور یا هنرمند نیاز دارد به مفاهیمی خارج از فضای شاعرانه و هنری توجه کند، اما به جز استیتمنت علمی که من نوشتم، بیانیه‌های هنرمندان در مود آثارشان ساده و قابل فهم است. آثار نمایشگاه نیز پیرو نظام روشنفکری نیست بلکه نظام تجسمی در آن مطرح است و شفاف و مستقیم حرف خود را می‌زند. این نمایشگاه ارائه دهنده هنری است که مرتبط با جامعه است و بیشتر متوجه اعتلای انسانی است.»

نمایشگاه من ۶ با عنوان «همفشردگی» تا ۲۴ مهرماه در گالری چهار به کار خود ادامه خواهد داد. علاقه‌مندان می‌توانند هر روز به جز شنبه‌ها از ساعت ۱۱ تا ۲۰ به نشانی خیابان شریعتی، نرسیده به پل سیدخندان، کوچه اشراقی، شماره چهار مراجعه کنند.

در این نمایشگاه شانزده هنرمند آثار خود را در زمینه‌های عکس، نقاشی، چیدمان، طراحی، چاپ و … به نمایش گذاشته‌اند. نمایشگاه «همفشردگی» آثاری از سحر افتخارزاده، سارا بافتی‌زاده، نیلوفر تقی‌پور، زینب ثقفی، مسعود جزنی، سارا حسینی، هانیه دربندی، محدثه شادمهر،  مریم صفرزاده، دینا صنیعی، مانی کومار، امیر کوشامنش، حامد نورایی، علی نورپور، مهدی نعمتی و علی یحیایی در آن به نمایش گذاشته شده است.





نوع مطلب : گفت و گو با هنرمندان، 
برچسب ها : گفتگو، گفت و گو، هنر، هنرآنلاین، جاوید رمضانی، جاوید، رمضانی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 29 مهر 1396
هنر گرافیک

جشنواره ی ملی عکس مازندران با محورهای آداب و رسوم و آیین، محیط زیست، اماکن تاریخی و چشم اندازهای شهری و طبیعی; به همت موسسه ی فرهنگی-هنری کمال الملک و از تاریخ ۷ الی ۱۴ دی ماه سال جاری، در موزه گالری “دی دی” برگزار خواهد شد. مازندران، به لحاظ شرایط آب و هوا و موقعیت جغرافیایی; سالانه پذیرای گردشگران داخلی و خارجی بسیاری می باشد.
به همین مناسبت، با ناصر شاکری; عکاس، نقاش، طراح گرافیک و دبیر کمیته ی داوران این جشنواره، گفتگویی کرده ایم:

ناصر شاکری، از برگزاری جشنواره ی ملی عکس مازندران می گوید…

0DSC6258

جناب شاکری، لطفا درباره ی این جشنواره و بانیان برگزاری آن توضیح دهید.

جشنواره ملی عکس مازندران با تلاش و پیگیری مجدانه ی آقای بخشی; دبیر جشنواره و مدیر موسسه ی کمال الملک، همچنین با حمایت و همکاری جناب آقای جاودانی; مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران و جناب امیرنیا; ریاست ارشاد شهرستان آمل، به میزبانی آمل برگزار می شود.
البته برای جذب حامی مالی این کار فرهنگی، همچنان در حال مذاکره با چند شرکت مطرح اقتصادی هستیم!
شهرهای شمالی ایران عزیز به ویژه مازندران از گذشته ی بسیار دور، همواره مورد توجه عکاسان و هنرمندان تجسمی بوده اند! شاهد این مدعا چاپ کتابهای بسیاری با محوریت این موضوع در کشور است.
البته در همه ی این کتابهای چاپ شده، صرفا از آثار یک یا دو عکاس استفاده شده است! یعنی یا سفارشی بودند، یا با هدف ارج نهادن به هنرمندان عکاسی که مازندران نگاری می کردند، نگاهی تزئینی داشتند!
در حقیقت منطق چند وجهی ما این نکات بوده است که هم کتابی جامع و ماندگار از این هنرمندان زحمت کش چاپ و توزیع کنیم و هم با قرار دادن این کتابها به سازمانهای مرتبط و شهرداریها و غیره، کمکی در برطرف کردن نازیبایی‌ها کرده باشیم!
همچنین به نقاط زیبا جهت حفظ و نگهداری از آنها توجه کنیم!
همانطور که مستحضر هستید; این جشنواره شامل چند محور و بخش است که توضیحات کامل و دقیق آن در متن فراخوان آمده است.

آیا تا به حال، نمونه ی چنین جشنواره ای را در زمینه ی عکس در کشور داشتیم؟

از این دست فعالیتهای عکاسی، همیشه و در همه جای ایران و یا دنیا برگزار شده و می شود.
ولی مشخصا با موضوع مازندران تا به امروز در چنین اندازه و ابعادی نداشتیم .

برگزاری چنین جشنواره هایی را تا چه اندازه در پیشرفت صنعت و یا هنر عکاسی مؤثر می بینید؟!

جشنواره های عکاسی همیشه کمک کننده و معرف عکاسها بوده است.
عکاس های جوان برای حضور در این جشنواره ها، صاحب انگیزه می شوند و همچنین برای عکاسان صاحب سبک و مطرح که به صورت حرفه ای به فعالیت در حوزه ی عکاسی می پردازند; جهت ارائه ی بهتر و دیده شدن آثارشان، بستر و فضایی ایجاد می شود.
بی گمان در جشنواره ی پیش رو، تمام ویژگی های تخصصی هنر عکاسی لحاظ شده است.
همچنین عکاسانی که در حوزه ی عکس مازندران فعالیت حرفه ای و حتی آماتور کرده اند، در چنین جشنواره ای بهتر دیده می شوند.

شرایط فراخوان:

photography alert 3





نوع مطلب : فراخوان (مسابقات)، گفت و گو با هنرمندان، 
برچسب ها : جشنواره ملی عکس مازندران در موزه دی دی| گفتگو با ناصر شاکری دبیر کمیته داوران، هنرمند، هنر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 29 مهر 1396
هنر گرافیک

کیومرث کیاست، هنرمند باسابقه، متفکر و معلمی گرانقدر است که چندی پیش شاهد نمایشگاه او در گالری ساربان بودیم وی از مرزهایی که حاصل ۶۰ سال کوشش و تلاش در عرصه‌ی هنر اجتماعی است عبور نموده و اوج تفکر و هستی‌شناسی خود را در مواجهه با چیستی زندگی در کمال صداقت در آثارش به نمایش می‌گذارد. کیاست امروز خود را کاریکاتوریست نمی‌داند و آثارش را حاصل تأمل در زندگی انسان معاصر ذکر می‌کند.

kayoumarth kiasat sareban 9 جاوید رمضانی: آیا هنرمند رنج را بازتاب می‌دهد یا التیام را، آنها در تاریخ هنر چه رفتاری داشته‌اند؟


برای مشاهده کامل پست به ادامه مطلب مراجعه کنید...



ادامه مطلب(کلیک کنید)


نوع مطلب : گفت و گو با هنرمندان، 
برچسب ها : گفت‌وگو با کیومرث کیاست | هویت مساوی است با رنج،
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 29 مهر 1396
هنر گرافیک

Salvator Mundi 2

سال ۲۰۱۱ رونمایی از اثرداوینچی با عنوان «سالواتور موندی(ناجی جهان)» طوفانی را در دنیای هنر به وجود آورد. این اثر که در نشنال گالری لندن نمایش داده شد. توجه رسانه‌ها را به خود جلب نمود. به طور کلی آثار داوینچی معمولن بسیار ارزشمند هستند، زیرا تعدادشان کم است، کمتر از بیست تابلو توسط متخصصین به عنوان آثاری که شخصا توسط خود داوینچی نقاشی شده شناخته می‌شوند.
کشف این تابلو از این جهت قابل توجه است که از ۱۹۰۹ تا کنون هیچ تابلو دیگری از داوینچی کشف و ارائه نشده‌است. و کشف این تابلو را می‌توان به طور قطع مهم‌ترین بازکشف هنری قرن بیست و یکم دانست.
این اثر ارزشمند دست ساخته خود داوینچی، در حراج معاصر و پس از جنگ عصرگاه روز ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷ در خانه حراج کریستیز نیویورک ارائه خواهد شد.Salvator Mundi 1
لویک گوزر مدیر حراج معاصر و پس از جنگ کریستیز نیویورک درباره این اثر می‌گوید:
« تابلو «ناجی جهان» تصویری است از یکی از شاخص‌ترین پیکره‌های تاریخ در جهان که توسط مهم‌ترین هنرمند همه زمان‌ها نقاشی شده‌است. فرصت آوردن چنین شاهکاری به بازار موقعیتی است که یکبار در زندگی رخ می‌دهد.»
این اثر که ۵۰۰ سال پیش خلق شده است همچنان همان قدر تاثیر گذار است که در قرون ۱۵ و ۱۶ بوده‌است. ابعاد آن ۶۴٫۵ در ۴۴٫۷ سانتی‌متر و با رنگ روغن روی چوب گردو کار شده است.
این تصویر هنگامی که در سال ۲۰۱۱ برای اولین بار رونمایی شد، پیشینه ۶ سال تحقیق درباره اصالت و بازسازی‌اش را بر دوش می‌کشید. هنگامی که این نقاشی کشف شد، پوشیده شده از رنگ‌های اضافی و فروخته شده در یک حراجی کوچک در ایالات متحده، مدت‌ها به عنوان یک نسخه کپی تلقی می‌گردید.
اما طی یک دوره طولانی تحقیق و بررسی دقیق اصل بودن آن آشکار گردید.
این اثر که مسیح را به عنوان ناجی جهان نشان می‌دهد، تصویری از نیم تنه مسیح است که در دست راست یک گوی کریستالی دارد و دست چپش را به نشانه دعای خیر بالا گرفته است. تا مدت‌ها باوری وجود داشت که این اثر خلق شده و برای مدت طولانی وجود داشته‌است اما بعدا از بین رفته.Salvator Mundi 3 در ۱۶۵۰ ونسلوس هولاریک نسخه چاپ اچینگ از این اثر را ساخته بود که امضا شده و دارای تاریخ است و جمله پرینت شده توسط لئونارد داوینچی بر آن نوشته شده.
همچنین دو طراحی با گچ قرمز برای ردای مسیح نیز در مجموعه سلطنتی وینزور نگهداری می‌شوند.
چیزی که قطعی است این است که این اثر به شاه چالرز اول پادشاه انگلستان تعلق داشته است (۱۶۰۰-۱۶۴۰) که در سیاهه اموال سلطنتی ذکر شده. همچنین فروش آن در ۲۳ اکتبر ۱۶۵۱ نیز ثبت گردیده است. پس به سلطنت رسیدن چارلز دوم و بازخواهی اموال پدر معدومش که توسط پارلمان تصویب شده، این تابلو در سال ۱۶۶۶ مجددا به خانواده سلطنتی بازگشت داده می‌شود. و از تاریخ ۱۷۶۳ تا ۱۹۰۰ مفقود می‌گردد.
شواهدی از حضور و مرمت تابلو در سال‌های اوایل ۱۹۰۰ وجود دارد، تا اینکه در ۱۹۵۸ به قیمت ۴۵ پاوند در یک حراجی فروخته می‌شود و مجددا برای ۵۰ سال دیگر مفقود می‌گردد.
اثر سپس در ۲۰۰۵ در یک حراج کوچک در ایالات متحده کشف و به دست مرمت سپرده می‌شود تا اینکه در ۲۰۱۱ پس از تایید اصالت آن به معرض نمایش عمومی و فروش گذاشته می‌شود.
تکنیک این نقاشی به تابلو مونالیزا و سن جان باپتیست نزدیک است. که در آن به طور مشخص صورت‌ها با لایه نازکی از رنگ کار شده‌اند که از ویژگی‌های آثار داوینچی است. همچنین طبق آزمایشان اصالت‌سنجی علمی جنس مواد به کار رفته در این اثر با سایر آثار داوینچی هماهنگ بوده و اصالت آن را تایید می‌کند. و برخی از تغییراتی که داوینچی در هنگام ساخت اثر اعمال کرده نیز توسط تکینک‌ها عکسبرداری از لایه‌های زیرین مشخص شد. بدین ترتیب این اثر که به مدت طولانی مفقود شده، ناگاه کشف گردید و اینک اصالت آن تایید شده است.
«ناجی جهان» در تاریخ ۲۸ اکتبر تا۴ نوامبر در نیویورک به نمایش گذاشته خواهد شد و سپس در توری که توسط کریستی برگزار می‌گردد به هنگ-کنگ، سان فرانسیسکو و لندن برده خواهد شد و در این مکان‌ها به نمایش در می‌آید.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : کشف اثری گمشده از لئوناردو داوینچی، کشف، اثر، گمشده، لئونارداوینچی، داوینچی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 27 مهر 1396
هنر گرافیک

آرت ابوظبی فراتر از مفهوم نمایشگاه هنرهای سنتی است. دراین نمایشگاه تاکید برروی برنامه های گوناگون در تعامل فرهنگ شامل برگزاری نمایشگاه ها و نصب تاسیسات هنری، مذاکرات و رویدادهای اتفاق افتاده در سال می باشد. نقطه اوج این رویدادهای فرهنگی ماه نوامبر است که زمینه ای اقتصادی برای گالری های شرکت کننده ایجاد می کنند. همچنین این گالری ها این مجال را پیدا می کنند که به بیش از ۲۰۰۰۰بازدیدکننده کارهای بلندپروازانه ی هنری خود را نشان دهند.abudhabi art 2017 1

گالری‌های مستقر مجموعه‌ای از کارهای هنری بی‌نظیر را از دوره مدرن و معاصر توسط هنرمندان پیشرو به نمایش خواهند گذاشت. گالری‌هایی که امسال به آرت ابوظبی برمی‌گردند شامل گالری آجیال بیروت، گالری هنرهای زیبای کوآدرو دوبی، کمل منور از پاریس و لندن، گالری جرج فیلیپ و ناتالی والویز از پاریس، گالری تادوویس روپک از پاریس لندن و سالزبورگ، گالری کانتینوآ از بژین و هاوانا، گالری لیلا هلر از دوبی و نیویورک و گالری لیسون از لندن و نیویورک.abudhabi art 2017 13

شایان ذکر است که آثار هنرمند ایرانی «رضا درخشانی»، از طرف گالری ستاره از دوسلدورف آلمان در این فروش شرکت داده می‌شوند.

نمایشگاه آرت ابوظبی بخش جدیدی را امسال۲۰۱۷ اضافه کرده است با عنوان «اجرای تک نفره» که گالری ها را ترغیب به معرفی یک هنرمند و کارش می کنند. شرکت کننده جدید این دوره گالری سابرینا آرمانی می باشد، با معرفی چانت اودیسیان(Chant Avedissian) درحالی که گالری میم(Meem) به نمایش کار یادبودی Dia Azzawi می پردازد.abudhabi art 2017 2

 آرت ابوظبی در نهمین دوره خود به بررسی مفاهیم رسمی، اجتماعی و اقتصادی چشم اندازها تحت عنوان «فراتر از مرزها» می‌پردازد. با مدیریت دکتر خلیف، مدیر و متصدی بخش جهان آغازین در موزه هنر معاصر شیکاگو.

در بخش فراتراز مرزها، گروهی از هنرمندان بین دونسل با کارهایی فخیم از گالری‌های متفاوت گرد هم آمده‌اند تا برای اولین بار به بیننده خاورمیانه ای عرضه شوند. هفت گالری شرکت کننده شامل گالری (GALERIST) از استانبول، گالری Isabelle van den Eynde از دوبی، In Situ – Fabienne Leclerc از پاریس، Jhaveri Contemporary از بمبئی، گالری Marian Goodman از نیویوک پاریس و لندن، Sprüth Mager از لندن برلین و لس آنجلس، و گالری The Third Line از دبی می باشند. درحالی که گالری Sean Kelly از نیویورک در بخش فراتر از مرزها و همچنین بخش مدرن و معاصر حاضر می شود.abudhabi art 2017 16

 هنرمندان شرکت کننده در بخش اجرای تک نفره عبارتند از:

Iftikhar Dadi و Nalini Malani از گالری Jhaveri Contemporary

Joana Hadjithomas و Khalil Joreige از گالری In Situ – Fabienne Leclerc

Giuseppe Penone از گالری Marian Goodman

Otto Piene از گالری Sprüth Magers

 Hassan Sharif از گالری Isabelle van den Eynde

 Shahzia Sikander از گالری Sean Kelly و

 Hayv Kahraman از گالری The Third Line

abudhabi art 2017 14 دیاله نسیبه، مدیر هنر ابوظبی می گوید : این سالنامه می خواهد با استفاده از شهرت آرت ابوظبی به عنوان خانه‌ی فرهنگی منطقه، گالری های معتبر دنیا را به همراه هنرمندان معروف و استعدادهای جدید معرفی کند. ما به تمام شرکت کنندگان چه آنها که تازه به جمع ما اضافه شده اند و چه آنها که به اینجا دوباره برمی گردند خوش آمد می گوییم. با پیشرفت و گسترش آرت ابوظبی بستری هنری برای بیان و تبادل فرهنگ ها ایجاد می شود که راه را برای تغییر صحنه هنری امارات باز می کند.abudhabi art 2017 11

در راستای برنامه های گالری، آرت ابوظبی ۲۰۱۷ یک سری گفتمان فرهنگی و محلی و هنری و تاریخی شورای خلیج فارس را توسط مونیر السایق انجام خواهد داد. این نمایشگاه به بازدیدکنندگان و تماشاچیان این فرصت را می دهد تا از طریق نسخه پنجم Durub Al-Tawaya با اجراهای معاصر آشنا شوند،  برنامه اجراهای هنری به مدیریت تارک ابو الفتوح انجام خواهد شد. Fabrice Bousteauبرنامه هنر خیابانی را با دستیار جدیدش Maya Allison به اجراخواهد درآورد که در آن ارتباط بین هنرمندان اماراتی با همتایان بین المللی خود در یک نمایشگاه نشان داده خواهد شد. هنرمندان محمد کاظم و کریستینا د مارچی بخشی را اجرا می‌کنند تحت عنوان:« هنرمندان نوظهور: فراتراز انتظار»، همچنین آرت ابوظبی به سه هنرمند برای انجام کامل کارهای هنری در سایت ابوظبی و العین سفارش داده است.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : آرت، ابوظبی، بخش ویژه، فراتر، مرزها، مرز، با،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 27 مهر 1396
هنر گرافیک

Marina Abramović

در هفته‌ی فرِیز، مارینا آبرامویچ عصاره هنر و زندگی خود را در یک شیرینی ماکارون فشرده کرد!

با این خبر علاقه‌مندان ماکارون در تمام دنیا ذوق کردند! هنرمند بزرگ مارینا آبرامویچ به تازگی نسخه شخصی خود از لذتی فرانسوی را ارائه کرده است. شب پیش در لندن، روزنامه‌نگاران و منتقدان غذا در تجملی‌ترین مرکز خرید شهر جمع شدند تا پیش نمایش این اثر را از پرفورمنس هنرمند صرب در یک زمینه‌ی کاملاً تازه ببینند.

Marina Abramović2 آبرامویچ که خودش در این نمایش حضور نداشت از طریق یک سیستم صوتی صحبت می‌کرد. هرچند عجیب به نظر می‌رسند، اما ماکارون‌ها در Harrods در کنار سایر آثار هنری وی برای فروش گذاشته شده بودند.

آبرامویچ اولین کسی است که در یک مجموعه با نام «پرتره‌ی شیرینی» که متعلق به مشاور هنری رافائل کاستوریانو است شرکت می‌کند. وی با نام کریم آرت Kreëmart قنادی‌های لوکس را با هنرمندان معاصر به همکاری وا می‌دارد تا آثاری هنری را با استفاده از شکر و شیرینی خلق کنند.
Marina Abramović6

از نظر مفهومی این پروژه همخوانی بسیاری با علاقه‌مندی آبرامویچ به ناملموس‌ها دارد. وی بیان کرد: «کارهای من در خیلی از موارد غیر مادی هستند، چون پرفورمنس غیر مادی است، یعنی مفهومی و محدود در زمان است. کار کریم‌ آرت بر روی مدیوم شیرینی نیز کاملا غیرمادی است؛ چون خورده و نابود می‌شود. چیزی که باقی می‌ماند خاطره چیزی است که خورده شده است.»

ماکارون‌های آبرامویچ که در جعبه‌های مثلثی شکل سه تایی عرضه می‌شود در فرآیندی پیچیده توسط کاستوریانو درست شده است که خاطرات و هویت آبرامویچ را به یک تجربه خوراکی تبدیل می‌کند.
Marina Abramović1 ماکارون های مارینا آبرامویچ چه طعمی دارد؟ شیرینی‌های او به رنگ آبی پروسی که هم یادآور خاطرات وی از والدینش است و هم یادآور رنگ اقیانوس. شیرینی‌ها بر روی زبان یک لکه آبی رنگ به جا می‌گذارند. هریک از شیرینی‌ها با نماد خانوادگی آبرامویچ که یک گرگ در حال خوردن یک گوسفند است مهر شده و یکی از آنها در یک ورقه طلایی پیچیده شده است. طعم شیرینی‌ها مانند خود هنرمند قوی هستند و به مذاق هر کسی سازگار نیست.

« مادربزرگ من اول صبح قهوه درست می‌کرد. هیچ وقت به کسی اعتماد نداشت تا قهوه آماده بخرد. خودش دانه‌های سبز را می‌خرید و آنها را بو می‌داد. عطر قهوه در تمام خانه می‌پیچید.» این را آبرامویچ زیرلبی در حالی که داشت برای یک عکس تبلیغاتی یکی از شیرینی‌هایش را گاز می‌زد گفت. « و بعد بوی ریحان و آویشن تازه و دانه‌های هل را به یاد می‌آورم و همچنین بوهایی از سفرهایم برای دیدن آتشفشان‌ها، آبشارها و همچنین احساساتی را به یاد می‌آورم که در صبح زود هنگامی که در کنار اقیانوس خط افقی که دریا را به اقیانوس و اقیانوس را به آسمان ‌پیوند می‌زد می‌دیدم. همه این‌ها در ماکارون‌های من هستند.»

لازم به ذکر است فقط ۲۵۰ جعبه از این ماکارون‌ها موجود است.
Marina Abramović3





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : هذیان‌های مارینا آبرامویچ، مارینا، آبرامویج، هنر، پرفورمنس، هنر زنده، اجرای زنده،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 27 مهر 1396
هنر گرافیک

Guggenheim Museum Bilbao 12

موزه گوگنهایم بیلبائو پس از گذشت ۲۰ سال،

چگونه یک موزه، یک شهر را تغییر داد و چرا تاثیر آن بر بیلبائو غیر قابل تکرار است؟

در بیست سالگی موزه گوگنهایم به بررسی این مجموعه که بارها از آن تقلید شده ولی هیچ وقت جایگزینی نبوده می‌پردازیم.


برای مشاهده کامل پست به ادامه مطلب مراجعه کنید...



ادامه مطلب(کلیک کنید)


نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : موزه، بیست سالگی، خود، چهره، بیست، سال، شهر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 27 مهر 1396
هنر گرافیک
انتقاد « آی‌ وی وی » به دولت «ترامپ»
«آی وی‌وی» Ai Weiwei هنرمند مطرح چینی که در حال ساخت مستندی درباره پناهندگان است، از قانون‌شکنی آمریکا در زمان مواجهه با حقوق بشر سخن گفت.

The fake case

به گزارش ایسنا، «هافینگتون پست» نوشت: «آی وی‌وی» هنرمند چینی که به ‌خاطر مخالفت با دولت کشورش و آثار و پروژه‌های تجسمی شهرت بین‌المللی دارد، درباره حقوق بشر صحبت کرد و سیاست‌های دولت «دونالد ترامپ» را زیر سوال برد.

این هنرمند طی یک سال گذشته به کشورهای مختلف جهان سفر کرده، وضعیت پناهندگان را از نزدیک بررسی و از آن‌ها عکاسی کرده و قصد دارد یک بحران انسانی را در فیلم جدیدش به تصویر بکشد.

این پروژه «جریان بشری» نام دارد و دربردارنده تصاویری از ۲۳ کشور جهان است. در این فیلم، تصویر افرادی دیده می‌شود که به خاطر دستیابی به زندگی بهتر، وطن خود را ترک کرده‌اند.

فیلم «آی وی‌وی» از روز جمعه در لس‌آنجلس و نیویورک اکران می‌شود. همزمان با نمایش این فیلم، اینستالیشنی از این هنرمند به نام «حصارهای خوب، همسایه‌های خوب می‌سازد» هم در حال اجراست.

این اجرا که اشاره به ضرب‌المثلی آمریکایی دارد، کنایه‌ای است به سخنان «دونالد ترامپ» در مورد دیوارکشی دور مرزهای آمریکا و جلوگیری از ورود مهاجران به این کشور. «ترامپ» قانونی تصویب کرده که آمریکا در سال ۲۰۱۸ تنها ۴۵ هزار پناهنده را پذیرش خواهد کرد.

«وی‌وی» در مصاحبه اخیر خود با «هافینگتون پست» گفت که پروژه جدیدش، پیامی است به دولت «ترامپ».

او ادامه داد: موضوع این پروژه، حقوق اولیه انسانی است؛ دفاع از حیثیت و دفاع از بشریت. آمریکا این روزها با پذیرفتن این تعداد محدود از پناهندگان و تلاش برای بیرون راندن مردمی که مدت‌هاست در این کشور زندگی می‌کنند، در پایین‌ترین حد اعتبار است.

Ai Weiwei 1

مستند این هنرمند چینی در یونان، عراق، مکزیک، مالزی و … فیلمبرداری شده و وضعیت تعداد زیادی از مهاجران و پناهندگان را که جان خود را برای پناه بردن به کشورهای اروپایی و آمریکا به خطر می‌اندازند، پوشش داده است. براساس اعلام آژانس پناهندگان سازمان ملل، طی سال‌های اخیر بیش از ۶۵ میلیون نفر از وطن خود آواره شده‌اند.

«وی‌وی» پیش از این گفته بود: ما باید بنای یادبودی برای پناهندگان بسازیم. آمارها نشان می‌دهد در سال ۲۰۱۵ میلادی بیش از یک میلیون نفر مهاجر و آواره جنگی به‌طور غیرقانونی به مرزهای کشورهای اروپایی وارد شده‌اند. این رقم چهار برابر آماری است که در سال ۲۰۱۴ به‌دست آمد.

«آی وی‌وی» هنرمند معاصر، مجسمه‌ساز، معمار، عکاس، فیلم‌بردار و منتقد اجتماعی، سیاسی و فرهنگی اهل چین به‌عنوان یک فعال سیاسی به‌شدت و آشکارا به انتقاد و مخالفت با موضع دولت چین در حیطه‌ی دموکراسی و حقوق بشر پرداخته است و به همین دلیل در سال ۲۰۱۱ به‌مدت ۸۱ روز زندانی شد.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : آی‌ وی وی هنرمند چینی دولت ترامپ را زیر سوال برد، آی وی وی، هنرمند، ترامپ، زیر سوال، را، آی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 27 مهر 1396
هنر گرافیک
39f40af83efc7921ab53d5131177227d صندلی راحتی تخته چندلای ایمز، اولین و بهترین صندلی از نوع خود و در زمان خود بوده است، این صندلی در ۱۹۵۰ به بازار عرضه شد. از آن تاریخ تا به امروز تولید این صندلی و چهارپایه اوتامان آن ادامه داشته است. این صندلی حتی در کلکسیون دائمی MoMA در شهر نیویورک نمایش داده می‌شود. علاوه بر این سهم خیره کننده‌ای در طراحی مبلمان خانه ایمز در پاسیفیک پالسیدیز داشته و با فضای داخلی فانتزی ماهرانه‌اش بعد از گذشت سال‌ها و دهه‌ها از تغییر سلیقه‌ها هنوز هم تازه به نظر می‌رسد.
ایمزها به عنوان هنرمندان پیشگام در معماری، طراحی مبلمان، طراحی صنعتی و هنر عکاسی شناخته شده‌اند.
Eames چارلز ایمز در سال ۱۹۰۷ در سنت لوئیس، میسوری متولد شد. دوران مدرسه را در همانجا گذراند و به رشته‌های مهندسی و معماری علاقه‌مند شد. پس از دو سال تحصیل، به عنوان دانشجوی بورسیه از دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس به خاطر دفاع از فرانک لویود رایت اخراج شد و در یک دفتر معماری شروع به کار کرد. در سال ۱۹۲۹، او با اولین همسر خود، کاترین ورمن ازدواج کرد و یک سال بعد تنها فرزندش، لوسیا متولد شد( آنها در سال ۱۹۴۱ از هم جدا شدند). در سال ۱۹۳۰، چارلز دفتر معماری خود را راه انداخت. او ایده‌های طراحی خود را فراتر از معماری گسترش داد و یک بورس تحصیلی از آکادمی هنر کرانبروک در میشیگان دریافت کرد، جایی که در نهایت سرپرست بخش طراحی شد.front hfe  3641  lc ری کایزر ایمز در سال ۱۹۱۲ در ساکرامنتو، کالیفرنیا متولد شد. او قبل از رفتن به آکادمی کرانبروک، نقاشی را در نیویورک با هانس هافمن آموخت و در آنجا با چارلز و ارو سارینن آشنا شد و به آنها کمک کرد تا در مسابقات طراحی مبلمان اورگانیک موزه هنر مدرن شرکت کنند. طرح های چارلز و ری که با قالب سازی تخته سه لا و منحنی های پیچیده ایجاد شده بود، دو جایزه اول را به دست آورد.Eames2 چارلز و ری در سال ۱۹۴۱ ازدواج کردند و به کالیفرنیا نقل مکان کردند، جایی که کار روی طراحی تخته سه لا خود را ادامه دادند. در طول جنگ جهانی دوم، آنها توسط نیروی دریایی ایالات متحده برای تولید قالب تخته‌ای استخوان شکسته، برانکراد و کاور گلایدرهای آزمایشی استخدام شدند. در سال ۱۹۴۶، تولیدی ایوانز شروع به تولید مبلمان تخته سه لایی ایمز کرد. صندلی تخته سه لایی آنها توسط «استار مک کوی» منتقد برجسته معماری «صندلی قرن» نامیده شد. خیلی زود شرکت «هرمن میلر» تولید صندلی را به دست گرفت و تا به امروز آن‌ را در آمریکا ادامه می‌دهد. تولید این مبلمان در اروپا به عهده Vitra International است.sayhito EamesExterior1 در سال ۱۹۴۹ چارلز و ری خانه خود را در پاسیفیک پالسیدیز ایالت کالیفرنیا به عنوان بخشی از برنامه مطالعاتی که توسط مجله هنر و معماری حمایت می‌شد، ساختند. طراحی و استفاده نوآورانه آنها از متریال‌ها، خانه را به پرستشگاهی برای معماران و طراحان دور و نزدیک مبدل کرد. امروزه این خانه به عنوان یکی از مهمترین اقامتگاه‌های پس از جنگ در جهان شناخته می‌شود.



نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : چارلز و ری ایمز طراحان صندلی قرن، چارلز، چارلز و ری ایمز، طراحان، طراح، طراحی، ط،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 27 مهر 1396
هنر گرافیک

yayoi kusama 10

موزه yayoi kusama  در ساختمانی ۵ طبقه صرفا به آثار این هنرمند ژاپنی ۸۸ ساله اختصاص دارد و همزمان با نمایش آثار اخیر خود مجموعه «روح جاودانی من» که مجسمه‌های کدوتنبل‌های خال‌خالی و اینستالیشن است را به نمایش می‌گذارد.

yayoi kusama 7

کوساما روایت شخصی خود از هنر پس از جنگ و معاصر را شکل داده است. در تجربیات او مینیمالیسم و پاپ‌آرت، و انتزاع و کانسپچوالیسم همزمان حضور دارند؛ تجربیاتی که طیف وسیعی از نقاشی، مجسمه‌سازی، پرفورمنس، اینستالیشن‌هایی در فضای داخل و خارج، تا کلمات و متون، فیلم، مُد، دیزاین و کارهای معمارانه را شامل می‌شود.

yayoi kusama 3 کوساما (متولد ۱۹۲۹، ماتسوموتوی ژاپن) پیش از نقل مکان به نیویورک در دهه‌ی ۱۹۵۰، مدت کوتاهی در کیوتو نقاشی خواند. او نقاشی‌های بزرگ «شبکه‌های بی‌نهایت» را در این دوران آغاز کرد و کیفیت وسواس‌گونه و توهم‌زای آنها را در آثار سه بعدی‌اش نیز به کار برد. نقاط خال‌خالی، اشکال ارگانیک و فضاهای نوری او، سرزندگی بی‌مثالی را نشان می‌دهند که افسون‌کننده و خودارجاع می‌شود و مفاهیم سطح و عمق، حضور و غیاب، و زیبایی و تعالی را در هم می‌آمیزد. کار کوساما با سبکی منحصربه‌فرد، که هم حسی و هم خیال‌انگیز است، کیفیتی کاملا شخصی دارد. با این حال او، به‌عنوان کسی که عمیقا با مخاطبان گسترده‌ای در سراسر جهان در ارتباط بوده، توانسته سَدهای سنتی و مرسوم میان اثر هنری، هنرمند و مخاطب را بشکند.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : یایویی، کوساما، موزه، موزه اختصاصی، توکیو، افتتاح، هنر گرافیک،
لینک های مرتبط :

       نظرات
پنجشنبه 27 مهر 1396
هنر گرافیک
موزه هنرهای معاصر تهران یکی از فعالترین و پر ثمرترین مراکز فرهنگی و هنری کشور که در بافت شهری نمودی بسیار زیبا و خوشایند دارد است.

Tehran Museum Of Contemporary honargardi

سایت تندیس به نقل از هنرگردی: این مرکز در مهر ماه سال ۱۳۵۶ در مساحتی حدود ۸۵۰۰ متر مربع گشایش یافت. معماری زیبای بنای آن از معماری سنتی ایران الهام گرفته و با استفاده از طاق هایی موسوم به روستایی و نورگیر هایی برگرفته از بادگیر های کویری طراحی شده است.
سطح کلی دیواره های موزه جهت نمایش آثار مساحتی حدود ۲۵۰۰ متر مربع را در بر می گیرد که شامل ۹ گالری کوچک و بزرگ و همچنین تجهیزات کامل جهت نمایش آثار هنری می باشد.
موزه علاوه بر گالری های فوق دارای یک واحد کتابخانه و آمفی تئاتر می باشد ، کتابخانه موزه با بیش از ۵ هزار عنوان کتاب در زمینه های معماری، نقاشی، طراحی، گرافیک، عکاسی، سینما و سایر زمینه های هنری پذیرای هنرمندان و هنر جویان است. آمفی تئاتر موزه با ظرفیت ۲۵۷ نفر بخش واحد سینمایی موزه را فعال نگه می دارد.
مهمترین اهداف این بخش نگاهی به سینمای موضوعی جهان و ایران، تاریخ سینما، نمایش فیلم ها و مستند های هنری درباره حوزه هنرهای تجسمی می باشد.
بخش عکاسی هم یکی دیگر از واحد های موزه است که با تهیه عکس آثار هنری عرضه شده در نمایشگاه ها با آرشیو غنی خود همگان را به سوی خود جلب می کند. علاوه بر مطالب ذکر شده موزه شامل بخش های مختلف سازمانی و اداری شامل: امور اداری، امور هنری، دبیرخانه، روابط عمومی، روابط بین المللی، راهنمایان امور هنری، خدمات نمایشگاهی، کافی شاپ و کتابفروشی می باشد.
در گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران آثار نفیسی از هنرمندان مشهور ایران و جهان قرار دارد که این موزه را از لحاظ آرشیوی جزو ۴ موزه برتر جهان قرار می دهد
گنجینه موزه همچنین بزرگترین آرشیو دوران هنر مدرن را خارج از اروپا و آمریکای شمالی دربر دارد.
آثار یاد شده از هنرمندانی همچون: تولوز لوترک، پیر آگوست رنوار ، پل گوگن ، مونه ، ژرژ روئو، ونسان ونگوگ، پابلو پیکاسو، ژرژ براک، ماکس ارنست، رنه ماگریت، اندی وارهول، جکسون پولاک، سولاژ ، فرانسیس بیکن، دیوید هانی، کیتاج، ژان دوبوفه، جاسپر جونز و دیگر هنرمندان وجود دارد که همزمان با برپایی نمایشگاه های مختلف به نمایش گذاشته می شود.
باغ مجسمه موزه نیز با آثار فاخری از هنری مور، جاکومتی، مارینو مارینی، الکساندر کالدر، ماکس ارنست، رنه ماگریت و مجسمه ساز شهیر ایرانی پرویز تناولی به صورت یک مجموعه دائمی مورد بازدید قرار می گیرد.
در بخش گنجینه ایران مجموعه بسیار غنی از نقاشان سده معاصر ایران در اختیار موزه قرار دارد نقاشانی از مکتب سقاخانه و نیز قهوه خانه است از هنرمندان ایرانی می توان به سهراب سپهری، بهمن محصص ، اردشیر محصص ، پرویز تناولی، پرویز کلانتری، آیدین آغداشلو، کاظم چلیپا ، هانیبال الخاص ، مسعود عربشاهی، صادق تبریزی، فرامرز پیلارام، منصور قندریز و … نام برد.
از اهداف اصلی موزه شناساندن هنر معاصر ایران و جهان با هنرمندان ایرانی و دیگر نقاط جهان ، برقراری روابط بین المللی فرهنگی و هنری با جهان ، و پژوهش و گسترش سطح فرهنگ و هنر ایران و هماهنگی آن با هنر معاصر جهان می توان یاد برد.

تاریخچه موزه

طرح اولیه ایجاد یک مرکز فرهنگی غنی در ایران توسط دفتر شهبانو فرح پهلوی به حدود ۱۲ سال پیش از احداث موزه بر می گردد اما در نهایت تا سال ۵۲ خورشیدی این طرح بخاطر مشکلات مدید و گوناگون اجرا نشد تا سرانجام در زمانی که ایران رونق اقتصادی لازم و بودجه کافی را داشت به دستور ملکه ایران تمامی امکان دولتی بخشی از درآمد سالیانه خود را صرف امور فرهنگی کرده و در نهایت موزه هنرهای معاصر تهران در همان سال شروع به ساخت کرد . کامران دیبا معمار و طراح این مجموعه بی نظیر است.
ساختمان موزه در حاشیه غربی پارک فرح واقع در خیابان امیرآباد قرار دارد که از آغاز بنیادش کنجکاوی رهگذران را بر می انگیخت ، در اندک زمانی پس از تکمیل و گشایش موزه به یک ساختمان شگفت انگیز و فرهنگی پر بار مبدل شد.
از سوی دیگر این نکته ظریف که موزه هنرهای معاصر تهران در کنار موزه فرش قرار گرفته است که نشاندهنده این حقیقت آشکار است که اگر امروزه در ایران امروز به نمود ها و جلوه های هنر و فرهنگ معاصر توجه می شود، همواره به بهره وری از میراث های ارزشمند و کهن این سرزمین نیز نظر داشته و برای آن ارزش و احترامی در خور قایل شده است. بنای موزه از سنگ و بتن ساخته شده است و مبلغ دو میلیون دلار در اختیار کامران دیبا قرار گرفت تا گنجینه موزه را خریداری کند و در طی یک زمان حدودا شش ماه تا یکساله این گنجینه نفیس و هنری با درایت بسیار خریداری شد و سرانجام موزه هنرهای معاصر تهران در بیست و یکم مهر ماه ۲۵۳۶ با حضور محمدرضا شاه پهلوی و فرح دیبا و جمعی کثیر از میهمانان خارجی و داخلی رسما گشایش یافت.
اولین نمایشگاه موزه (( مدل های دنیس اوپن هایم )) بود که همزمان با گشایش موزه برپا شد و مدل هایی از چند پروژه عظیم برای مجسمه زمینی توسط دنیس اوپنهایم عرضه شد همچنین نمایشگاه آثار هارا گوچی مجسمه ساز مشهور ژاپنی همزمان با افتتاح موزه بود.
در این باره خاطراتی جالب از همراهان پادشاه در آن مراسم گفته شده که وقتی محمدرضا پهلوی اثر حوضچه روغن هارا گوچی را می بیند باور نمی کند که روغن ریخته شده در حوضچه واقعی است و دست خود را در آن می کند و برای پاک کردن آن به مشکل بر می خورد!
سرانجام پس از انقلاب اسلامی ایران موزه هنرهای معاصر تهران برای مدت کوتاهی تعطیل گشت و چند اثر از هنرمند مشهور آمریکایی اندی وارهول که پرتره شاه و فرح بود به آتش کشیده شد، اما سایر آثار سالم باقی ماندند و موزه هم از همان سال های آغازین انقلاب فعالیت خود را ادامه داد.
پس از انقلاب مدیریت موزه از جلسه شورایی به مدیریت یکنفره تغییر پیدا کرد و از ابتدای فعالیت خود در انقلاب و تاکنون بیش از ۳۵ مدیر عوض کرده است.
نمایشگاه های گذاشته شده در موزه پس از انقلاب ارزش و طرفدار چندانی را تا دوران ریاست علی رضا سمیع آذر نداشته مدیریت ایشان جانی تازه به موزه بخشید و دوباره آن را بر سر زبان ها انداخت پس از ایشان و در دوران ریاست دولت عدالت و به خصوص در دوران محمود شالویی موزه خط نزول را به تندی پیش گرفت اما پایان دولت و روی کار آمدن مجید ملانوروزی خوشبختانه شاهد این هستیم که موزه هنرهای معاصر تهران همچون نگینی ارزشمند در جهان می درخشد، در سال های اخیر و به خصوص در ریاست مجید ملانوروزی موزه با مشکلات و اتفاقات متعددی بر سر زبان ها افتاده که به آنها می پردازیم مسئله اول واگذاری این مکان مهم و این گنجینه ارزشمند ملی به بخش خصوصی بود که سابقه درخشانی در عهده داری مراکز فرهنگی نداشته همانطور که بنیاد رودکی و ارکستر ملی ایران واگذار به این بخش شد. این اتفاق با واکنش شدید و گسترده هنرمندان و هنر دوستان و انجمن های هنری روبرو شد و موزه را از خطری که در آن گرفتار افتاده بود رهانید اما مسئله دوم ارسال آثار گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران به کشور های آلمان و ایتالیا و به دومبال آن سایر کشورهای جهان بود که متاسفانه متوقف شده است.
چندی است که اخباری منتشر شده است مبنی بر ارسال آثار گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران به کشور های آلمان و ایتالیا، که بر طبق گفته مسولین و اسناد منتشر شده تعداد شصت اثر “سی اثر هنرمندان خارجی، سی اثر هنرمندان ایرانی” از گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران به برلین و رم رفته و در آنجا به نمایش در بیاید، این اتفاق بازخورد های متفاوت و مثبت و منفی در قشر جامعه خبرگزاری ها و اصحاب هنر و رسانه داشته که جای بحث دارد ، در ابتدا می پردازیم به نظرات مخالفان این ارسال که بدین شرح می باشد: چرا از بدو تاسیس این موزه هیچکدام از مدیران فرهنگی و هنری اقدام به ثبت سند آثار به نام موزه هنر های معاصر نکرده اند ، و با این وجود چطور این آثار را می توان ارسال کرد برای نمایش در کشوری دیگر چون آثار گنجینه توسط افراد حقیقی و به نام آن اشخاص خریده شده اند “همچون خانواده سلطنتی ((دیبا و …)) بیم آن می رود که آنها اقدام به ضبط آثار کرده و ادعای مالکیت کنند و دیگر آثار به کشور برنگردد، بیم آن می رود که آثار دزدیده و یا تعویض شوند
اما دلایلی که این آثار باید ارسال شوند:

بر طبق گفته مدیر کل مرکز هنرهای تجسمی آثار موزه هنرهای معاصر در حال ثبت سند و عکس برداری می باشد ، و به زودی کتابی از آثار موجود در گنجینه منتشر خواهد شد. این قانون که شخصی حقیق و یا وراث آن می توانند درخواست به ضبط آثار کنند در کشور آمریکا رسمیت دارد و در کشور های اروپایی چنین اتفاقی ممکن نیست. بر طبق گزارشی از رویترز که با فرح دیبا گفت گو کرده بود در این باره وی اعلام کرده بود که آثار متعلق به موزه هنرهای معاصر می باشد و ثبت و به نام موزه می باشد و صرفا به عنوان خریدار اسم شخص برده شده و این موضوعات ندارد.
از طرفی این قرارداد بین المللی می باشد و و بین کشور های ایران ایتالیا و آلمان بسته شده است و مشخص است که توسط معتبر ترین شرکت های بیمه آثار ارزش گذاری و بیمه خواهد شد و مدیران ارشد فرهنگی بارها بر این نکته تاکید ورزیده اند و حتی وزارت خارجه و فرهنگ آلمان اعلام ضمانت کرده و توسط یکی از برترین شرکت های هواپیمایی ارسال خواهد شد، بدین ترتیب چطور می شود این آثار در حین راه دزدیده ویا کپی شود آن هم با تکنولوژی پیشرفته ای که صحت آثار را تایید و تامین می کند، به راستی چه کسی می تواند این آثار را کپی و یا بدزد؟
با توجه به ضمانت های گفته شده و بیمه های انجام شده و تایید صحت آثار خطری دیگر از این بابت احساس نمی شود، همگان می دانند که موزه هنرهای معاصر در حال حاضر با بحران های زیادی دست و پنجه نرم می کند نبود دستگاه تهویه و کمبود امکانات و تجهیزات به روز و در خور شان موزه و سیستم آبیاری غلط که باعث نفود نم و آب به گنجینه شده تنها بخشی از این مشکلات است.
بر طبق گزارش های گفته شده تمامی هزینه های ارسال آثار به عهده کشور های مقصد است و پنجاه درصد فروش بلیط آثار به حساب موزه هنرهای معاصر تهران ریخته خواهد شد که با توجه به برآورد های انجام شده رقمی میانگین ۵۰ الی ۶۰ میلیارد تومان می شود درحالی که تمامی مشکلات موزه تنها با ۱۰ میلیارد تومان حل می شود ، حال موزه نه تنها با این مبلغ می تواند خود را به روز کند و مشکلات خود را رفع نماید بلکه می تواند اقدام به خرید و به روز رسانی آثار گنجینه کند و صد ها فعالیت دیگر در عرصه های مختلف مانند ساختن یک ساختمان جدید و پارکینگ چند طبقه در بیغوله آبادی که هم اکنون نامش بازارچه سنتی است، این ارسال تنها به این اتفاقات خلاصه نخواهد شد.
جایگاه ایران در عرصه بین المللی و نه تنها در عرصه فرهنگ و هنر بلکه در تمامی زمینه ها تغییر می کند و نگاه نسبت به ایران عوض می شود این نمایشگاه می تواند وجه بین المللی ایران را در بین جوامع ارتقا دهد و بهبود بخشد این ارسال می تواند آثار هنرمندان ایران را به جهانیان بشناساند و ارزش مادی و معنوی این آثار را صد چندان کند و چه بسا سایر کشور ها مشتاق به برگزاری نمایشگاه های دیگری در کشور خود شود
از طرفی هم این نمایشگاه بانگ صلح و صلح جویی را به صدا در می آورد و ریسمان همبستگی را می بافد و بدین ترتیب با زبان فرهنگ و هنر می توان به صلح و … دست یافت.
واقعا چه کسانی هستند که مخالفت می کنند و مانع می شوند به راستی از کجا تغذیه می شوند و چه سودی میبرند؟ و این خود پاسخ های زیادی دارد که در این مجال نگنجد.
به امید روزی که این آثار به نمایش درآید و گامی بزرگ به سوی فردایی روشن شود.
مطالب ذکر شده نگاهی به تاریخچه و سرگذشت و فراز و فرود های موزه هنرهای معاصر تهران بوده است.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : دستاوردهای موزه، موزه هنر، موزه، موزه هانرهای معاصر، هنر معاصر، معاصر، هنر معاصر تهران،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 25 مهر 1396
هنر گرافیک
انجمن تصویرگران ایران

files home wwww122471987a3c29d4ec7eb438d853d6cc8ef

انجمن تصویرگران ایران برنامه‎های هفته تصویرگری ۹۶، را که از ۷ تا ۱۵ آبان در خانه هنرمندان ایران برگزار می‎شود، اعلام کرد.
به گزارش روابط‎عمومی انجمن تصویرگران ایران، بر اساس برنامه اعلامی، هفته تصویرگری که به طور سالانه برگزار می‎شود امسال شاهد برگزاری سه نمایشگاه خواهد بود.

“ما تصویرگر خود هستیم” یکی از این نمایشگاه‎ها است که با موضوع اتوپرتره‌های تصویرگرانه، ویژه اعضای انجمن تصویرگران ایران و با نمایشگاه‌گردانی گلبرگ کیانی برگزار می‎شود.

“تصویرگران شهر” نمایشگاه بعدی است که در امتداد مجموعه نمایشگاه‌های “جهان تازه تصویرگری” با نمایشگاه‌گردانی اردشیرمیرمنگره، به گزیده‎ای از آثار اعضای انجمن تصویرگران ایران در پروژه‌های هنرهای شهری سازمان زیباسازی شهر تهران از سال‌های ۹۰ تا ۹۶ می‎پردازد. نشستی هم با همین عنوان به منظور بررسی این آثار برگزار خواهد شد.

نمایشگاه دیگر با عنوان “نشان آبان” گزیده آثار غلامعلی مکتبی، محمدعلی بنی‌اسدی وغزاله بیگدلو، سه هنرمند تصویرگر برگزیده نشان آبان سال ۱۳۹۵، را با نمایشگاه‌گردانی حدیثه قربان به نمایش خواهد گذاشت.

برنامه دیگر هفته تصویرگری همایش “کتاب‌های تصویری” است که با دبیری علی بوذری، در قالب ارائه مجموعه مقاله‎ها، سخنرانی‎ها و پنل آزاد درباره کتاب‌های تصویری، ژانرها و گونه‌های آن برگزار می‎شود.

گردهمایی افتتاحیه هفته تصویرگری امسال با برگزاری نوبت دوم مجمع عمومی عادی سالانه انجمن تصویرگران ایران در روز ۷ مهر همراه خواهد بود و مراسم پایانی آن نیز با اهدای نشان آبان، معرفی اعضای افتخاری جدید، تجلیل از نام‌آوران تصویرگری، تجلیل از ستاد هفته تصویرگری و گرفتن عکس یادگاری و سرو کیک هفته تصویرگری ۹۶همراه خواهد بود.

شورای‌ سیاستگذاری این هفته را، به ترتیب الفبا، علی بوذری، هدا حدادی، محسن حسن‌پور، عاطفه شفیعی‌راد، کمال طباطبایی، کیانوش غریب‌پور(دبیر و مدیر هنری)، حدیثه قربان (دبیر اجرایی)، مجید کاظمی وعلی هاشمی‌شهرکی تشکیل می‎دهند. همچنین پگاه حسینی،دستیار دبیر و حنانه ملک‌پور و مجید فخار زواره، مسئول دبیرخانه و ستاد هستند.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : هفته تصویرگری، خانه هنرمندان، خانه هنرمند، خانه، هنرمند، هنر،
لینک های مرتبط :

       نظرات
سه شنبه 25 مهر 1396
هنر گرافیک
خوشنویسان سایر کشورها درصدد این هستند که خط نستعلیق را به نام کشور خودشان ثبت کنند

57574804 سایت تندیس به نقل از ایسنا: عضو شورای عالی انجمن خوشنویسان ایران در مراسم هفته خوشنویسی گفت: من با شرکت در رویدادهای مهم، خوشنویسی جهان دریافتم، خوشنویسان سایر کشورها درصدد این هستند که خط نستعلیق را به نام کشور خودشان ثبت کنند و برای این موضوع در تلاش هستند.

به گزارش ایسنا، به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، رسول مرادی در مراسم افتتاح هفته خوشنویسی که ۲۳ مهرماه در خانه هنرمندان برگزار شد، بیان کرد: نشان شوالیه موسیقی را به حسین علیزاده اهدا کردند اما او نپذیرفت. این جایزه یک جایزه ملی بود و من هرگز دلیل نپذیرفتن آن را از سوی یک هنرمند ایرانی متوجه نشدم. از این رو به ذهنم رسید که با بخش فرهنگی سفارت فرانسه تماس بگیرم و پیشنهاد اهدای این نشان را به غلامحسین امیرخانی به عنوان یکی از خوشنویسان برجسته خط نستعلیق ایران بدهم.57574805 او افزود: فرآیند پذیرفتن این موضوع چهار ماه طول کشید اما در نهایت نشان شوالیه طی مراسمی در سفارت فرانسه به غلامحسین امیرخانی اهدا شد. ارزش و اعتبار این نشان کمتر از اسکار نیست و دریافت این نشان توسط غلامحسین امیرخانی زمینه‌ای را فراهم می‌کند تا خط نستعلیق در عرصه جهانی بیشتر به نام ایران شناخته شود.57574808

پیشنهاد نام گذاری ۲۱ مهرماه به عنوان روز ملی خوشنویسی

رئیس شورای عالی انجمن خوشنویسان ایران نیز در این مراسم گفت: خوشنویسی یک هنر دیرینه و چند هزار ساله است که باید با آن جدی‌تر برخورد کنیم از این رو انجمن خوشنویسان برگزاری هفته خوشنویسی را به منظور پاسداشت و اهمیت این هنر اصیل مطرح کرد.

غلامحسین امیرخانی درباره سابقه فعالیت انجمن بیان کرد: سال ۱۳۲۹ مرحوم مهدی بیانی از فرهنگ‌ورزان و هنردوستان کشور با همکاری استادان علی اکبرخان کاوه، ابراهیم بوذری و سیدحسین میرخانی بنیاد انجمن خوشنویسان ایران را بنا کرد. به همین مناسبت همه ساله روزهای ۲۱ تا ۲۷ مهرماه به نام هفته خوشنویسی نامگذاری شده است تا فرصت مناسبی برای گرامیداشت یاد و خاطره قدما، پیشکسوتان و تجلیل و بزرگداشت استادان و خادمان انجمن خوشنویسان ایران و معرفی هر چه بیشتر این نهاد بزرگ هنری باشد.57574806 او افزود: ما مبنا و پایه فعالیت انجمن خوشنویسان را ۲۱ مهرماه ۱۳۲۹ قرار می دهیم که به این ترتیب، انجمن ۶۸ ساله شده است و با اینکه کلاس‌های خوشنویسی در همان زمان شروع شد، در سال ۱۳۴۴ انجمن به ثبت رسمی رسید. در حال حاضر پیشنهاد نام گذاری روز ۲۱ مهر به عنوان روز ملی خوشنویسی را مطرح کرده‌ایم و امیدواریم که به زودی این روز در تقویم ملی ثبت شود.

رئیس شورای عالی انجمن خوشنویسان ایران گفت: باید بررسی کنیم که چه چیز موجب ارتقا و ارزش ما است و به آن سمت برویم و از چیزهایی که به فرهنگ و اتحاد ما آسیب می‌رسانند، دوری کنیم. تمام کسانی که در عرصه خوشنویسی موفق هستند در چند سال اخیر پشتوانه‌ای برای هنر خوشنویسی به وجود آوردند و با افتخار می‌توانم بگویم میراث گرانقدر اجدادمان با ذوق هنرمندان حفظ شده و یگانگی را نشان داده است.57574807 امیرخانی ادامه داد: ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که رسانه از ارزش و اعتبارخاصی برخوردار است و باید از قابلیت‌های رسانه به نفع خوشنویسی و هنر استفاده کنیم. ما خوشنویسان همواره عادت کرده بودیم که در سکوت زندگی کنیم و از این رو مدت‌های بسیار طولانی سپری شد تا خوشنویسان امکان و اجازه این را پیدا کنند که نام خود را پای اثر خود ثبت کنند و چنین منشی را باید یک نوع سلوک معنوی دانست، چون خوشنویسان بدون کسب اجازه از استاد خود این حق را بر خود روا نمی‌دانستند که نام خود را پای اثرشان ثبت کنند، همین منش موجب شده بود که ما همواره هفته خوشنویسی را با سکوت برگزار کنیم اما امسال تصمیم گرفتیم که از امکانات رسانه به نفع خوشنویسی و هنر بهره بگیریم تا با این روش نگاه جامعه را نسبت به هنر معطوف کنیم.

57574803

خوشنویسی هنری قدسی است

محمدحسین ساکت- نماینده وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در انجمن خوشنویسان نیز در ادامه این مراسم گفت: با ظهور اسلام خوشنویسی در ایران از ارزش و اعتبار خاصی برخوردار شد و پس از آن در این عرصه کسانی وارد شدند که ضمن داشتن خط نکو اهل کمال و معرفت بودند و در هنرهای دیگر نیز سر رشته داشتند. او افزود: پیش از این نیز عنوان کرده‌ام که صنعت نشر و پخش وامدار خوشنویسی است و مبانی عمیق فرهنگ عرفانی ما از طریق قلم نی و خوشنویسی ثبت، ضبط و نشر شده است. در عرصه بین‌المللی خوشنویسان بسیاری داریم اما هیچ یک از این خوشنویسان به اندازه خوشنویسان ایرانی نتوانسته‌اند فرهنگ و عرفان اسلامی را نشر دهند. از این رو همواره با این سخن روبرو می‌شویم که خوشنویسی هنری قدسی است چون بیش از آن هنری توانسته در خدمت قرآن و عرفان اسلامی باشد.

ساکت با بیان این مطلب که باید قدر و اندازه بزرگان خوشنویس را ارج بنهیم و به هنر آن‌ها احترام بگذاریم، اضافه کرد: باید شرایط زیست خوشنویسان را تسهیل کنیم تا آن‌ها غم نان نداشته باشند و در کنار آن باید تلاش کنیم که خط نستعلیق به نام ایران ثبت جهانی شود.

رونمایی از کتابی با مضمون خوشنویسی در بهمن ماه

حمید قلیچ‌خانی- پژوهشگر حوزه خوشنویسی که تالیفات متعددی در این زمینه دارد، یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بود که بیان کرد: بهمن ماه امسال پنجاهمین سالگرد درگذشت مهدی بیانی یکی از بنیانگذاران انجمن خوشنویسی ایران است به همین مناسبت من کتابی درباره آثار و خدمات او به ویژه در حوزه خوشنویسی تالیف کرده‌ام که این کتاب در بهمن ماه در کتابخانه ملی رونمایی خواهد شد.

او افزود: مهدی بیانی خدمات ارزنده‌ای در عرصه خوشنویسی از خود به جای گذاشته و نخستین نمایشگاه‌های خوشنویسی نیز در سال ۱۳۲۸ و ۱۳۲۹ به همت او برپا شده است، موسس و بنیانگذار کتابخانه ملی نیز بوده. او مدت ۲۴ سال مدیریت این کتابخانه را برعهده داشت و پس از آن تا زمان حیاتش ریاست کتابخانه شاهنشاهی را برعهده داشت.

۶۰۰ هزار دلار جایزه جشنواره حلیه به هنرمندان ایرانی رسید

در بخش پایانی این مراسم نیز علی شیرازی درباره جشنواره حلیه که در حوزه خط نستعلق و شکسته برگزار می‌شود، گفت: این جشنواره فرهنگی یک حرکت کاملا فردی است و از سوی محمد شبی یکی از مجموعه‌داران به نام ترکیه برگزار می‌شود و امسال شاهد برگزاری سومین دوره این جشنواره بودیم و در این دوره خوشنویسان ایرانی سهم قابل توجهی از جوایز این جشنواره را از آن خود کردند و ۶۰۰ هزار دلار جایزه این جشنواره نصیب هنرمندان ایرانی شد.

در این مراسم از مریم فدایی تقدیر شد و لوح تقدیر و جوایزی نیز به برگزید گلن جشنواره حلیه از سوی انجمن خوشنویسان ایران اهدا شد.

در این مراسم همچنین حسین مسافر درباره سایت فروش آنلاین آثار خوشنویسی توضیحاتی ارائه کرد. به زودی قرار است این سایت برای فروش آنلاین آثار خوشنویسان ایران در عرصه ملی و بین‌المللی فعالیت خود را آغاز کند.

پس از پایان مراسم نمایشگاه استادان خوشنویسی در دو گالری بهار و نامی خانه هنرمندان ایران افتتاح شد.

هفته خوشنویسی با برگزاری نمایشگاه و نشست‌های تخصصی تا ۲۷ مهر ماه درخانه هنرمندان ایران دایر است.





نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : رقابت بر سر ثبت خط نستعلیق در عرصه جهانی، رقابت، خط نستعلیق،
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 24 مهر 1396
هنر گرافیک

| نمایشگاه گروهی عکس و فتو آرتfestival4 poster 133x200
| عنوان: فستیوال پرتره‌سازی

|مدیر هنری: جاوید رمضانی
| هنرمندان: هنرمندان: آرمان استپانیان، زنده‌یاد صادق تیرافکن، دکتر محمدرضا شریف‌زاده، گوهر دشتی، پیمان هوشمندزاده، سمیرا علیخانزاده، هومن نوبخت، آزاده آخلاقی، بابک کاظمی، نیوشا توکلیان و فروغ یاوری،

و هنرمندان جوان منتخب فستیوال چهارم:

نیلوفر تقی پور، نگین فیروزی، علی یحیایی، ساره قمی، مهرنوش سنقری، هانی نجم، مسعود جزنی، حسنا شهرامی‌پور، سعید رضوانیان، زهرا طباطبایی، الهه قدبیگی، سحر محمودی مطلق، حامد نورایی، نازنین اعوانی
| گشایش: ۱۳ شهریور ، ۱۶-۲۰
| پایان: ۲۴ شهریور ۹۴
| بازدید: ۹- ۱۳ و  ۱۴-۱۹ (به جز روزهای تعطیل )
| آدرس: تهران، خیابان دکتر فاطمی،ضلع شمالی پارک لاله، روبروی پارکینگ طبقاتی
| تلفن: ۸۸۹۶۲۳۳۹

بر اساس اهداف از پیش تعریف شده جامعه برگزارکننده فستیوال پرتره سازی، در چهارمین دوره از این رویداد، سعی در  تشویق و تداوم حمایت از هنرمندانی کرد که در دوره های گذشته فستیوال موفق بوده و آثار آنها با حداقل تکنیک و تفکر مورد قبول واقع شده است. در همین راستا این دوره با تغییراتی، نه بر اساس فراخوان عمومی بلکه از طریق دعوت ار هنرمندان جوان و فعال شکل گرفت.

تداوم در تولید اثر هنری و توجه به دغدغه های شناختی در راستای تجربه زیست هنرمند همچون گذشته مورد تاکید رویکرد های اصلی فستیوال پرتره سازی بوده و از نکات کلیدی تعیین کننده در انتخاب آثار می باشند .

شش محور زیر با توجه به رویکردهای متفاوت نظری در هنر معاصر در چهارمین دوره فستیوال پرتره سازی مورد توجه قرار گرفته اند:

۱- توجه به ساختار فرمال چهره از منظر ریاضیات و رمزگشایی زیبا شناسانهء این فرم

۲- بررسی ارزش هویت و تداوم ادراکی از هویت فرد در مسیر رشد انسان از کودکی تا بزرگسالی

۳- همسان شدن چهره انسان های معاصر و تحلیل آن به لحاظ اجتماعی و صنعت فرهنگ

۴- بررسی امکانات فیزیکال چهره برای ارتباط با هم‌نوعان (زبان چهره)

۵- کارکرد کلمه «صورت» و «سر» از منظر نشانه شناسی در ادبیات ایران در قالب تصویر

۶-جایگاه دوگانه صورت (نزدیک و دور) – تمایز و یگانگی (یگانگی صورت‌ها در دور و تمایز در نزدیک) – فرم صورت در برخورد متقابل






نوع مطلب : اخبارگرافیکی، 
برچسب ها : گالری آنلاین، چهارمین فستیوال، پرتره سازی، چهارمین فستیوال سالانه، فستیوال سالانه، فستیوال پرتره سازی،
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 24 مهر 1396
هنر گرافیک